Долно Косоврасти

село во Општина Дебар

Долно Косоврасти — село во Општина Дебар, во околината на градот Дебар.

Долно Косоврасти
Radika-Dolno-Kosovrasti.jpg

Селото Долно Косоврасти и реката Радика

Долно Косоврасти is located in Македонија
Долно Косоврасти
Местоположба на Долно Косоврасти во Македонија
Координати 41°32′26″N 20°35′7″E / 41.54056° N; 20.58528° E / 41.54056; 20.58528Координати: 41°32′26″N 20°35′7″E / 41.54056° N; 20.58528° E / 41.54056; 20.58528
Општина Grb-debar.jpg Дебар
Население 813 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 08016
Надм. вис. 777 м
Долно Косоврасти на општинската карта
Долно Косоврасти во Општина Дебар.svg

Атарот на Долно Косоврасти во рамките на општината
Commons-logo.svg Долно Косоврасти на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во областа Горен Дебар на десната страна на реката Радика, на 7 километри североисточно од Дебар. Долно Косоврасти се наоѓало на самиот почеток на Дебарско Поле, а денес е на самиот почеток на Дебарското Езеро. Се наоѓа на 730 метри надморска височина и спаѓа во групата на ридски села од збиен тип.

ИсторијаУреди

Селото е запишано како дервенџиско село, сè до 1583 година, со карактеристични дервенџиски давачки. Со пописот од 1519 година, Долно Косоврасти броело 64 семејства, од кои 63 христијански и само 1 муслиманско.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ за се вели дека во 1873 г. селото имало 20 домаќинства со 71 жител, сите Македонци.[1]

ДемографијаУреди

 
Поглед на селото Долно Косоврасти и реката Радика од Горно Косоврасти

Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Долно Косоврасти имало 600 жители, сите Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долно Косоврасти имало 216 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 813 жители, од кои се изјасниле:[4]

Жителите кои се декларирале како Турци, но и оние кои не се изјасниле за национална припадност, всушност се Македонци од муслиманска вероисповед, а доказ за тоа е што најголем дел се изјасниле дека македонскиот им е мајчин јазик:

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 600[6] 216[3] 441 455 405 394 538 677 689 813

Општествени установиУреди

Цркви
Училишта

Културни и природни знаменитостиУреди

Археолошки наоѓалишта[7]

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 555 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 727 гласачи.[9]

СтопанствоУреди

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

== Иселеништво ==-->

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.170-171.
  2. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.263.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.184-185.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.259
  7. Коцо, Димче(1996).Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врскиУреди