Отвори го главното мени

Џиро д’Италија 2018

издание 2018 на велосипедската трка Џиро д’Италија
Џиро д’Италија 2018 Cycling (road) pictogram.svg
GIR40227 froome poels.jpg
Детали за трката
Издание101. Џиро д’Италија
НатпреварувањеСветска турнеја UCI 2018 2.UWT
Етапи21
Датуми4 – 27 мај 2018
Растојание3.562,9 км
ДржавиITA Италија
ISR Израел
ПоаѓалиштеЕрусалим
ОдредиштеРим
Екипи22
Возачи на почеток176
Возачи на крај149
Добитници на наградите
ПобедникGBR Крис Фрум (Тим Скај) Wikidata-logo S.svg
ВторопласиранNED Том Димулен (Sunweb) Wikidata-logo S.svg
ТретопласиранCOL Мигел Анхел Лопес (Астана) Wikidata-logo S.svg
БодовенITA Елија Вивијани (Квик-Степ Флорс) Wikidata-logo S.svg
ПланинскиGBR Крис Фрум (Тим Скај) Wikidata-logo S.svg
СпринтерскиITA Давиде Балерини (Андрони Џокатоли-Сидермек) Wikidata-logo S.svg
МладинскиCOL Мигел Анхел Лопес (Астана) Wikidata-logo S.svg
БорбеностITA Давиде Балерини (Андрони Џокатоли-Сидермек) Wikidata-logo S.svg
BreakawayITA Марко Фрапорти (Андрони Џокатоли-Сидермек) Wikidata-logo S.svg
ЕкипенGBR Тим Скај Wikidata-logo S.svg
◀ 20172019
Документација Wikidata-logo S.svg

Џиро д’Италија 2018 (позната и како Трка околу Италија 2018) — 101. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 4 и 27 мај како дваесет и први настан во сезоната на Светската турнеја.[1][2]

Џиро започнала во Ерусалим на 4 мај со поединечен хронометар во должина од 9,7 километри, по што следеле уште две етапи во Израел. По денот за одмор, имало уште 18 етапи во Италија пред да стигнат во Рим на 27 мај.[3] На почетокот на Џиро д’Италија 2018 била оддадена и почит кон италијанскиот велосипедст Џино Бартали, трикратен победник на Џиро д’Италија. Бартали помогнал во спасување на стотици италијански Евреи во текот на Холокаустот и бил прогласен во 2013 година од Јад Вашем како Праведен помеѓу народите.[4]

Трката била освоена од возачот на Тим Скај, Крис Фрум, кој со тоа ги држел во посед сите три титули на големите трки истовремено и станал првиот британски возач кој го освоил генералниот пласман на Џиро. Фрум паднал пред прологот и губел време во првите две недели. Во завршната недела, меѓутоа, ја освоил етапата која завршувала на Ѕонколан, а подоцна освоил неколку минути пред сите останати на етапата 19 со возење опишано како „за историските читанки“.[5] На крајот го поразил бранителот на титулата, Том Димулен, со 46 секунди.[6]

ПрегледУреди

Големиот почеток на Џиро во периодот од 4 од 6 мај, еден од најскапите спортски настани во историјата на Израел, бил главно финансиран од канадско-израелскиот моќник Силван Адамс со помош на министерствата за туризам и сообраќа на Израел. Трката започнал со поединечен хронометар во должина од 9,7 километри во Ерусалим, а подоцна следеле етапите во должина од 167 километри од Хаифа до Тел Авив и 229-километарската етапа од Бершева до Ејлат.[7] Тоа биле први етапи на било која голема трка одржани надвор од Европа.

ЕкипиУреди

Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката.[8] Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.

