Јурумлери е населено место во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје.

Јурумлери
Jurumleri-MK.jpg

Поглед на дел од селото Јурумлери

Јурумлери is located in Македонија
Јурумлери
Местоположба на Јурумлери во Македонија
Координати 41°58′1″N 21°33′24″E / 41.96694° N; 21.55667° E / 41.96694; 21.55667Координати: 41°58′1″N 21°33′24″E / 41.96694° N; 21.55667° E / 41.96694; 21.55667
Општина Гази Баба
Население 2983 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1047
Шифра на КО 25069, 25569
Надм. вис. 227 м
Јурумлери на општинската карта
Јурумлери во Општина Гази Баба.svg

Атарот на Јурумлери во рамките на општината
Commons-logo.svg Јурумлери на Ризницата


Географиja и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во Скопското Поле, на 7 километри источно од Скопје и 43 километри северно од Велес, во југоисточниот дел на подрачјето на Општина Гази Баба и на десната страна од патот Скопје-Велес. Селото е рамничарско, на надморска височина од 227 метри.

ИсториjaУреди

За настанокот на селото и неговото име е забележана една легенда дека Хавзи-паша од Скопје на почетокот на ХIХ век тука доселил Грци од епирскиот град Јанина кои биле вешти во правењето шалитра[1]. По нив селото го добило името (веројатно од турскиот назив за нив). Потоа тие бргу исчезнале, голем дел изумреле, а некои се преселиле во Скопје.

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Јурумлери живееле 285 жители, од кои 180 Турци и 95 Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јурумлери имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Во 1971 година во селото има 1.246 жители, додека во 1994 година биле забележани 3.326 жители.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.983 жители (2.523 или 84,5 % Македонци). Следува табела на националната структура на населението[4]

Националност Вкупно
Македонци 2 523
Албанци 25
Турци 0
Роми 331
Власи 2
Срби 58
Бошњаци 0
останати 43

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 542
1953 506 23 3 92 8 ... 3 637
1961 846 34 2 ... ... 19 ... 156 1.057
1971 1.012 14 168 ... 28 ... 24 1.246
1981 1.728 12 237 50 ... 34 2.061
1991 2.745 28 306 1 72 104 3.256
1994 2.865 28 308 4 69 52 3.326
2002 2.523 25 331 2 58 43 2.983

РодовиУреди

Јурумлери е мешано село.

Според истражувањата од 1953 година родови во селото се:

Македонски

  • Доселеници: Робевци (5 к.) најстар македонски род во селото. Доселени се во првата половина на XIX век од селото Булачани на Скопска Црна Гора, таму имале кумови наречени Јаневи; Савески (2 к.) доселени се во XIX век, но не знаат од каде точно; Дуњечковци (2 к.) доселени се во XIX век од Долно Лисиче. Една нивна гранка прешла во Јурумлери, а од таму во Кадино; Корабџиовци (2 к.) доселени се, но не знаат од каде точно; Кумановци (2 к.) доселени се од селото Идризово. А таму од селото Матејче кај Куманово. Имаат роднини во Идризово, Трубарево и Мралино; Јовевчиња (2 к.) доселени се од Горно Водно; Стојанови (1 к.) и Илијоски (4 к.) доселени се од селото Идризово во текот на Првата светска војна; Ѓечовци (4 к.) доселени се од Драчево, а таму од Драчевица. Во Драчево имаат роднини; Ицкови (4 к.) доселени се во 1922 година од селото Раштак. Таму припаѓале на родот Николови. По преданието овој род потекнувал од предок Албанец-католик од околината на Скадар во северна Албанија. Од таму предците се доселиле во селото Рашче, па потоа некој предок заминал во Раштак. Го знаат следното родословие: Стојан (жив на 40 г. во 1953 година) Димитрија-Димо-Ристо-Ѓорче, кој прешол од Рашче во Раштак. Николови поради тоа што порано биле католици го имаат прекарот латини; Гурмешови (3 к.) доселени се во 1923 година од селото Кучевиште на Скопска Црна Гора. Таму имале роднини; Емширови (1 к.) доселени се во 1925 година од селото Кучевиште; Патлиџанои (3 к.) доселени се во 1925 година од селото Горно Соње. Таму имале роднини, подалечно потекло од кумановско; Пунџови (3 к.) доселени се во 1925 година од селото Горно Соње; Спасови (3 к.) доселени се во 1937 година од селото Горно Соње. Таму биле староседелци; Водњани (2 к.) доселени се во 1930 година од Горно Водно, таму имале роднини; Калајџиови (3 к.) доселени се во 1942 година од селото Раштак. Они се деленици од Ицкови; Стојкови (1 к.) доселени се во 1942 година од селото Раштак; Младеновчиња (1 к.), Тутуној (1 к.), Бачови (2 к.) и Младенови (2 к.) доселени се во 1942 и 1944 година од Горно Соње; Пупунчеви (1 к.) доселени се во 1945 година од селото Раштак; Караманови (1 к.) и Ѓевкови (1 к.) доселени се во 1947 година од селото Раштак; Јосифои (1 к.) доселени се во 1945 година од селото Горно Соње. Таму имале роднини, подалечно потекло од дебарско; Николеи (1 к.) и они се од Горно Соње; Пометкои (1 к.) доселени се од Сопиште. Таму биле староседелци; Петкоски (1 к.) доселени се од селото Орах кај Куманово.

Ромски

  • Доселеници: Селимовци (2 к.), Дурчевци (4 к.), Бафтијарови (2 к.), Џемаилови (2 к.), Идризови (3 к.), Беќирови (1 к.), Дестанови (1 к.) и Шаин Алија (1 к.) овде живеат уште од турско време.

Албански

Срби

Општествени установиУреди

 
Црквата „Св. Петар и Павле“ во Јурумлери

Самоуправа и политикаУреди

Културни и природни знаменитостиУреди

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Родени

Култура и спортУреди

ИселеништвоУреди

НаводиУреди

  1. Поп-Јовановски Апостол Македонски народни легенди.НИО „Студентски збор“, Скопје, 1986 г. стр.91
  2. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 207.
  3. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.116-117.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Трифуноски Ф., Јован (1955). Скопско поле. Скопје.
  7. „Верски објекти“. Општина Гази Баба. Посетено на 2010-11-28.

Надворешни врскиУреди