Отвори го главното мени

Николас Роуш

ирски велосипедист

Николас Роуш (англиски: Nicolas Roche; р. 3 јули 1984) — ирски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Тим Санвеб.[3] Двапати бил национален првак и многу пати завршувал помеѓу првите десет на етапи на големите трки. Ја претставувал Ирска на друмската трка на Летните олимписки игри 2008. Настапил за Ирска седум пати на Светските друмски првенства.

Николас Роуш
Роуш во националниот дрес на Трката околу Британија 2016
Лични податоци
Цело имеНиколас Роуш
ПрекарНико[1]
Роден3 јули 1984 (1984-07-03) (35 г.)
Конфлан Сен Онорен,  Франција
Висина1,78 м[2]
Маса70 кг[2]
Податоци за клубот
Мом. клубТим Санвеб
ДисциплинаДрумски велосипедист
УлогаВозач
Вид на возачУниверзален возач
Аматерски клубови
2002
2003
2003–2004
2004
ОККВ Драгињан
СК Ница
Вело-Клуб Ла Пом Марсеј
Кофидис (стажант)
Професионални клубови
2005–2006
2007–2008
2009–2012
2013–2014
2015-2016
2017-2018
2019-
Кофидис
Кредит Агрикол
Аг2р-Ла Мондијал
Тим Саксо-Тинкоф
Тим Скај
БМЦ Рејсинг Тим
Тим Санвеб
Значајни победи
Големи трки
Вуелта а Еспања
2 индивидуални етапи (2013, 2015)
1 ТТТ етапа (2017)

Етапни трки

Рут ди Сид (2014)

Еднодневни трки и класици

MaillotIrlanda.PNG Национален друмски првак (2009, 2016)
MaillotIrlanda.PNG Национален хронометарски првак (2007, 2016)
Последна промена
26 мај 2019

Ран животУреди

Роуш, кој бил роден во Конфлан Сен Онорен, Франција, е син на поранешниот велосипедски првак Стивен Роуш и неговата поранешна жена, Лидија, внук на поранешниот професионален велосипедист Лоренс Роуш и братучед на ирскиот друмски првак од 2008 Даниел Мартин. Роуш учел во колеџот Блекрок, приватно училиште во Даблин, пред да се пресели на југот на Франција во 1999, каде го поминал поголемиот дел од животот. Моментално живее во Варезе, Италија.

КариераУреди

Рани годиниУреди

Станал професионалец на крајот на 2004 со екипата Кофидис и станал еден од најмладите возачи во UCI ProTour.[4] Бидејќи неговиот татко е Ирец, а неговата мајка Французинка, Роуш имал двојна националност како аматер. На почетокот на 2005 на Роуш му било кажано од француските власти да одбере една националност. Роуш се изјаснил за Франција бидејќи планирал да го помине остатокот од неговиот живот во Франција.[5] Губитокот на Роуш било удар за ирскиот велосипедизам,[6] откако ја освоил младинската Трка околу Ирска во 2002[7] и завршил трет на ирското првенство во 2004.[8] Меѓутоа, шест месеци подоцна, UCI и велосипедската федерација на Ирска му кажале на Роуш дека му била дадена погрешна информација и дека може да настапува за Ирска и да го зачува двете националности, како што и направил.[9]

Во текот на првите две години, често бил помошник на другите возачи, но остварил неколку добри резултати, главно на француските трки. Негова прва победа била на етапа на Тур де л’Авенир 2006, трка позната како мини-Тур де Франс за возачи под 23 години.[10][11] Ја носел жолтата маичка на две етапи и завршил десетти во генералниот пласман. Бил во големото бегство на Светското првенство во Салцбург, Австрија.[12] Веднаш потоа потпишал двегодишен договор со Кредит Агрикол како последица на многуте добри резултати во сезоната.

Кредит Агрикол (2007–2008)Уреди

Во 2007, Роуш возел на Џиро д’Италија. Во јуни ја освоил првата сениорска национална титула, хронометарот во Дангарван.[13] Исто така бил четврти на друмското првенство. Поради повреда, Роуш се повлекол од Трката околу Ирска и го пропуштил Светското првенство.

Роуш ја планирал 2008 за Џиро д’Италија, но организаторите не ја поканиле неговата екипа. Го променил распоред и завршил шести на Тур Ивоарен де ла По, 15. на Класика Интернасионал де Алкобендас во Шпанија и освоил етапа[14] на Гп Интернасионал Паредес Рота дос Мовеис во Португалија. Откако завршил седми на Тур де Валони, настапил на олимписката друмска трка, заедно со Филип Дењан, освоил етапа на Тур ду Лимузен и потоа бил избран за неговата прва Вуелта а Еспања. Роуш покажал добри резултати на трката, скоро освојувајќи ја етапата 18, каде бил отспринтан од Иманол Ервити по бегството составено од 17 возачи. Роуш завршил на 13. место во генералниот пласман на неговиот втор Гранд Тур.