Екипи од Светската турнеја UCI (18)
  1.   AG2R La Mondiale
  2.   Астана
  3.   Бахреин-Мерида
  4.   БМЦ Рејсинг Тим
  5.   Бора-хансгрое
  6.   Дименжн Дата
  7.   EF Education First-Drapac
  8.   Групама-ФДЖ
  9.   Катјуша-Алпесин
  10.   Лото НЛ-Џамбо
  11.   Лото-Судал
  12.   Мичелтон-Скот
  13.   Мовистар
  14.   Квик-Степ Флорс
  15.   Тим Скај
  16.   Sunweb
  17.   Трек-Сегафредо
  18.   ОАЕ Емирати
Професионални континентални екипи (4)
  1.   Андрони Џокатоли-Сидермек
  2.   Бардијани ЦСФ
  3.   Израелска велосипедска академија
  4.   Вилиер Триестина-Селе Италија
 

Фаворити пред тркатаУреди

Рута и етапиУреди

ЕтапаДатумТекtypeРастојание (км)ПобедникCевкупен лидер
1  4 мајЕрусалимЕрусалим9,7  Том Димулен    Том Димулен  
2  5 мајХаифаТел Авив167  Елија Вивијани    Роан Денис  
3  6 мајБершеваЕјлат229  Елија Вивијани    Роан Денис  
4  8 мајКатанија – Каталџироне202  Тим Веленс    Роан Денис  
5  9 мајАгриџенто – Санта Нинфа153  Енрико Баталјин    Роан Денис  
6  10 мајКалтанисета – Етна164  Естебан Чавес    Сајмон Јејтс  
7  11 мајПицо – Праја а Маре159  Сем Бенет    Сајмон Јејтс  
8  12 мајПраја а Маре – Монтеверџине209  Ричард Карапас    Сајмон Јејтс  
9  13 мајПеско Санита – Кампо Императоре225  Сајмон Јејтс    Сајмон Јејтс  
10  15 мајПене – Гуалдо Тадино244  Матеј Мохорич    Сајмон Јејтс  
11  16 мајАсизи – Озимо156  Сајмон Јејтс    Сајмон Јејтс  
12  17 мајОзимо – Имола214  Сем Бенет    Сајмон Јејтс  
13  18 мајФерара – Нервеза дела Баталја180  Елија Вивијани    Сајмон Јејтс  
14  19 мајСан Вито ал Талјаменто – Монте Цонколан186  Крис Фрум    Сајмон Јејтс  
15  20 мајТолмецо – Сапада176  Сајмон Јејтс    Сајмон Јејтс  
16  22 мајТренто – Роверето34,2  Роан Денис    Сајмон Јејтс  
17  23 мајРива дел Гарда – Изео155  Елија Вивијани    Сајмон Јејтс  
18  24 мајАбијатеграсо – Прато Невозо196  Максимилијан Шахман    Сајмон Јејтс  
19  25 мајВенарија Реале – Бардонекија184  Крис Фрум    Крис Фрум  
20  26 мајСуза – Бреј-Червинија214  Микел Ниеве    Крис Фрум  
21  27 мајРимРим115  Сем Бенет    Крис Фрум  

ПоредокУреди

На Џиро д’Италија 2018 се доделувале четири различни маички. Во генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси (10, 6 и 4 секунди соодветно) за првите тројца велосипедисти на етапите, предводникот ја добива розевата маичка. Овој пласман се смета за најважен на Џиро д’Италија 2018 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.[10][11]

Бодови за планинскиот пласман
Место 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Бодови за Чима Копи 45 30 20 14 10 6 4 2 1
Бодови за категорија 1 35 18 12 9 6 4 2 1 0
Бодови за категорија 2 15 8 6 4 2 1 0
Бодови за категорија 3 7 4 2 1 0
Бодови за категорија 4 3 2 1 0
Дополнителни бодови за МТФ 15 10 6 4 2 0

