Славчо Ковилоски

Славчо Ковилоски (Скопје, 1978) е македонски поет, прозаист, книжевен историчар и културолог[1].

Славчо Ковилоски (2016)

Биографија и творештвоУреди

Ковилоски е автор на една збирка раскази („Лоша тетка и други раскази“), две монодрами („Синот на Волкашин“ и „На Ножот“), три збирки поезија („Сонцето повторно ќе изгрее“, „Поезија во движење“ и „Барутна поезија“), три романи („Опасен сум“, „Сонување“ и „Синот на Кралот“) и повеќе монографии од областа на книжевноста, историјата и културологијата.

Со свои дела е застапен во повеќе списанија во Македонија и во странство, како и во повеќе антологиски избори на поезија и проза во Македонија, Хрватска, Бугарија, Србија, Полска, Албанија и Босна и Херцеговина.

Има преведувано дела од хрватски, бугарски и српски јазик на македонски јазик.

Делови од неговото творештво, како и романите „Опасен сум“ и „Синот на Кралот“ и збирката „Лоша тетка и други раскази“ се преведени на повеќе европски јазици.

Член е на Хрватското книжевно друштво, на Здружението на историчарите на Република Македонија и на Друштвото за наука, култура и уметност од Прилеп.

Добитник е на повеќе награди, меѓу кои: награда за наука „3 Ноември“, „Прозни мајстори“[2] и „Јован Котески“[3].

Бил главен и одговорен уредник на списанието за литература, култура и уметност „Современост“.

Работи во Институтот за македонска литература при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде во 2017 г. одбранил докторска дисертација.

НаводиУреди