Отвори го главното мени

Борис Трајковски (Струмица, Македонија, 25 јуни 1956 - Мостар, Босна и Херцеговина, 26 февруари 2004[1]) — македонски политичар и втор претседател на Македонија, од 15 декември 1999 година до 26 февруари 2004 година, кога неговиот мандат завршил со трагичната смрт во авионска несреќа[1].

Coat of arms of the President of North Macedonia.svg Борис Трајковски Coat of arms of the President of North Macedonia.svg
Борис Трајковски

Портрет на Борис Трајковски.


Мандат
15 декември 1999 – 26 февруари 2004
Претходник Киро Глигоров
Следбеник Бранко Црвенковски

Роден 25 јуни 1956
Моноспитово, Македонија
Починал 26 февруари 2004(2004-02-26) (воз. 47 г.)[1]
Ротимљa, Босна и Херцеговина[1]
Сопружник Вилма Трајковска
Професија дипломиран правник
Религија методист
Претседатели на Македонија

Содржина

БиографијаУреди

Траjковски дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1980 година, специјализирал деловно право и право на работни односи[2]. До 1997 година е раководител на правната служба на градежното претпријатие „Слобода“ од Скопје, од 1997 до 1998 година е шеф на Кабинетот на градоначалникот на Општина Кисела ВодаСкопје, а од 21 декември 1998 година е заменик министер за надворешни работи на Република Македонија во десно-центристичката влада предводена од Љубчо Георгиевски[3].

Политичка кариераУреди

 
Претседателот Борис Трајковски и рускиот претседател Владимир Путин пред приемот во Маринсккиот дворец во Киев по повод 10-годишнината од независноста на Украина, 23 август 2001 година.

Траjковски исто така беше претседател на Комисијата за надворешно - политички односи на ВМРО-ДПМНЕ, главен политички советник за надворешна политика на претседателот на ВМРО-ДПМНЕ, член на Претседателството на невладината организација Паневропско движење за Република Македонија, член на меѓународната конференција: "Решавање на конфликти" со седиште во Атланта, САД, учествувал на многубројни меѓународни конференции со тема решавање на конфликти, религиозна толеранција, религиозна слобода, бил претседател на младината на Обединетата методистичка црква во поранешна Југославија повеќе од 12 години.

За претседател на Република Македонија беше избран на претседателските избори во 1999 година.

СмртУреди

Авионска несреќа кај Мостар
Сумирани податоци за несреќа
Датум26 февруари 2004 во 08:00 a.m. CET
ВидНајверојатно од лошите временски услови
МестоРотимља, Босна и Херцеговина
Патници7
Екипаж2
Преживеани0
Тип на авионотBeechcraft Super King Air 200
ОператорРепублика Македонија
РегистрацијаZ3–BAB

Многумина Македонци сметаат дека претседателот Трајковски загинал под неразјаснети околности, незадоволни од официјалното објаснување дека се работи за грешка на пилотот во авионот. Постојат шпекулации дека тој можеби бил жртва на атентат.

Рејтингот на Трајковски дури беше претседател беше доста низок, но по несреќата што му се случи неговиот углед нагло порасна. Генералното мислење за Трајковски по неговата смрт не е далеку од изјавата што стои на официјалниот сајт на Меѓународната фондација Борис Трајковски каде се вели:

Претседателот Трајковски беше особена личност, кој се посвети себеси многу повеќе од она што се бараше од него како претседател. Тој беше вистински народен човек и го живееше својот живот посветен на својата земја Македонија, како и на поголема регионална и меѓународна соработка. Како голем поборник за единствена Македонија, Претседателот Трајковски беше активен во сè она што го правеше, вистински верувајќи дека Македонците со различно етничко и религиозно потекло можат да живеат и работат заедно.

ПогребУреди

Повеќе од 47 светски делегации присуствувале на погребот меѓу кои:

  •   Бугарија - Георги Прванов (претседател), Жељу Желев (поранешен претседател)
  •   Хрватска - Стипе Месиќ (претседател), Драган Приморац (министер)
  •   Албанија - Алфред Мојсиу (претседател), Фатос Нано (премиер)
  •   Полска - Александар Квашњевски (претседател)
  •   Унгарија - Ференц Мадл (претседател)
  •   Словачка - Рудолф Шустер (претседател)
  •   Чешка - Вацлав Клаус (претседател)
  •   Романија - Јон Илиеску (претседател), Мирча Џоана (министер)
  •   Србија и Црна Гора - Светозар Маровиќ (шеф на српско-црногорската државна заедница), Филип Вујановиќ, Воислав Коштуница, Мило Ѓукановиќ, Горан Свилановиќ (министер)
  •   БиХ - Сулејман Тихиќ (претседавачот на претседателството на БиХ), Младен Ивањиќ, Бериша Чолак (министер)
  •   Украина - Виктор Јанукович (премиер)
  •   Норвешка - Киел Магне Бондевик (премиер), Дагфин Хојбратен (министер)
  •   Молдавија - Валеријан Кристеа (заменик премиер)
  •   Германија - Јошка Фишер (министер за надворешни работи)
  •   Белгија - Луј Мишел (министер за надворешни работи)
  •   Грција - Тасос Јаницис (министер)
  •   Латвија - Улдис Витолинш (министер за одбрана)
  •   Ирска - Мајкл Смит (министер за одбрана), Марти Актисари (поранешен претседател)
  •   Кина - Лиу Зијун (министер)
  •   Велика Британија - Денис Мекшејн (министер), Ричард Војвода од Глостер
  •   Луксембург - Лук Фриден (министер)
  •   Русија - Сергеј Рјазов (заменик министер)
  •   Иран - Али Ахани (заменик министер)
  •   Совет на Европа - Валтер Швимер (генерален секретар)
  •   Европска Комисија - Романо Проди (претседател)
  •   САД - Антони Принсип (секретар за прашања на ветерани при кабинетот на Џорџ Буш)
  •   Лихтенштајн - Принц Николас
  •   Словенија - Милан Кучан (поранешен претседател)
  •   Италија - Енрико Лалоџа (министер за регионални прашања)
  •   Франција - Пјер Андре Вилцер (Министер)
  •   Турција - Абдул Латиф Шенер (вицепремиер)
  •   Португалија - Хорхе Аргао Сеија(претседател на Врховен суд)
  •   Холандија - Агнез Ван дер Ховен (министер за развој)
  •   Шпанија - Хозе Ангел Лопез Хорин (амбасадор)
  •   Австрија - Томас Клестил (претседател)
  • ОБСЕ - Соломон Паси(претседавач), Јан Кубиш (генерал секретар)

ОдликувањаУреди

НаводиУреди

ПоврзаноУреди

Надворешни врскиУреди