Роуш заедно со Дењан и Роџер Екен биле дел од ирската репрезентација на Светските првенства во Варезе. Роуш имал ран пад и се повлекол.

Аг2р (2009–2012)Уреди

2009Уреди

Роуш потпишал двегодишен договор со Аг2р-Ла Мондијал по прекинувањето со Кредит Агрикол.

По победата на ирското национално друмско првенство по прв пат во јуни 2009, било објавено дека Роуш бил избран од екипата да вози на неговиот прв Тур де Франс. Имал добар настап, завршувајќи 23. во генералниот пласман и 5. во бодовниот пласман.

2010Уреди

По добриот почеток во сезоната, каде завршил десетти на Париз-Ница и петти на Волта а Каталуња, Роуш бил избран како предводник на Аг2р-Ла Мондијал на Тур де Франс и во текот на трката пишувал статии за весникот Irish Independent. Роуш завршил 15. во генералниот пласман. Би можел да се пласира неколку места погоре доколку не изгубел четири минути во однос на предводниците на трката поради дупната гума на етапата 15, а колегата Џон Гадре одбил да му го даде неговиот велосипед.

Во септември, Роуш ја водел екипата на Вуелта а Еспања. Неговиот резултат бил дури и подобар отколку на Тур де Франс, губејќи незначително време на планинските етапи. Завршил на седмото место во генералниот пласман, само пет минути и три секунди за победникот Винченцо Нибали. Овој резултат бил најдобар на Гранд Тур од страна на Ирец по 1988.

Роуш бил дел од ирската репрезентација со тројца членови на Светското првенство 2010 во декември.

2011Уреди

Сезоната на Роуш била попрачена од повреди и несреќи, особена една несреќа на Критериум ду Дофине[15] Повторно настапил на Тур де Франс како предводник на екипата, но брзо сфатил дека не бил целосно закрепнат од несреќата и дека не може да се надева на добар генерален пласман. Имал голем број неуспешни бегства во последната етапа, надевајќи се на етапна победа и на крајот завршил како 26. во генералниот пласман. Исто така возел на Вуелта а Еспања, завршувајќи 16. во генералниот пласман.

Во октомври, Роуш ја освоил третата етапа на првата Трка околу Пекинг.[16][17] Ова било првата негова меѓународна победа во три години и негова прва победа на Светската турнеја.

Роуш објавил мемоари во 2011 наречени „Во групата“ (Inside the Peloton). Ја освоил годишната национална книжевна награда во категоријата спортски книги.

2012Уреди

Роуш ја покажал својата форма со завршувањето во најдобрите 20 возачи на Париз-Ница и Трката околу Калифорнија. Тој завршил десетти во генералниот пласман на Тур де Свис и втор и трет соодветно на националното друмско и хронометарско првенство пред да вози на Тур де Франс. Роуш се искачил до седмото место во генералниот пласман на првата планинска етапа. Меѓутоа изгубил време на хронометарот на етапата 9 и на остатокот од планинските етапи. На етапата 18, Роуш се одвоил од главната група во последните 10 километри со Луис Леон Санчез. Двоецот ги поминале членовите на бегството и изгледале подготвени за етапна победа, но Марк Кевендиш ги отспринтал во последните 200 метри. Роуш бил 11. во генералниот пласман пред хронометарот на етапата 10 и целел на првите десет, но слабиот хронометар го спуштил едно место подолу. Роуш, заедно со Даниел Мартин и Дејвис Мекан, ја претставувале Ирска на олимписката друмска трка. Потоа возел на Вуелта а Еспања, каде имал добар почетоко и бил седми во генералниот пласман до втората недела од трката. Меѓутоа, опаднал со формата во последната недела на трката и паднал на 12. место во генералниот пласман на крајот на трката.

Тинкоф-Саксо (2013–2014)Уреди

На 1 август било објавено дека Роуш ќе го напушти Аг2р-Ла Мондијал на крајот на сезоната 2012, завршувајќи го осумгодишната соработка со француската екипа.[18] Потпишал двегодишен договор со Тим Саксо-Тинкоф за сезоните 2013 и 2014.[19]

2013Уреди

На 25 август, Роуш ја освоил втората етапа на Вуелта а Еспања откако победил во спринтот со други четворица велосипедисти.[20][21] Роуш ја носел водечката црвена маичка до осмата етапа и завршил на петтот место во генералниот пласман.[22][23]

2014Уреди

Роуш учествувал на Џиро д’Италија и на Тур де Франс како помошник на предводникот на неговата екипа. Пред Тур, Роуш ја освоил трката Рут ду Суд, освојувајќи ја кралската етапа. Тоа било трка на која неговиот татко исто така победил во 1985 година.[24] Роуш настапил на Трката околу Британија очекувајќи добар пласман[25] и на крајот завршил на петтото место.

