Голем Радобил

село во Општина Прилеп


Голем Радобил или Големо Радобил[2] — село во областа Раец, во Општина Прилеп, на патот помеѓу градовите Кавадарци и Прилеп.

Голем Радобил
Поглед на Голем Радобил.jpg

Поглед на селото Голем Радобил

Голем Радобил is located in Македонија
Голем Радобил
Местоположба на Голем Радобил во Македонија
Координати 41°22′45″N 21°48′26″E / 41.37917° N; 21.80722° E / 41.37917; 21.80722Координати: 41°22′45″N 21°48′26″E / 41.37917° N; 21.80722° E / 41.37917; 21.80722
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Област Раец
Население 107[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7500
Повик. бр. 048
Шифра на КО 20023
Надм. вис. 620 м
Голем Радобил на општинската карта
Голем Радобил во Општина Прилеп.svg

Атарот на Голем Радобил во рамките на општината
Commons-logo.svg Голем Радобил на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Голем Радобил се наоѓа во североисточниот дел на Општина Прилеп, во горното сливно подрачје на реката Раец, од десната страна на патот Прилеп-Кавадарци. Селото е ридско и се простира на надморска височина од 620 м. Од градот Прилеп е оддалечено 28 км, а од градот Скопје околу 98 км. Неговиот атар зафаќа површина од 25,1 км2.[3]

ИсторијаУреди

Во XIX век, селото било дел од Тиквешката каза на Отоманското Царство.

Во 1908 година, селото било опишано како слободно христијанско село со 120 куќи, а било споменато и како едно од најбогатите села во Тиквеш.[4]

СтопанствоУреди

Селото има полјоделско-сточарска функција. Во рамки на селскиот атар преовладуваат пасиштата на површина од 2.086,2 ха, обработливото земјиште зафаќа површина од 359,3 ха, а на шуми отпаѓаат 42,9 ха.[3]

НаселениеУреди

Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Големо Радобил било село во Прилепската каза со 64 домаќинства и 279 жители.[2]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Голем Радобил имало 700 жители.[5] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во селото имало 720 жители.[6]

Селото броело 429 жители во 1961 година, додека во 1994 година во селото живееле 108 жители.

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 107 жители, сите Македонци.[1] Од нив 64 биле жани, а 43 жени.

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948467—    
1953441−5.6%
1961429−2.7%
1971304−29.1%
ГодинаНас.±%
1981196−35.5%
1991105−46.4%
1994108+2.9%
2002107−0.9%

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 700 720 467 441 429 304 196 105 108 107
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Општествени установиУреди

  • Основно училиште.

Самоуправа и политикаУреди

Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; во периодот од 1952 до 1955 година било дел од Општина Тројаци; а во периодот од 1955 до 1962 година, селото влегувало во склоп на Општина Плетвар.

Изборно местоУреди

Во селото се наоѓа изборното место бр. 1427 кое е сместено во соновното училиште.[10]

Во вториот круг на претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 93 гласачи.[11]

Културни и природни знаменитостиУреди

 
Црквата „Св. Никола“
Археолошки наоѓалишта[12]
Цркви
Реки


ЛичностиУреди

Родени во Голем Радобил

ГалеријаУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 7 јуни 2019.
  2. 2,0 2,1 „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 80-81.
  3. 3,0 3,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (PDF). Скопје: Патрија. стр. 71.
  4. Материали за военно-географическия обзор на Македония, II Тиквешки район, Печатница „Военен журнал“, София, 1908, стр. 19.
  5. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 154.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 104-105.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  10. „Изборна единица 4: Општина Прилеп“ (PDF). Посетено на 7 јуни 2019.
  11. „Претседателски избори 2019 (Втор круг)“. Посетено на 7 јуни 2019.
  12. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069.
  13. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 20. ISBN 978-608-65143-2-7.
  14. Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). Реките во Република Македонија (PDF). Скопје: Геомап. стр. 59. ISBN 978-9989-2117-6-8.

Надворешни врскиУреди