Мокриево — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.

Мокриево
Mokrievo (4).jpg

Поглед кон Мокриево

Мокриево is located in Македонија
Мокриево
Местоположба на Мокриево во Македонија
Координати 41°22′30″N 22°50′18″E / 41.37500° N; 22.83833° E / 41.37500; 22.83833Координати: 41°22′30″N 22°50′18″E / 41.37500° N; 22.83833° E / 41.37500; 22.83833
Општина Ново Село
Население 1.211 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2435
Мокриево на општинската карта
Мокриево во Општина Ново Село.svg

Атарот на Мокриево во рамките на општината
Парк во селото
Река во селото
Стариот јавор на Пирго

Географиja и местоположбаУреди

Мокриево се наоѓа во подножјето на планината Беласица, на надморска височина од 340 метри. Од најблискиот град Струмица е одалечен 22 километри.

ИсториjaУреди

Среден векУреди

Постојат две верзии за потеклото на името Мокриево. Едната е дека потекнува од грчкиот збор „макро“, што значи големо или долго, а втората дека потекнува од зборот „мокро“, со значење место богато со вода.

Над селото се наоѓа разурната кула, која народот ја нарекува Пирго, сметајќи дека потекнува од времето на Цар Самуил и Беласичката битка од 29 јули 1014 година. Поради тоа, секоја година на 10 август (29 јули според стариот календар), сите жители се искачуваат на Пирго, каде што се наоѓаат и трите стари јавори (еден од јаворите неодамна бил исечен) од времето на битката.

Селото првпат е споменато во повелбите на браќата Јован Драгаш и Константин Дејановиќ и нивната мајка Евдокија од 1376 и 1377 година, кога било подарено на светогорскиот манастир „Свети Панталејмон“.

Отоманско ЦарствоУреди

ЈугославијаУреди

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион, додека по крајот на Втората светска војна, во рамките на СФРЈ.

МакедонијаУреди

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Ново Село.

ДемографијаУреди

Во почетокот на XX век, селото било со мешано население. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година,Макриево е наведено како село со 60 домаќинства и 198 жители Македонци и 36 Турци.[1][2] Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мокриево живееле 1.880 жители, од кои 980 Турци и 900 Македонци.[3]

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 784 Македонци, патријаршисти[1][4] и функционирало грчко училиште.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.211 жители. Следува табела на националната структура на населението[5]

Националност Вкупно
Македонци 1 204
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 3
Бошњаци 0
останати 4

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 1.880[3] 784[4] 1.495 1.640 1.381 1.471 1.497 1.484 1.324 1.211

Мокриево е голема населба, но со благо намалување на бројот на населението.

ОбразованиеУреди

Во 1870 година, основано е првото училиште во селото. Во почетокот на XX век, постоеле две училишта: патријаршиско (грчко) и егзархиско (бугарско). Денес во селото функционира четиригодишно училиште ОУ „Видое Подгорец“, во склоп на ОУ „Видое Подгорец“ од Колешино.

Општествени установиУреди

Мокриево има сопствена пошта, здравствена станица, ветеринарни станици, матично одделение, месна заедница, дом за разонода формиран од луѓето кои се иселиле во странство.

Селската црква „Свети Пантелејмон“ била изградена во 1870 година. Тоа може да се заклучи од натписот на дарителите. Таа била зографисана во 1874 година, од страна на Андон Петров од селото Гари, Дебарско.

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постојат изборните места бр. 1774 и 1775 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на овие изборни места биле запишани вкупно 1.167 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитостиУреди

Кон крајот на XIX век, била откриена стара црква и голема камена плоча на старословенски јазик, која била уништена.

Во непосредна близина на селото се наоѓа средновековната кула Пирго.

Редовни настаниУреди

Селската слава се одбележува на 9 август.

На 13 и 14 јануари редовно се одржуваат Страчинарските игри, кои се всушност василичарски карневал.

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

Селото има и свој фудбалски клуб со име „Подгор“.

НаводиУреди

Надворешни врскиУреди

  1. 1,0 1,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 186-187.
  3. 3,0 3,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 160.
  4. 4,0 4,1 D.M.Brancoff. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905. рр. 106-107
  5. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. "Описи на ИМ". Посетено на 21 декември 2019.
  8. "Претседателски избори 2019". Посетено на 21 декември 2019.