Михаил Ренџов

Михаил Ренџов

Михаил Ренџoв (Штип, 25 август 1936) е поет, прозаист и преведувач.[1]

Основни биографски податоциУреди

Поет, прозаист и преведувач. Завршил Правен факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Работел во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ во Скопје како советник по библиотекарство. Член е на Македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писателите на Македонија.

ТворештвоУреди

  • Иселеник на огинот, (поезија, 1965)
  • Ноќно растење на зборот, (поезија, 1967)
  • Каде од оваа страна, (поезија, 1968)
  • На работ од сонот, (поезија, 1972)
  • Страв, (поезија, 1976)
  • Полноќ, (поезија, 1979)
  • Нерези, (поезија, 1982)
  • Аутодафе, (поезија, 1985)
  • Феникс, (поезија, сонети, 1987)
  • Земја. Потоп, (поезија, 1991)
  • Сонување патување, (книга за деца, 1991)
  • Тој, (лирска поема, 1993)
  • Шпил, (поезија, 1994)
  • Вечната бесконечната, (поезија, 1996)
  • Јас оксиморон, (поезија, 1998)
  • Ангела сонува, (поезија за деца, 1998)
  • Псалми, (поезија, 2000)
  • Апокалипса, (драмска поема, 2002)
  • Раскази за Захариј, (раскази, 2004)

ПрепевиУреди

НаградиУреди

НаводиУреди

  1. Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 221.
  2. „Михаил Ренџов добитник на Рациновото признание“. Дневник. 11 јуни 2004. Посетено на 8 јуни 2020.

Надворешни врскиУреди

  • Lyrikline — Михаил Ренџов рецитира 10 негови песни