Стеван Сремац (11 ноември 1855, Сента, Австро-Унгарија - 13 август 1908, Соко Бања, Србија) бил српски писател.

Стеван Сремац околу 1900 год.

Содржина

БиографијаУреди

 
Домот на С. Сремац во Сента.

Стеван Сремац се родил на 11 ноември 1855 година,во занаетчиско семејство во Сента, Војводина, која тогаш била во составот на Австро-Унгарија. Татко му се викал Аврам, а мајка му Катарина.[1] Во Сента го поминал раното детство, а дел и кај баба му по мајка во Пирот. Бидејќи останал без родители, вујко му Јован Ѓорѓевиќ, познат српски историчар и книжевник, го однел 1868 година во Белград на понатамошно школување. Тука завршил гимназија (1875) и се определил за студии по историја на Големото училиште(Велика школа) во Белград и за припадност кон Либералната партија. Својот работен век го поминал како професор во гимназиите во Ниш, Пирот и Белград. Како доброволец учествувал во војните во 1876 и 1877 — 1878 година. Сремац починал на 13 август 1908 година, во Соко Бања од сепса. Погребан е на Новите гробишта во Белград.

[2][1]
 
Стеван Сремац

ТворештвоУреди

 
Илустрација од првото издание на „Поп Ќиро и поп Спиро“ од 1894 год.

Стеван Сремац е еден од најистакнатите претставници на српскиот реализам. Негови најпознати дела се:[2]

  • Ивкова слава (расказ)
  • Зона Замфирова (расказ)
  • Поп Ќиро и Поп Спиро (роман).

Според неговите дела „Ивкова слава“ и „Зона Замфирова“ се снимени филмови и телевизиски серии, кои оствариле голем комерцијален успех.

 
Биста на С. Сремац пред Народниот театар во Ниш.

Книжена дејностУреди

Почнал да пишува релативно доцна. Во триесет и третата година од животот 1888 година почнал да објавува прозни хроники за личности и настани од српското минато, кои се појавиле како книга 1903 година под наслов „Од книги староставни“ („Из књига староставних“). Тоа било писателовото одолжување на долгот кон професијата историчар и љубовта према националното минато. Реалистичка проза почнал да пишува дури по пристигнување во Белград. Долгогодишниот живот во Ниш, од 1879 до 1892, бил период на творечка инкубација. Прв реалистички расказ го објавил 1893 година под наслов „Божиќна печеница“(„Божићна печеница“), а потоа се нижат „Ивкова слава“ (1895), „Вукадин“ (1903), „Лимунација на село“(„Лимунација на селу“)(1896),„Поп Ќиро и поп Спиро“(„Поп Ќира и поп Спира“) (1898), еден од најдобрите хумористични романи во српската литература и „Зона Замфирова“(1906), најдобро компонирано дело на Сремац. Инаку, Сремац бил познат како „писател со бележница“. Неговите дела воглавно се реалистични и содржат одредена доза на хумор во себе. Карактеристика на неговото творештво е исто така и епизодност. Неговите дела се врзани за три релации: Белград-Ниш-Војводина.

ДелаУреди

ФилмовиУреди

НаводиУреди

  1. „Времеплов“, Дневник, година XVIII, број 5614, вторник, 11 ноември 2014, стр. 26.
  2. „Времеплов“, Дневник, година XVIII, број 5614, вторник, 11 ноември 2014, стр. 26.