Отвори го главното мени

Ѓорѓи Абаџиев (Дојран, 7 октомври 1910 - Скопје, 2 август 1963) — македонски раскажувач, романописец, историограф, публицист и сценарист.

Ѓорѓи Абаџиев
Роден/а7 октомври 1910
Македонија Дојран, Македонија
Починат/а2 август 1963
Македонија Скопје, Македонија
ЗанимањеПисател

Уште како дете со неговите родители, за време на Првата балканска војна, се преселил во Горна Џумаја (Благоевград). Таму завршил основно образование и гимназија. Студирал на Правниот факултет во Софија каде што зел активно учество во организациите на прогресивната македонска емиграција во Бугарија. Бил еден од основачите на Македонскиот литературен кружок (1938-1941) и член на Македонскиот литературен кружок „Никола Вапцаров“ во Софија (1946-1947). Бил уредник на весникот „Македонско знаме“ (1945-1947). По враќањето во Македонија, во 1948 година, развива плодна дејност како писател, публицист и историчар. Работел во Институтот за национална историја во Скопје и бил негов директор. Член на Друштвото на писателите на Македонија од 1949 година.[1]

За својата литературна работа добил повеќе награди и признанија. Добитник е на наградите за проза на НР Македонија и „11 Октомври“.

Сценариото за филмот „Мис Стон“ (1958) е неговиот прв чекор во филмската уметност.[2]

ТворештвоУреди

Ѓорѓи Абаџиев е познат како историски белетрист бидејќи историјата има истакнато место во неговите дела. Автор е на книгите:

  • „Труд и луѓе“ (уметнички репортажи и раскази, коавторство, 1936)
  • „Изгрев“ (раскази, 1950)
  • „Епопејата на Ножот“ (раскази, 1951)
  • „Последна средба“ (раскази, 1953)
  • „Арамиско гнездо“ (роман, 1954)
  • „Пустина“ (роман, 1961)
  • „Балканските војни и Македонија“ (монографија, 1972) [1]

Во 1972 г. е објавен избор од неговото творештво во четири тома. (македонски)

НаводиУреди

  1. Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 17.
  2. Мис Стон на МИФЦ.

Надворешни врскиУреди