Постои и планински пласман каде се доделува сината маичка. Во планинскиот пласман, бодовите се добиваат доколку велосипедистите се искачат на врвот на некое искачување пред другите велосипедисти. Секое искачување е категоризирано како прва, втора, трета и четврта категорија, каде за повисоките категории постојат повеќе бодови. На искачувањата од прва категорија, осум возачи добивале бодови; на искачувањата од втора категорија, шест возачи добивале бодови; на искачувањата од трета категорија, само четворица возачи добивале бодови, додека само тројца возачи освојувале бодови на искачувањата од четврта категорија. На „Чима Копи“, највисоката точка на трката, се доделуваат уште повеќе бодови отколку на оние искачувања од прва категорија.[10] Со 2.757 метри, „Чима Копи“ за 2018 година ќе биде превојот Коле деле Финестре.

Бодови за бодовниот пласман
Место 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
етапи 1–3, 5–7, 12–13 50 35 25 18 14 12 10 8 7 6 5 4 3 2 1
етапи 8, 14–15, 17 25 18 12 8 6 5 4 3 2 1 0
други етапи (освен ITT) 15 12 9 7

Дополнително, постои и бодовен пласман, кој се наградува со црвената маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добиваат бодови доколку завршат на некое од првите петнаесет места на етапите. Рамните етапи носат повеќе бодови од планинските етапи, означувајќи дека овој пласман ќе биде во корист на спринтерите. Дополнително, бодови може да се освојуваат и на средните спринтови.[10][11]

Четвртата маичка го претставува пласманот за млад возач каде се доделува бела маичка. Овој пласман се смета на истиот начин како генералниот, но тука влегуваат во игра само возачите родени по или на 1 јануари 1994 година.[10]

Постојат два пласмани за екипите. Во пласманот Трофеј Брза екипа се сметаат времињата на тројцата најдобри велосипедисти од секоја екипа; водечката екипа е екипата со најниско вкупно време. Пласманот Трофеј Супер екипа претставува екипен бодовен пласман, каде најдобрите 20 возачи на секоја етапа заработуваат бодови (20 за првото место, 19 за второто, 18 за третото итн., сè до еден бод за 20. место) за нивната екипа.[10]

Водството на трката по етапа
Етапа Победник Генерален пласман
 
Бодовен пласман
 
Планински пласман
 
Пласман за млад возач
 
Трофеј Супер екипа
1 Том Димулен Том Димулен Том Димулен[б 1] недоделена Максимилијан Шахман Катјуша-Алпесин
2 Елија Вивијани Роан Денис Елија Вивијани Енрико Барбин
3 Елија Вивијани
4 Тим Веленс Мичелтон-Скот
5 Енрико Баталјин
6 Естебан Чавес Сајмон Јејтс Естебан Чавес Ричард Карапас
7 Сем Бенет
8 Ричард Карапас
9 Сајмон Јејтс Сајмон Јејтс[б 2]
10 Матеј Мохорич
11 Сајмон Јејтс
12 Сем Бенет
13 Елија Вивијани
14 Крис Фрум Мигел Анхел Лопес Тим Скај
15 Сајмон Јејтс
16 Роан Денис
17 Елија Вивијани
18 Максимилијан Шахман
19 Крис Фрум Крис Фрум Крис Фрум[б 3]
20 Микел Ниеве
21 Сем Бенет
На крај Крис Фрум Елија Вивијани Крис Фрум Мигел Анхел Лопез Тим Скај
Забелешки
  1. На втората етапа, Роан Денис, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел маичката циклама, бидејќи Том Димулен (на првото место) ја носел розевата маичка како предводник на генералниот пласман.
  2. На етапите 10-15, Естебан Чавес, кој бил втор во планинскиот пласмна, ја носел сината маичка, бидејќи Сајмон Јејтс (на првото место) ја носел розевата маичка како предводник на генералниот пласман. Од истата причина Џулио Чиконе ја носел сината маичка на етапите 16-18.
  3. На етапата 20, Сајмон Јејтс, кој бил втор во планинскиот пласмна, ја носел сината маичка, бидејќи Крис Фрум (на првото место) ја носел розевата маичка како предводник на генералниот пласман. Од истата причина Џулио Чиконе ја носел сината маичка на етапата 21.

