Отвори го главното мени

Географиja и местоположбаУреди

Дуф се наоѓа на јужните огранки на планината Враца, по текот на реката Мелце, во горното сливно подрачје на река Вардар .Селото е планинско, на надморска височина од 1.000 метри . Од градот Гостивар населбата е оддалечена 18 километри. Атарот е голем и зафаќа простор од 25 квадратни километри.[1]

ИсториjaУреди

Прв пат селото Дуф како во усните преданија така и во пишаните и материјалните документи и артефакти се спомнува во мноштвата црковни повелби за регионот Горна Река меѓу кои и црковните повелби кои датираат од Византискиот период, односно од 1020 година, за време на владеењето на византискиот император Василиј Втори, а посебно во црковните повелби на царот Стефан Душан од 1331 година, Стефан Урош Петти Немањиќ од 1356 исто така се спомнува во црковните повелби и од македонските кталеви кралот Димитрија Волкашин од 1365 година како и во црковната повелба од македонскиот крал Крале Марко од 1371 година за манстирот Свети Јован Бигорски. Првите пишани податоци за селото Дуф се содржат во пописниот Отомански дефтер број 508 од 1467 година,кој се однесува за Дебарската Област, кој воедно е најстар документ на оваа област, во кој е опфатен вилаетот Река, каде што се дадени и првите податоци за населението од Горна Река, односно за даноците што населението ги давало на отоманската држава, во овој Отомански дефтер за селото Дуф е запишано дека Дув има 40 рисјански семејства,во маалото Тољан четири, во маалото Брезовец осум, во Чајне Маало десет, во Ерчевиш Маало девет и во Балабан Маало исто девет рисјански семејства.

Во пописниот Дефтер од 1567 година кој се однесува за периодод 100 години ,меѓу другото за село Дуф е запишано дека припаѓа на вилаетот Калканделен на чифликот на Караѓоз бег, во која имало 48 куќи во кои живееле 35 рисјански и шсет отомански фамилии.

Дека селото Дуф на овие простори опстојува многу векови говорат и пишаните документи на многу учени луѓе од периодот на првата половина на 18 века па се до првата половна на 20 век , меѓу кои: Јован Драгашевиќ во неговиот пишан документ под наслов Југоисточно Полуострово, издадено во 1871 во Белград, Вердер Кункел во научниот труд:“Вовед во Римската правна и уставна историја “издадено во Оксфорд, во 1966 година, Питер Хедер, во делото “Падот на Римската Империја: Нова историја на Рим и на Варварите”, Монографијата:“Историја на Охридската Архиепископија- Патријаршија 1394-1767” од Иван Снегаров, пишаниот докумет под име “Стара Србија и Maкедонија“ од Спиридон Гончев, “Toпографско-етногравски преглед на Македонија “ oд Стефан Верковиќ , како и еден од најпознатите не само македонски туку и светски антрополози и географи Професор доктор Јован Ф. Трифуновски, во научниот труд “Полог , антропогеогравски истражувања” издаден во 1976 година од страна на Српската Академија на науките и Уметностите, во делот за село Дуф забележал :” Селото e планинско, лежи во горниот тек на река Мелце и на соседните незини неколку притоки.Селото има мошне голем атар. Дуф е село од разбијан тип.Селото е поделено на пет маала: Тољан Маало, Брезовец Маало,Чајне Маало,Ерчевиш Маало и Балабан Маало. Селото има 40 семејни родови во 126 огништа.Дуф е мошне старо село,тоа се гледа по сочуваните мошне старитр родови , по старите сдети, обичаи, слави.Веднаш над маалото Тољан се наоѓа маеноста селиште или како што селаните го нарекуваат старо село.Тука некогаш се наоѓло селото Дуф кое било населено со македонско православно население, кои живееле во девет куќи и воделе потекло од девет браќа.Траги од населба и православни христијански македонски гробишта има и во Ерчевиш Маалото. Во атарот на селото Дуф, веднаш над селото постои место кое се нарекува димговска црква, каде што пред многу дамнешно време се наоѓал црковен храм. Друга стара црква се наоѓала и во месноста Варвара, која го носела името на Свети Варвара.Во 1868 година Дуф броело 48 македонски христијански православни семејства, во 1900 година 128 куќи со 1130 ќители од кои 860 православни Македонци и 270 исламизирани Македонци.

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Дуф живееле 1.130 жители, сите Албанци од кои 860 христијани и 270 муслимани.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 39 жители. Следува табела на националната структура на населението[3]

Националност Вкупно
Македонци 2
Албанци 37
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
Други 0

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[4]
Археолошки локалитети[5]

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

  • Александар Арсов - македонско-одрински доброволец;[6]
  • Невзат Бејта (р. 1961) - политичар, градоначалник на Гостивар;
  • Трпе Зафиров Јосифов (1876 - 1913) - македонско-одрински доброволец[7]


НаводиУреди

  1. Д-р Митко Панов; “Енциклопедија на селата во Република Македонија”
  2. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.213.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  5. Trifunovski, Jovan F. (1976) (на francaise). Polog (Etudes Anthropogeographiques) (1 издание). Belgrad: Academie Serbe des Sciences et des Art. 
  6. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 54.
  7. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 329.

Надворешни врскиУреди