Ресава

село во Општина Кавадарци


Ресава — село во Општина Кавадарци, во областа Тиквеш, во околината на градот Кавадарци.

Ресава
Панорама на Ресава.jpg

Панорамски поглед на селото

Ресава is located in Македонија
Ресава
Местоположба на Ресава во Македонија
Координати 41°22′03″N 21°59′51″E / 41.36750° N; 21.99750° E / 41.36750; 21.99750Координати: 41°22′03″N 21°59′51″E / 41.36750° N; 21.99750° E / 41.36750; 21.99750
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Coat of arms of Kavadarci Municipality.svg Кавадарци
Област Тиквеш
Население 144[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1430
Повик. бр. 043
Шифра на КО 11035
Надм. вис. 330 м
Слава Архангел Михаил
Ресава на општинската карта
Ресава во Општина Кавадарци.svg

Атарот на Ресава во рамките на општината
Commons-logo.svg Ресава на Ризницата

Географиja и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во средишниот дел од Општина Кавадарци, односно јужно од градот Кавадарци, во областа Тиквеш, а чиј атар се допира со вештачкото Тиквешко Езеро.[2] Селото е ридско, на надморска височина од 330 метри. Од градот Кавадарци, селото е оддалечено околу 6 километри.[2]

Атарот зафаќа простор од 11,9 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 666 хектари, а на пасиштата отпаѓаат 440 хектари.[2]

Селото е од збиен карактер од полуварошки тип, поделено на шест маала. На главниот пат е Сретселото со малата чаршија со дуќани и занаетџилници. Некои улици се калдрмисани, а повеќето куќи имале варошки изглед. Маалата во селото се Шуманово, Средско, Клинчарово, Синановско, Лалковско и Пејковско.[3]

ИсторијаУреди

Во турско време, селото најпрвин било слободно, а подоцна делумно станало чифлик на Синановци од Кавадарци, кога успеале на сила да го заземат Средско Маало и да го основаат Синановско Маало (наречено по нив). Ослободувањето од чифликот започнало во 1880 година. На 13 јуни 1905 година во селото се водела битка помеѓу Турците и четата на Добри Даскалов, кога селото настрадало, а околу 20 куќи биле запалени.[3]

Во XIX век, Ресава било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.

СтопанствоУреди

Селото има мешовита полјоделско-сточарска функција.[2]

Селаните повеќе живееле од земјоделство, а дополнително се занимавале со сточарство, а неколкумина биле дуќанџии и занаетчии.[3]

НаселениеУреди

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Ресава имало 650 жители, сите Македонци.[4] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ресава имало 720 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.[5]

Од Ресава се иселил значителен број од населението и од таа причина селото преминало од средно во мало село, населено со македонско население. Така, во 1961 година селото имало 616 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 179 жители.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Ресава имало 144 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 650 720 670 660 616 492 336 197 179 144
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

РодовиУреди

Како родови во Ресава се споменуваат:[3]

