Стеван Сремац

Стеван Сремац (11 ноември 1855, Сента, Австро-Унгарија - 13 август 1908, Соко Бања, Србија) бил српски писател.

Стеван Сремац околу 1900 год.

БиографијаУреди

 
Домот на С. Сремац во Сента.

Стеван Сремац се родил на 11 ноември 1855 година,во занаетчиско семејство во Сента, Војводина, која тогаш била во составот на Австро-Унгарија. Татко му се викал Аврам, а мајка му Катарина.[1] Во Сента го поминал раното детство, а дел и кај баба му по мајка во Пирот. Бидејќи останал без родители, вујко му Јован Ѓорѓевиќ, познат српски историчар и книжевник, го однел 1868 година во Белград на понатамошно школување. Тука завршил гимназија (1875) и се определил за студии по историја на Големото училиште(Велика школа) во Белград и за припадност кон Либералната партија. Својот работен век го поминал како професор во гимназиите во Ниш, Пирот и Белград. Како доброволец учествувал во војните во 1876 и 1877 — 1878 година. Сремац починал на 13 август 1908 година, во Соко Бања од сепса. Погребан е на Новите гробишта во Белград.

[2][1]
 
Стеван Сремац

ТворештвоУреди

 
Илустрација од првото издание на „Поп Ќиро и поп Спиро“ од 1894 год.

Стеван Сремац е еден од најистакнатите претставници на српскиот реализам. Негови најпознати дела се:[2]

  • Ивкова слава (расказ)
  • Зона Замфирова (расказ)
  • Поп Ќиро и Поп Спиро (роман).

Според неговите дела „Ивкова слава“ и „Зона Замфирова“ се снимени филмови и телевизиски серии, кои оствариле голем комерцијален успех.

 
Биста на С. Сремац пред Народниот театар во Ниш.

НаводиУреди

  1. „Времеплов“, Дневник, година XVIII, број 5614, вторник, 11 ноември 2014, стр. 26.
  2. „Времеплов“, Дневник, година XVIII, број 5614, вторник, 11 ноември 2014, стр. 26.