ПласманиУреди

Легенда
  Го означува предводникот на генералниот пласман   Го означува предводникот на планинскиот пласман
  Го означува предводникот на бодовниот пласман   Го означува предводникот на пласманот за млад возач

Победничка екипаУреди

Екипа Време
1 Тим Скај 267ч 48' 47"
2 Астана + 24' 58"
3 Бора-Хансгрое + 43' 32"
4 Тим Санвеб + 1ч 14' 35"
5 АГ2Р-Ла Мондијал + 1ч 30' 32"
6 Мовистар Тим + 1ч 39' 45"
7 Лото НЛ-Џамбо + 1ч 47' 01"
8 Мичелтон-Скот + 2ч 31' 52"
9 ОАЕ Тим Емирати + 2ч 33' 27"
10 Групама-ФДЖ + 2ч 34' 04"

Помали пласманиУреди

Биле наградувани и неколку други помали пласмани. Првиот бил пласманот за средни спринтови. На секоја друмска етапа имало два спринта. Првите возачи кои ќе поминеле низ целта на средните спринтови добивале бодови; возачот со најмногу бодови на крајот на трката го освојува пласманот. Друг пласман — наградата за борбеност (италијански: Premio Combattività) — вклучувала бодови доделени на возачот на завршницата на етапата, на средните спринтови и на врвовите на категоризираните искачувања. Постоела и награда за бегство (италијански: Premio della Fuga). За ова, бодови биле доделувани на секој возач вклучен во било кое бегство помало од 10 возачи, кое се одвоило најмалку 5 километри. Секој возач добивал бод за секој поминат километар надвор од групата. Возачот со најмногу бодови на крајот на Џиро ја добивал наградата. Завршниот пласман е „фер плеј“ за секоја екипа. Екипите добивале казнени бодови за нарушување на различни правила. Се движеле од половина бод, за нарушувања на предупредувања од организаторите на трката, до 2.000 бода казна за позитивен допинг-тест. Екипата со најмалку бодови на крајот на Џиро го освојувала пласманот.

НаводиУреди

  1. „UCI announces 2018 road calendar“. Cycling News. конс. 20 октомври 2017. 
  2. „2018 UCI WorldTour calendar unveiled“. Velon. конс. 20 октомври 2016. 
  3. „Giro d’Italia 2018 will begin with Jerusalem individual time trial“. cyclingnews.com. конс. 18 септември 2017. 
  4. „Giro 2018 Lotti omaggio Bartali“. www.gazzetta.it ((италијански)). конс. 7 мај 2018. 
  5. 'The closest comparison is with Coppi': Chris Froome's attack to win the Giro d'Italia was one for the history books“, „Cycling Weekly“, 26 мај 2018 (посет. 27 мај 2018 г).
  6. „Chris Froome wins Giro d’Italia in Rome to join cycling’s exclusive club“. Guardian. 27 мај 2018. конс. 31 мај 2018. 
  7. „Israel gears up to host prestigious Giro D’Italia cycling race opener in May“. конс. 10 мај 2018. 
  8. „UCI Cycling Regulations: Part 2: Road Races page 110 article 2.15.127“ (PDF). uci.ch. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот (PDF) на 2 јули 2015. конс. 20 август 2015. 
  9. „GCN's 2017 Giro d'Italia Preview Show“. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Лора, Вајсло. „Разјаснети пласманите на Џиро д’Италија“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 13 мај 2008 (посет. 27 август 2009 г).
  11. 11,0 11,1 Giro revamps time bonus and points systems for 2014 edition“, „VeloNews“, Competitor Group, Inc., 8 април 2014 (посет. 16 октомври 2015 г).

Надворешни врскиУреди