Црнилиште е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Црнилиште
Црнилиште is located in Македонија
Црнилиште
Местоположба на Црнилиште во Македонија
Координати 41°31′50″N 21°24′56″E / 41.53056° СГШ; 21.41556° ИГД / 41.53056; 21.41556Координати: 41°31′50″N 21°24′56″E / 41.53056° СГШ; 21.41556° ИГД / 41.53056; 21.41556
Општина Општина Долнени
Население 1765 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7516
Црнилиште на општинската карта
Црнилиште во Општина Долнени.svg

Атарот на Црнилиште во рамките на општината

Географиja и местоположбаУреди

Селото Црнилиште се наоѓа во Прилепско Поле, северозападно од градот Прилеп. Сместено е во северозапдадното подножје на планината Бабуна.

ИсториjaУреди

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името Чрнулште и имало 25 семејства, 2 неженети и 2 вдовици, сите христијани.[1]

Црнилиште било формирано од страна на христијанско словенско население. Албанците се доселиле во селото кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век.[2]

ЕкономијаУреди

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Црнилиште живееле 720 жители, од кои 580 Албанци, 80 Роми и 60 Македонци.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.765 жители. Следува табела на националната структура на населението:[4]

Националност Вкупно
Македонци 31
Албанци 1.708
Турци 21
Роми 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 1
други 4

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 949
1953 201 66 766 6 ... 6 1.045
1961 208 19 884 ... ... 4 ... 3 1.118
1971 145 9 922 ... ... 32 1.108
1981 62 175 928 ... 138 1.303
1991 36 958 445 4 13 1.456
1994 36 1.209 243 1.486
2002 31 1.708 21 1 4 1.765

РодовиУреди

Црнилишта е македонско-албанско село.

Албански родови во селото село: Гачевци (40 куќи), Велиовци (12 куќи), Усовци (4 куќи), Аировци (5 куќи), Реџовци (12 куќи), Џемаиловци (10 куќи), Шабановци (9 куќи), Ликовци (8 куќи), Качниковци (6 куќи), Ламевци (6 куќи), Манчевци (6 куќи), Стајчевци (6 куќи), Рамчевци (4 куќи), Речковци (4 куќи) и Мале-Станевци (4 куќи) сите овие родови се доселени од дебарска страна кон крајот на 18ти век и почеток на 19ти век. Највише брачни врски одржувале со селаните од селата Пешталево, Дебреште и Житоше, и затоа жителите на селото добро го владеат македонскиот јазик. Во родот Гачевци се знае следната генеологија Јусуф (жив на 56 год. во 1950тите) Амет-Јусуф-Алија-Ганија, основачот на родот кој се доселил. Родовите Велиовци и Усовци потекнуваат од двајца браќа, во родот Усовци се знае следната генеологија Рамадан (жив на 57 год. во 1950тите) Џабир-Селман-Усеин, основачот на родот.

Македонски родови доселени после турското владеење се: Џарковци (6 куќи), Симоновци (3 куќи), Шоповци (2 куќи), Савевци (2 куќи) и Малезановци (1 куќи) доселени се од селото Стровија; Дрндаревци (4 куќи) и Размовци (3 куќи) доселени се од селото Маргари; Секуловци (3 куќи) и Церовци (2 куќи) доселени се од селото Гостиражни; Солуновци (1 куќа) доселени се од селото Костинци; Камчевци (1 куќа) и Влаинковци (1 куќа) доселени се од селото Богомила.[6]

Општествени институцииУреди

Археолошки локалитети
Џамии[7]

Администрација и политикаУреди

Културни и природни знаменитостиУреди

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

  • Езѓан Алиоски (12 февруари 1992) - македонски фудбалски репрезентативец со потекло од селото;

Култура и спортУреди

ИселеништвоУреди

НаводиУреди

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.68
  2. Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 374. 
  3. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 244.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врскиУреди