Отвори го главното мени

Тибо Пино

француски велосипедист

Тибо Пино (француски: Thibaut Pinot; р. 29 мај 1990 во Мелизе, Горна Сона) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Групама-ФДЖ.[2] Тој е означен како еден од најветувачките таленти во францускиот велосипедизам, завршувајќи трет на Тур де Франс 2014 и освојувајќи го пласманот за млад возач.

Тибо Пино
Лични податоци
Цело имеТибо Пино
Роден29 мај 1990 (1990-05-29) (29 г.)
Мелизе,  Франција
Висина1,80 м[1]
Маса63 кг[1]
Податоци за клубот
Мом. клубГрупама-ФДЖ
ДисциплинаДрумски велосипедизам
УлогаВозач
Вид на возачСпецијалист за искачување
Професионални клубови
2010– Франсес де же
Значајни победи
Големи трки
Џиро д’Италија
1 индивидуална етапа (2017)
Тур де Франс
Пласман за млад возач (2014)
2 индивидуални етапи (2012, 2015)
Вуелта а Еспања
2 индивидуални етапи (2018)

Етапни трки

Критериум Интернасионал (2016)
Трка на Алпите (2018)

Еднодневни трки и класици

MaillotFra.PNG Национален хронометарски првак (2016)
Џиро ди Ломбардија (2018)
Милано-Торино (2018)
Последна промена
18 април 2019

Освоил етапи на сите три големи трки, две на Тур де Франс, една на Џиро д’Италија и две на Вуелта а Еспања. Пино ја освоил Џиро ди Ломбардија во 2018 година и завршил трет на трката во 2015 година.

КариераУреди

2012Уреди

Пино на возраст од 22 години бил најмладиот возач на Тур де Франс 2012. Освоил престижна победа на осмата етапа, која била составена од седум категоризирани искачувања, вклучувајќи и едно од категорија 1 Кол де ла Кроа, каде кратко пред врвот го поминал Фредрик Кесијакоф (Астана). Потоа продолжил по спустот и по рамниот дел на патот кон самиот крај на етапата на 16 километри по искачувањето. Ја држел предноста пред групата, која вклучувала некои од кандидатите за генералниот пласман на Тур, и покрај ветерот во гради, но неверојатно бодрен од неговиот екипен менаџер Марк Мадио. Ја поминал линијата сам со предност од 26 секунди пред останатите членови.[3] И покрај тоа што бил најмладиот возач на Тур,[4] тој успеал да заврши 10. во генералниот пласман. Со 22 години и 54 дена, станал најмладиот возач кој завршил во првите десет по Рајмонд Импанис во 1947, кој тогаш имал 21 година и 8 месеци.[5]

2013-2014Уреди

На Тур де Франс 2013, Пино ја напуштил трката на шеснаесеттата етапа. По разочарувачкиот Тур, тој завршил на високото седмо место на Вуелта а Еспања.

 
Пино ја носи белата маичка на Тур де Франс 2014

На Тур де Франс 2014, Пино ја завршил трката во бела маичка и трето место во генералниот пласман. Тој и Жан Кристоф Перо биле првите Французи на подиум на Тур де Франд од 1997 година.

2015Уреди

Во 2015 година, Пино ја имал својата прва победа во сезоната на Тур де Романди. Ја освоил кралската етапа на трката со седум секунди предност пред најблискиот соперник, Илнур Закарин од Катјуша.[6] Завршил четврти во генералниот пласман и му била доделена маичката за најдобар млад возач.[7] Во јуни започнал да се подготвува за Тур де Франс, учествувајќи на Тур де Свис и ја освоил кралската етапа, долга и тешка етапа со планинска завршница. Победил сам на подножјето на ледникот Ретенбах.[8] На Тур де Франс, Пино завршил 16. во генералниот пласман, но ја освоил дваесеттата етапа на Алп д’Ез.[9]

2016Уреди

Пино имал лош настап на дванаесеттата етапа на Тур де Франс 2016, завршувајќи со огромни 28 минути и 24 секунди зад етапниот победник Томас де Гент. Пинт се повлекол од трката пред почетокот на тринаесеттата етапа поради бронхитис. На крајот на етапата 12 бил на 34. место во генералниот пласман со 42 минути и 54 секунди зад победникот Крис Фрум. Пино ја носел точкастата етапа на три етапи (етапите 10-12) во текот на трката.[10][11] На 16 јули, Пино го објавил своето повлекување од претстојната друмска трка и хронометарот на Летните олимписки игри 2016 поради неговиот бронхитис и недоволното време за опоравување.[12] На 1 септември, Пино објавил на Твитер дека неговата сезона завршила „постојаниот пад поради вирус“ и „со цел најдобро да се подготви за следната сезона“ биле причините за неговата одлука.[13]

