Марко Аврелиј

римски цар и филозоф

Марко Аврелиј (26 април 121 - 17 март 180), римски цар (161 - 180) и филозоф, најпознат по делото „Разгледување за самиот себе“, во 12 книги.

Statua Marco Aurelio Musei Capitolini Fronte2.JPG

ЖивотописУреди

Философски погледиУреди

Марко Аврелиј зборува за пријателството со голем оптимизам. Тој смета дека човечкото срце најмногу се радува кога ќе ја види супериорноста на своите пријатели: активноста на едниот, внимателноста на другиот, дарежливоста на третиот, останатите доблести на четвртиот и најпосле, доблестите на сите други. Според него, најголемата среќа во животот е да им се восхитуваме на доблестите на другите, како пријателите така и сограѓаните.[1]

ВлијаниеУреди

Една песна на полскиот поет Збигњев Херберт се вика „На Марко Аврелиј“.[2]

НаводиУреди

  1. Јован Дучић, Благо Цара Радована (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 207.
  2. Zbignjev Herbert, Izabrane pesme. Beograd: Treći trg – Čigoja štampa, стр. 6.