Тим Скај (2015–2016)Уреди

2015Уреди

Во 2015 година, Роуш ќе го напушти Тинкоф-Саксо за да се приклучи на Тим Скај.[26] На 10 септември, Роуш ја освоил осумнаесеттата етапа на Вуелта а Еспања во спринтерска завршница против Ајмар Зубелдија.[27][28]

2016Уреди

По прекинатиот зимски тренинг поради инфекција од пајак, Роуш имал тешкотии во почетокот на сезоната. На крајот на април, Роуш настапил на Тур де Јоркшир за добар резултат. На последната етапа, Роуш ја нападнал групата на фаворити заедно со Тома Веклер, каде бил поразен на целта во завршниот спринт. Ова му го донело второто место во генералниот пласман. По оваа трка било потврдено дека Роуш ќе настапи на Џиро д’Италија по трет пат во кариерата. Роуш ја започнал трката како поддршка за Микел Ланда. Неговата форма опаднала во трката, но му помогнал на колегата Микел Ниеве да го освои планинскиот пласман. Во јуни, Роуш ги освоил хронометарското и друмското првенство на Ирска.

БМЦ Рејсинг Тим (2017–2018)Уреди

Откако ја напуштил екипата Скај, Роуш се приклучил на БМЦ во сезоните 2017 и 2018.

Тим Санвеб (2019-денес)Уреди

Во септември 2018 година било потврдено дека потпишал договор со Тим Санвеб за сезоната 2019, со улога на помошник за Том Димулен во неговите обиди за победа на Тур де Франс.[29]

Личен животУреди

Роуш моментално живее во Монако. Претходно, до 2003 година, живеел во Варезе, Италија.[30] Женет е со Шпанката Дебора Роблес.

ДостигнувањаУреди

2004
4. Тур де Вандеја
6. Тур ду Финистер
10. Гран при д’Исберг
2006
1. Етапа 4 Тур де л’Авенир
4. Краен пласман Париз-Корез
8. Полинорманд
10. Париз-Камемберт
2007
1.   Национален хронометарски првак
5. Полинорманд
6. ГП де Денен
9. Париз-Камемберт
9. Тро-Бро Леон
2008
1. Етапа 1 ГП Интернасионал Паредес Рота дос Мовеис
1. Етапа 1 Тур ду Лимузен
6. Трка околу Франкфурт
7. Краен пласман Тур де Валони
8. Париз-Камемберт
13. Краен пласман Вуелта а Еспања
2009
1.   Национален друмски првак
11. Краен пласман Критериум Интернационал
23. Краен пласман Тур де Франс
2010
2. Национално друмско првенство
3. Гран Премио дел’Инсубрија-Лугано
5. Краен пласман Волта а Каталуња
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Класика де Сан Себастијан
10. Краен пласман Париз-Ница
14. Краен пласман Тур де Франс
2011
1. Етапа 3 Трка околу Пекинг
4. Национално друмско првенство
5. Џиро дел Пиемонт
8. ГП Индустрија е Комерчо ди Прато
10. Париз-Камемберт
16. Краен пласман Вуелта а Еспања
2012
2. Национално друмско првенство
3. Национално хронометарско првенство
10. Краен пласман Тур де Свис
12. Краен пласман Тур де Франс
12. Краен пласман Вуелта а Еспања
2013
5. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 2
5. Краен пласман Медитеранска трка
5. Класика де Сан Себастијан
2014
1. Краен пласман Рут ду Суд
1. Етапа 2
1.   Бодовен пласман
5. Краен пласман Трка околу Британија
Тур де Франс
  Награда за борбеност на етапа 11
2015
1. Етапа 1 (ТТТ) Тур де Романди
1. Етапа 18 Вуелта а Еспања
2016
1.   Национално друмско првенство
1.   Национално хронометарско првенство
2. Краен пласман Трка Абу Даби
2. Краен пласман Тур де Јоркшир
6. Краен пласман Трка околу Британија
8. Европско хронометарско првенство
9. Класика де Сан Себастијан
2017
1. Етапа 1 (ТТТ) Волта а ла Комунитат Валенсијана
1. Етапа 1 (ТТТ) Вуелта а Еспања
Национални друмски првенства
2. Хронометар
4. Друмска трка
3. Краен пласман Трка околу Гуангси
4. Џиро дел’Емилија
10. Класика де Сан Себастијан
2018
4. Јапонски куп
5. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
10. Краен пласман Трка околу Турција

Распоред на резултатите на големите тркиУреди

Голема трка 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
  Џиро 123 30 24 СО
  Тур 22 14 25 12 40 39 35 33
  Вуелта 13 7 16 12 5 26 14 40

