Горно Дивјаци

Горно Дивјаци — село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.

Горно Дивјаци
Горно Дивјаци is located in Македонија
Горно Дивјаци
Местоположба на Горно Дивјаци во Македонија
Координати 41°24′56″N 21°10′23″E / 41.41556° N; 21.17306° E / 41.41556; 21.17306Координати: 41°24′56″N 21°10′23″E / 41.41556° N; 21.17306° E / 41.41556; 21.17306
Општина Крушево
Население 46 жит.
(поп. 2002)
Горно Дивјаци на општинската карта
Горно Дивјаци во Општина Крушево.svg

Атарот на Горно Дивјаци во рамките на општината

Географиja и местоположбаУреди

Горно Дивјаци — село во околината на Крушево, од кое е одалечево 14 км, соседни села се Пласница и Дреново од северната страна, Белушино од источната страна, Арилево и Долно Дивјаци од јужната страна, и Пуста Река од западната страна.

Месностите во атарот на селото се следните: Младеноа Слива, Арилеска Река, Петков Гроб, Волчев Камен, Рамна Нива, Распаќе, Усејноа Ливада, Беглишта и др.[1]

ИсториjaУреди

Селото е настанато од доселеници, порано се викало Бајлак Дивјаци. Селото го основале три рода, Куменџиовци, Бајдевци и Грујовци.[1]

Во XIX век, Горно Дивјаци се наоѓало во Битолската Каза,, Крушевска нахија, во Отоманското Царство.

 
Новата училишна зграда во село Горно Дивјаци, околија Крушевска, пред довршување. Фотографирано во месец април 1948 година

СтопанствоУреди

ДемографијаУреди

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горно Дивјаци имало 285 жители, сите Македонци христијани.[2]

По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Дивјаци имало 400 жители.[3]

Во 2002 година во селото живееле 46 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Населие 285[2] 400[3] / / 275 183 121 / 46

РодовиУреди

Горно Дивјаци е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:

  • Доселеници: Куменџиовци (14 к.) доселени се од селото Косоврасти, Дебарско (денес Горно и Долно); Бајдевци или Јанкуловци (33 к.) доселени се од раселеното село Барбарос, Порече, се доселил предокот Бајдо, го знаат следното родословие: Соколе (жив на 59 г. во 1951 година) Никола-Сиљан-Ѓорги-Анѓеле-Бајдо, кој се доселил; Грујовци или Балабановци (2 к.) доселени се однекаде.[1]

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1206 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова изборно место е опфатено и селото Арилево.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 18 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитостиУреди

Археолошки наоѓалишта[8]

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

ИселеништвоУреди

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:[1]

  • Од Куменџиовци во: Романија (три семејства), Белград (едно семејство) и во Врбоец (едно семејство).
  • Од Бајдевци или Јанкуловци во: Белград (едно семејство) и во САД (едно семејство).
  • Од Грујовци или Балабановци во: Романија (едно семејство).

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Русиќ, Бранислав. Железник-Горно Дивјаци. Архивски фонд на МАНУ АЕ 97/1а.
  2. 2,0 2,1 Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 240.
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 172-173.
  4. "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 28 јули 2016.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  7. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 978-9989-101-06-9

Надворешни врскиУреди