Ничпур

село во Општина Маврово и Ростуша


Ничпур — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река.

Ничпур
Панорама на Ничпур 2.jpg

Панорама на селото

Ничпур is located in Македонија
Ничпур
Местоположба на Ничпур во Македонија
Координати 41°44′38″N 20°40′24″E / 41.74389° N; 20.67333° E / 41.74389; 20.67333Координати: 41°44′38″N 20°40′24″E / 41.74389° N; 20.67333° E / 41.74389; 20.67333
Регион Logo of Polog Region.svg Полошки
Општина Coat of arms of Mavrovo and Rostuša Municipality.svg Маврово и Ростуше
Област Горна Река
Население 13[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1256
Повик. бр. 042
Шифра на КО 07056
Надм. вис. 1150 м
Слава Атанасовден
Ничпур на општинската карта
Ничпур во Општина Маврово и Ростуша.svg

Атарот на Ничпур во рамките на општината
Commons-logo.svg Ничпур на Ризницата

Потекло на иметоУреди

Селото најпрвин запишано како Ничпур се сретнува во 1583 година во турски документи. Потеклото на името веројатно доаѓа од личното име Никифор.[2]

Географија и местоположбаУреди

 
Поглед на селото

Ова село се наоѓа во областа Горна Река, во северниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше. Сместено е во горното сливно подрачје на Радика.[3] Селото е планинско и е сместено доста високо на 1.150 метри надморска височина.[3]

Ничпур се наоѓа на десниот брег на реката Радика. Над селото се наоѓаат шуми, додека под него се наоѓаат одредени обработливи површини.[4]

Во атарот на селото се сретнуваат следниве месности: Шуло (Присој), Дарда Маде, Гури Горид, Мула Амбл, Крој Фтоет, Гржумпе, Прој Панес, Ра Алијис, Ра Иванит, Ура, Дубовас, Крој Веринит, Ломба Недељку, Крој Смилевиц, Гури Ќафт, Фушија, Топлец, Градец, Ливади Коџес, Гури Стомит, Ливади Мирчит, Гури Врчакут, Леништа, Брегу Ресад, Вора, Ѓурчинит, Брег Ботес, Гури Шушес, Кумла е Редити, Драбиск, Гури Кофилит, Гури Куш (Црвен Камен), Ара Љацит, Крој Кусарет, Гури Џутет, Крој, Елинакет, Круш Крој, Печит и Ворете Мла (Стари Гробишта).[4]

Под селото се наоѓа Радичев Мост.[4]

До 1912 година, во селото постоеле маалата Дарда Маде, Крој Фтојет, Мула Хумбел и Кула е Рендити. Некогаш, селото имало разбиен тип и едно маало се наоѓало дури и на левиот брег на реката.[4]

ИсториjaУреди

Во XIX век, Ничпур било село во Реканската каза, на Отоманското Царство.

Пред Балканските војни во 1912 година, селото имало околу 200 домови. Многу муслимани се иселиле во 1918 година во Мала Азија, додека христијаните во Гостивар и во Скопје.[4]

Селото во тоа време било од разбиен тип, а се собрало на едно место за полесна одбрана од арнаутските пљачкања.[4]

СтопанствоУреди

Атарот на селото зафаќа простор од 12,8 км2. На него преовладуваат шумите на површина 1.153 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 60 хектари, додека на пасиштата само 45 хектари.[3]

Селото, во основа, има шумарска функција.[3]

НаселениеУреди

Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадено во Цариград во 1878 година, кое прикажува статистика за машкото население во 1873 година, Ничпур е посочено како село со 60 домаќинства и 159 жители.[5]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ничпур живееле 470 жители, сите Албанци, од кои 250 христијани и 220 муслимани.[6] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ничпур имало 192 жители.[7]

Селото е мало, доведено во фаза на раселување. Така, во 1961 година селото броело 52 жители, од кои 29 биле Албанци, а 22 Македонци. Во 1994 година, бројот се намалил на 16 жители, од кои 15 биле Албанци и 1 жител Македонец.[3]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 13 жители, од кои 1 Македонец и 12 Албанци.[1]

Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Ничпур:

Години Македонци Албанци Срби Останати Вкупно
1948 48
1953 18 25 4 1 48
1961 22 29 1 0 52
1971 2 19 0 1 22
1981 5 13 0 0 18
1991 3 15 0 1 19
1994 1 15 0 0 16
2002 1 12 0 0 13

* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1953-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години

РодовиУреди

Во Ничпур живеело мешано население, сите староседелци. Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина на почетокот на ХХ век во Нистрово живееле следниве родови:[4]

  • Пред 1920 година: Тет Мирес; Тет Колес; Абдулаит; Тет Струкут; Мирчет Исакут; Тет Имерит; Тет Велас; Тет Шаркут и Шандалар.
  • Околу 1920 година: Белас, Мирчит и Струкут (Смиле).

Самоуправа и политикаУреди

Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Маврови Анови, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Ростуша, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на истата општина се наоѓало и во периодот 1955-1957.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Трница, во која покрај Ничпур се наоѓале Беличица, Бибање, Богдево, Бродец, Волковија, Врбен, Грекање, Жужње, Кичиница, Кракорница, Нивиште, Нистрово, Рибница, Сенце и Тануше. Во периодот 1950-1952 година, селото било во рамките на Општина Кракорница, во која влегувале селата Богдево, Бродец, Кракорница и Ничпур.

Изборно местоУреди

Селото е опфатено во изборното место бр. 0479 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на хидроцентрала „Маврово“ во селото Богдево. Во изборното место влегува и селото Кракорница.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 17 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитостиУреди

 
Главната селска црква „Св. Атанасиј“
Цркви[10]
Света вода

Редовни настаниУреди

Слави[4]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 2 мај 2020.
  2. Иванова, Олга (2014). Речник на имињата на населените места во Р. Македонија : (Б,Ѓ,Е,Ј,Н,Р,Т,Ќ,У,Ф,Х,Џ,Ш). Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“. стр. 115. ISBN 978-608-220-026-2.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 209. Посетено на 2 мај 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Смиљаниќ; Тома (1925). Mijaci, Gorna Reka i Mavrovsko Polje. Белград: Српска кралска академија. OCLC 28398861.
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 174-175.
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 264.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.184-185.
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 2 мај 2020.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 2 мај 2020.
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

ПоврзаноУреди

Надворешни врскиУреди