  • Старинци: Лалковци (7 к.), Асијовци (2 к.), Дековци (3 к.), Биковци (7 к.), Палетовци (3 к.) и Каравилчевци (2 к.)
  • Доселеници: Пејковци (5 к.) доселени се кон крајот на XVIII век од селото Мравенево во Меглен; Клинчаровци (11 к.) доселени се на почетокот од XIX век од селото Горничево кај Лерин. Овде се доселиле тројца браќа бегајќи од зулумите на Али Паша Јанински; Шоповци (2 к.) доселени се на почетокот од XIX век од штипско; Чундевци (3 к.) доселени се од селото Никодин кај Прилеп; Радевци (1 к.) доселени се од прилепско; Лоловци (4 к.) доселени се од Арнаутлук; Струмичани (7 к.) доселени се од струмичко; Јанчевци-Јакововци-Валавајке (1 к.) доселени се од селото Шешково; Камчевци-Дисанци (3 к.) доселени се од селото Горни Дисан; Јовевци (2 к.) доселени се од селото Бегниште. Подалечно потекло од областа Азот; Радобилци (3 к.) доселени се од селото Радобил кај Прилеп; Поп-Лазаровци (2 к.) доселени се од Кавадарци; Точковци (3 к.) доселени се од селото Добротино; Ајтовци (2 к.) и Карајовци (2 к.) доселени се во 1850 година од селото Трстеник; Тодоровци (2 к.) доселени се од селото Возарци; Зајковци (1 к.) доселени се од селото Возарци; Дрваровци (5 к.) доселени се од селото Возарци; Кичевци (3 к.) се делат на Мрчковци и Карадачовци. Доселени се од селото Брушани, уште подалечно потекло од кичевско; Милачовци (6 к.) доселени се од селото Полошко; Митревци (3 к.) доселени се од селото Праведник; Миџовци (4 к.) доселени се од селото Клиново во Мариово; Убавковци (3 к.) доселени се од селото Бегниште, уште подалечно потекло од Мариово; Костовци (1 к.) доселени се од селото Брушани; Шиковци (7 к.) доселени се од селото Брушани; Басмаџијовци (1 к.) доселени се од селото Ваташа; Ризовци (1 к.) доселени се од селото Праведник; Бунарци (3 к.) доселени се од селото Бунарче. Уште подалечно потекло од Мариово; Џулажи (1 к.) доселени се од селото Брушани; Грковци (1 к.) доселени се од манастирот Полошко. А таму од селото Колиќије кај Солун; Исаковци (1 к.) доселени се од селото Бунарче; Шоповци-Сопотски (1 к.) живееле во повеќе тиквешки села како Сопот, Паликура, Полошко и Драгожел. Право потекло од штипско; Самарџијовци (1 к.) доселени се од селото Бегниште, уште подалечно потекло од Азот; Кабрани (2 к.) доселени се од селото Бегниште, уште подалечно потекло од Мариово; Јовчевци (1 к.) доселени се од селото Клиново во Мариово; Соколовци-Горниковци (1 к.) доселени се од селото Гарниково, таму од селото Бунарче, а уште подалечно потекло од Мариово; Курчевци (1 к.) доселени се од селото Бегниште. Уште подалечно потекло од Азот.

Општествени установиУреди

  • Месна заедница

Самоуправа и политикаУреди

Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Кавадарци.

Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Бегниште, во која се наоѓале селата Бегниште, Гарниково, Дабниште, Драгожел, Кошани и Ресава.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Бегниште, во која покрај селото Ресава се наоѓале селата Бегниште, Гарниково, Дабниште, Драгожел, Кажани и Куманичево.

Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Кавадарци.

Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.

Изборно местоУреди

 
Главната селска црква „Архангел Михаил“

Селото е опфатено во склоп на изборното место бр. 0700 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Брушани, Дабниште и Ресава, кое е сместено во објект на општината, поранешно основно училиште во село Ресава.[9]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 115 гласачи.[10] На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 111 гласачи.[11]

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[12][13]

АрхитектураУреди

Селото е познато по своите куќи изградени од црвени тули кои се направени со вино наместо со вода. Во минатото селаните имале многу вино, кое било тврдо „што можело во торба да се носи“ и иако има неколку водотеци и водопади во околината на селото, сепак било тешко да се стигне до водата, па затоа тулите со кои ги изградиле своите куќи ги направиле со вино наместо со вода. Денес, во селото постојат повеќе куќи изградени од црвени тули.

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Родени во Ресава


НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 15 февруари 2018.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 257. Посетено на 15 февруари 2018.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Радовановиќ, Воислав. Тиквеш и Рајец. стр. 429-434. |access-date= бара |url= (help)
  4. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 154.
  5. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 104-105.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. „Описи на ИМ“. Посетено на 15 февруари 2018.
  10. „Локални избори 2017“. Посетено на 15 февруари 2018.
  11. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 5 мај 2019.
  12. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  13. „Цркви во Маренската парохија“. Повардарска епархија. Посетено на 15 февруари 2018.

ЛитератураУреди

  • Петре Камчевски, „Селото Ресава низ историјата“, Музеј-галерија, Кавадарци, 2005.

Надворешни врскиУреди