СО = се откажал; — = не учествувал

НаводиУреди

  1. Мартин, Ден. „Дневник за Вуелта на Ден Мартин: ‘Го видов нападот на Нико. . . . забрза и замина како ракета’“, „The Irish Times“, 26 август 2013 (посет. 1 септември 2013 г). (на (англиски))
  2. 2,0 2,1 „Профил на Николас Роуш“.  Unknown parameter |http://www.letour.fr/le-tour/2013/us/riders/team-saxo-tinkoff/roche-nicolas.html?xtmc= ignored (помош);
  3. Team Sunweb confirm 2019 men's and women's rosters“, „Cyclingnews.com“, Immediate Media Company, 23 ноември 2018 (посет. 5 јануари 2019 г).
  4. „Roche makes it official“ ((англиски)). IrishCycling.com. конс. 18 јули 2007. 
  5. „Роуш се изјасни за Франција“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 6 ноември 2007. 
  6. „Mixed start to season after Roche’s shock defection“. IrishAbroad.com. конс. 6 ноември 2007. 
  7. „Резултати од младинската Трка околу Ирска 2002“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 29 јуни 2008. 
  8. „Ирско друмско првенство 2004“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 29 јуни 2008. 
  9. „Роуш повторно се изјасни за Ирска“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 6 ноември 2007. 
  10. „Резултати за етапа 4 Тур де л’Авенир 2006“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 18 јули 2007. 
  11. „Преглед на етапата 4 на Тур де л’Авенир 2006“ ((англиски)). LeTour.com. конс. 27 мај 2008. 
  12. „Бетини победи на Светското првенство, Роуш импресионира со агресивниот потег“ ((англиски)). CyclingNews.com. конс. 18 јули 2007. 
  13. „Роуш го освоил ирското хронометарско првенство“ ((англиски)). IrishCycling.com. конс. 27 мај 2008. 
  14. „Победа за Роуш во Португалија“ ((англиски)). IrishCycling.com. конс. 27 мај 2008. 
  15. Кромвел, Џерард. „Cycling: Roche hopes battered by horror crash“, „Irish Independent“, 11 јуни 2011.
  16. Nicolas Roche wins stage three to claim first WorldTour race victory“, „Daily Telegraph“, 7 октомври 201 (посет. 12 октомври 2011 г).
  17. „Roche beats Deignan in Yong Ning Town“. Cycling News. 7 октомври 2011. конс. 12 октомври 2011. 
  18. Роуш, Николас. „Придружувањето на екипата на Контадор е огромен нов предизвик“, „Irish Independent“, Independent News & Media, 1 август 2012 (посет. 1 август 2012 г). (на (англиски))
  19. Роуш потпиша за Саксо Банк-Тинкоф Банк“, „Cycling News“, Future Publishing Limited, 1 август 2012 (посет. 1 август 2012 г). (на (англиски))
  20. „Николас Роуш дојде до најголемата победа во својата кариера, додека Винченцо Нибали го презема водството“. Daily Telegraph ((англиски)). 25 август 2013. конс. 26 август 2013. 
  21. „Николас Роуш победи на втората етапа на Вуелта а Еспања“. RTE Sport ((англиски)). 25 август 2013. конс. 26 август 2013. 
  22. „Nicolas Roche set to finish fifth in Vuelta after penultimate stage“. Irish Independent. 14 септември 2013. конс. 17 септември 2013. 
  23. „Roche takes over leader's jersey from Nibali“. Cycling News. 31 август 2013. конс. 17 септември 2013. 
  24. Ирскиот велосипедист Николас Роуш го следи таткото Стивен Роуш со победата на трката Рут ду Суд“, „ABC Australia“, ABC, 23 јуни 2014 (посет. 30 септември 2014 г).
  25. Роуш: „Дојдов на Трката околу Британија за пласман“, „Cyclingnews.com“, Future plc, 8 септември 2014 (посет. 30 септември 2014 г).
  26. Најџел Вин. „Николас Роуш ќе се приклучи на Скај за 2015 година“, „Cycling Weekly“, IPC Media Sports & Leisure network, 30 септември 2014 (посет. 30 септември 2014 г).
  27. „Nicolas Roche: For once I hadn't messed it up and let out a triumphant roar as I took the stage win“. Irish Independent. 11 септември 2015. конс. 11 септември 2015. 
  28. „Emotional Nicolas Roche revels in stunning Vuelta victory“. Irish Examiner. 11 септември 2015. конс. 11 септември 2015. 
  29. „Nicolas Roche confirms contract with Team Sunweb“. cyclingnews.com. 4 септември 2018. конс. 5 септември 2018. 
  30. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име pk.

ЛитератураУреди

Надворешни врскиУреди