Суводол (Битолско)

село во Општина Новаци


Суводол — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.

Суводол
Суводол is located in Македонија
Суводол
Местоположба на Суводол во Македонија
Координати 41°3′54″N 21°32′4″E / 41.06500° N; 21.53444° E / 41.06500; 21.53444Координати: 41°3′54″N 21°32′4″E / 41.06500° N; 21.53444° E / 41.06500; 21.53444
Општина Новаци
Население 2 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 02114
Надм. вис. 680 м
Суводол на општинската карта
Суводол во Општина Новаци.svg

Атарот на Суводол во рамките на општината

Географија и местоположбаУреди

Селото е сместено во западните падини на Селечка Планина, оддалечено 20 километри источно од градот Битола.

ИсторијаУреди

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманското Царство.

После Илинденското востание, на почетокот на 1904 година целото село потпаѓа под водството на Бугарската егзархија.

СтопанствоУреди

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Суводол живееле 350 жители, од кои 300 Македонци и 50 Албанци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Суводол имало 176 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година во селото имало само 2 жители, Македонци.[3]
На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 350[1] 176[2] 407 496 550 479 430 231 17 2

РодовиУреди

Суводол е македонско православно село, кое е пред целосно изумирање. Според истражувањата од 1956 година, родови се:

  • Староседелци: Најдовци (11 куќи), Митревци (6 куќи), Ѓоргијовци (4 куќи), Џемаиловци (4 куќи) и Корајци (4 куќи)
  • Доселеници: Маргерци (13 куќи) доселени се од селото Грнчари, Преспа. Го знаат следното родословие: Цане (жив на 31 г. во 1951 година) Петре-Стојче-Марко-Трајче-Петко-Марге, кој се доселил во селото; Ѓорговци (6 куќи) и Пројчевци (4 куќи) доселени се однекаде; Трајковци (6 куќи), Џебовци (5 куќи) и Пројчевци (4 куќи) порано чинеле еден род, доселени се од Агларци ( најверојатно Горно Агларци); Поповци (4 куќи) доселени се во XIX век од селото Паралово, таму се доселени од Грнчари, Преспа.[5]

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 167 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште во Мегленци. Во изборното место се опфатени населените места: Суводол, Арматуш и Мегленци.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 62 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[8]
Археолошки наоѓалишта[9]
  • Бројанец — црква од старохристијанско време;
  • Бртви — населба од доцноантичко време;
  • Дибек — гробница од хеленистичко време;
  • Ѓорев Рид — населба од неолитско и доцноантичко време;
  • Ѓорчева Воденица — населба од римско време;
  • Манастирец — базилика од старохристијанско време;
  • Тумба — населба од бронзено време;
  • Туриграв — населба од доцноантичко време;
  • Ума — населба од доцноантичко време;
  • Шуплевец — населба од бакарно време;

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

ИселеништвоУреди

Постари иселеници има во селата Ношпал (Цветковци), Добромири (Мајсторовци), Породин (Најдовци), Кравари (Китановци) и во Новаци (Суводолци).[5]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.237
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски Ф., Јован (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 129.
  11. Николов, Борис. ВМОРО - псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.78

Надворешни врскиУреди