2017Уреди

Првата победа во сезоната 2017 на Пино била на Вуелта а Андалусија, откако возел зад Алберто Контадор во последните стотина метри. Пино завршил на третото место на крајот на трката и настапил на Страде Бјанке, каде завршил на деветтото место. Пино ја потврдил својата форма со третото место на Тирено-Адријатико една недела подоцна. Бидејќи Пино целел на 100. издание на Џиро д’Италија во 2017 година, негова последна подготвителна трка била Трката на Алпите. Завршил меѓу најдобрите пет на сите пет етапи, вклучувајќи ја етапната победа на завршната етапа и ја имал водечката маичка на третата етапа. Пино завршил втор на крајот и бил силен за Џиро. Ја започнал трката со четврто место на Етна. Завршил втор на деветтата етапа, со што напредувал до второто место во генералниот пласман. Меѓутоа, на десеттата етапа, која била хронометар во должина од 39,8 километри, Пино паднал на четвртото место. Бидејќи Пино ја освоил етапата 20 на трката, се поместил на третото место пред завршниот хронометар. На крајот завршил на 28. место на етапата и паднал на четвртото место на трката со 37 секунди зад Винченцо Нибали.

Пино не бил во силна форма на Тур де Франс и негова најдобра етапна завршница било деветтото место на етапата 15, пред да ја напушти трката на етапата 17.[14] Еден месец подоцна победил на Тур де л’Ен. Ја завршил сезоната со италијанските класици. Негови најдобри резултати биле второто место на Тре Вали Варезине и петтото место на Џиро ди Ломбардија.

2018Уреди

Во сезоната 2018, Пино повторно целел на Џиро д’Италија. Меѓутоа, овој пат сакал да ги намали бројот на денови на трки пред Џиро со цел да биде посвеж за Тур. Поради тоа, Пино имал само 14 дена на трки пред почетокот на мај. Меѓутоа, успеал да победи на Трката на Алпите на крајот на април покажувајќи одлична форма пред Џиро. Завршил трет на етапата 19 до Бардонекија, со што напредувал до третото место. Пино имал страшен пад во текот и по искачувањето до Кол де Сен-Панталеон во должина од 16,5 километри на претпоследната етапа на Џиро д’Италија 2018; бил меѓу главната група на почетокот на искачувањето, но отпаднал и стигнал на врвот 21 минута зад групата на розевата маичка. Неколку часа по целта на етапата 20, каде завршил 45 минути зад етапниот победник Микел Ниеве, Пино бил хоспитализиран во Аоста поради дехидрираност, истоштеност, треска и проблеми со дишењето. Од третото место во генералниот пласман на етапата 20 на Џиро, Пино паднал на 16. место на крајот на етапата, 43:46 зад предводникот Крис Фрум. Пино се откажал од трката пред почетокот на последната етапа.[15][16][17] Поради неможност потполно да се врати од истоштеноста и пневмонијата при Џиро д’Италија, неговата екипа објавила дека нема да настапи на Тур де Франс 2018.[18]

Пино се вратил и тренирал за да вози на неговата трета Вуелта а Еспања. Откако завршил трет на крајот на Трката околу Полска бил сметан за еден од главните фаворити на Вуелта. Меѓутоа, Пино изгубил време веќе на шестата етапа поради комбинација на накрсни ветришта и падови, поради кои тој и Келдерман изгубиле време.[19] На ридската етапа 11, Пино се впуштил во бегство и бил во виртуелната водечка маичка еден момент од етапата. На последното искачување, главната група имала јако темпо и Пино бил само 12 секунди пред другите. На етапата 14, Пино скоро успеал да следи некои од главните фаворити до целта, губејќи само 5 секунди од етапниот победник Сајмон Јејтс. На следната етапа, Пино можел повторно да прослави откако ја освоил етапата 15. Нападнал на само 6 километри до целта и бил 28 секунди пред второпласираниот Мигел Анхел Лопес. Со тоа Пино освоил етапи на сите три големи трки.

Пино напредувал до седмото место во генералниот пласман и на хронометарот на етапата 16 изгледал силно до првото мерење. Меѓутоа, неговото темпо опаднало и до целта, завршил само на 27. место на етапата. Бил во проблеми повторно следниот дел и изгубил над 2 минути во однос на другите фаворити, со што паднал на 9. место во генералниот пласман. Пино се вратил на етапата 19, освојувајќи ја втората етапа на Вуелта, претекнувајќи го предводникот на трката Сајмон Јејтс.[20] На претпоследната етапа, Пино завршил на 4. место што значело дека на крајот на Вуелта завршил како шести. На 10 октомври, Пино го освоил 99. издание на Милано-Торино, што било негова втора победа на еднодневна трка во неговата кариера.[21] Три дена подоцна, Пино повторно победил, овој пат освојувајќи прв монумент во неговата кариера со победата на Џиро ди Ломбардија. Откако Пино возел јако темпо на искачувањето Чивилјо на 15 километри до целта, преостанатите тројца возачи во групата не можеле да одговорат. На целта, Пино победил со 32 секунди пред бранителот на титулата Винченцо Нибали и 43 секунди пред Дилан Тенс.[22]

ДостигнувањаУреди

2007
Јуниорска Тур де Гваделуп
Јуниорски Дром Провенсал
Јуниорски Челинџ де л’ест
2008
Тур де Горна Сона
Јуниорска Тур д’Ардеш
Јуниорски Савојарде
2009
Трка околу долината Аоста
Етапа 3 на Трка околу Горна Савоја
Тур ду Кантон де Марел Вертелак
ГП де ла вил де Дел
2010
1. Планински пласман Тур де Романди
1. Планински пласман Париз-Корез
2011
1. Краен пласман Тур д’Алзас
1. Етапа 5
1. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
1. Етапа 1
Тур де л’Ен
1. Етапа 2
1. Етапа 4
3. Краен пласман Трка околу Турција
7. Краен пласман Трка околу Баварија
  Пласман за млад возач
9. ГП Бруно Бегели
2012
1. Етапа 5 Тур де л’Ен
10. Краен пласман Тур де Франс
1. Етапа 8
2013
4. Краен пласман Тур де Свис
6. Краен пласман Тур де л’Ен
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Краен пласман Волта а Каталуња
2014
3. Краен пласман Тур де Франс
1.   Пласман за млад возач
5. Краен пласман Трка околу Баварија
1.   Пласман за млад возач
9. Краен пласман Трка околу Баскија
9. Гран при де Валони
10. Краен пласман Тур де Романди
2015
1.   Краен пласман Тур ду Жеводан Лангедок-Русијон
1.   Бодовен пласман
1. Етапа 1
1. Етапа 20 Тур де Франс
2. Краен пласман Критериум Интернасионал
3. Џиро ди Ломбардија
4. Краен пласман Тирено-Адријатико
4. Краен пласман Тур де Романди
1. Етапа 5
1.   Пласман за млад возач
4. Краен пласман Тур де Свис
1. Етапа 5
4. Милано-Торино
6. Гран при де Валони
6. Меѓународен друмски велосипедски предизвик
10. Краен пласман Трка околу Баскија
2016
1.   Национално хронометарско првенство
1.   Краен пласман Критериум Интернасионал
1. Етапа 2 (ITT)
1. Етапа 3
1.   Бодовен пласман
1. Етапа 6 Критериум ди Дофине
2. Краен пласман Тур де Романди
1. Етапа 3 (ITT)
2. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
3. Краен пласман Етоал де Бесеже
4. Краен пласман Волта ао Алгарве
4. Краен пласман Трка околу Баскија
5. Краен пласман Тирено-Адријатико
  Награда за борбеност на етапата 8 на Тур де Франс
2017
1.   Краен пласман Тур де л’Ен
1.   Планински пласман
2. Краен пласман Трка на Алпите
1. Етапа 5
2. Тре Вали Варезине
3. Краен пласман Вуелта а Андалусија
1. Етапа 2
3. Краен пласман Тирено-Адријатико
4. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 20
5. Џиро ди Ломбардија
8. Џиро дел’Емилија
8. Милано-Торино
9. Страде Бјанке
9. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
2018
1.   Краен пласман Трка на Алпите
1. Џиро ди Ломбардија
1. Милано-Торино
2. Тре Вали Варезине
3. Краен пласман Трка околу Полска
5. Краен пласман Тур ди О Вар
5. Џиро дел’Емилија
6. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 15
1. Етапа 19
9. Светско друмско првенство
10. Краен пласман Волта а Каталуња
2019
1.   Краен пласман Тур ди О Вар
1.   Бодовен пласман
1. Етапа 3
4. Краен пласман Тур Ла Прованс
5. Краен пласман Тирено-Адријатико

Распоред на резултатитеУреди

Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
  Џиро 4 СО
  Тур 10 СО 3 16 СО СО
  Вуелта 7 СО 6
Распоред на резултатите на етапните трки
Етапна трка 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
  Париз-Ница
  Тирено-Адријатико 50 СО 4 5 3 5
  Волта а Каталуња 49 СО 8 13 10 11
  Трка околу Баскија СО 40 9 10 4
  Тур де Романди 30 11 12 10 4 2
  Критериум ди Дофине 20 16 16
  Тур де Свис СО 4 15 4

СО = се откажал; — = не учествувал

НаградиУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Профил на Тибо Пино“.  Unknown parameter |http://www.letour.fr/le-tour/2013/us/riders/fdj-fr/pinot-thibaut.html?xtmc= ignored (помош);
  2. „FDJ.fr (FDJ) — ФРА“. Светска турнеја UCI. Меѓународен велосипедистички сојуз. конс. 2 јануари 2014. 
  3. Пино возел до слава во Порентру“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 8 јули 2012 (посет. 8 јули 2012 г).
  4. „Најстариот започнал да напаѓа; најмладиот победи - Браво Тибо!“. www.letour.fr. 8 јули 2012. конс. 8 јули 2012. 
  5. http://www.lefigaro.fr/cyclisme/2012/07/22/02007-20120722ARTSPO00117-vicement-2013.php
  6. Садб О’Ши. „Пино ја освои победата на етапата 5 на Тур де Романди“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 2 мај 2015 (посет. 2 мај 2015 г).
  7. Садб О’Ши. „Закарин победи на Тур де Романди“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 3 мај 2015 (посет. 3 мај 2015 г).
  8. Спенсер Паулисон. „Thibaut Pinot climbs to Tour de Suisse stage 5 win, GC lead“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 17 јуни 2015 (посет. 17 јуни 2015 г).
  9. Tour de France: Pinot lands huge win for France on l'Alpe d'Huez“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 25 јули 2015 (посет. 25 јули 2015 г).
  10. Thibaut Pinot and Simon Gerrans abandon Tour de France“, Bein Sports, 15 јули 2016.
  11. Thibaut Pinot abandonne le Tour de France avant le chrono“, L'Équipe, 15 јули 2016.
  12. Thibaut Pinot forfait pour les JO“, L'Équipe, 16 јули2016.
  13. Thibaut Pinot calls time on 2016 season“, www.cyclingnews.com, 2 септември 2016.
  14. „Tour de France 2017: Pinot abandonne… Mais bon sang, pourquoi s’est-il mis dans ce pétrin ???“. www.20minutes.fr ((француски)). конс. 15 септември 2018. 
  15. Giro d'Italia: Exhausted Pinot endures longest day“, www.cyclingnews.com, 27 мај 2018.
  16. Thibaut Pinot Suffering From Lung Infection“, www.flobikes.com, 28 мај 2018.
  17. Giro d'Italia 2018: Stage 20 spoils go to Nieve but crucially Froome holds on to pink“, Cyclist, 27 мај 2018.
  18. Pinot to miss Tour de France“, „Cyclingnews.com“ (посет. 15 јули 2018 г). (на (англиски))
  19. Vuelta a Espana 2018: Stage 6 Results“, „Cyclingnews.com“ (посет. 15 септември 2018 г). (на (англиски))
  20. Мур, Ричард (14 септември 2018). „Simon Yates on verge of Vuelta victory as Thibaut Pinot takes stage 19“. the Guardian ((англиски)). конс. 15 септември 2018. 
  21. Thibaut Pinot wins Milano-Torino as uphill crash takes out rival Miguel Angel Lopez“, „Cycling Weekly“, 10 октомври 2018 (посет. 13 октомври 2018 г). (на (англиски))
  22. Thibaut Pinot solos to Il Lombardia glory“, „Eurosport UK“, 13 октомври 2018 (посет. 13 октомври 2018 г).
  23. Alejandro Valverde élu Vélo d'or 2018, Thibaut Pinot est le Vélo d'or français“, „L'Équipe“. (на (француски))

Надворешни врскиУреди