Бодовен пласман на Џиро д’Италија


Бодовниот пласман на Џиро д’Италија — еден од второстепените пласмани на Џиро д’Италија. Се одредува од пласманите на самите етапи, независно од временските разлики. Од 1967 до 1969, лидерот носел црвена маичка, но во 1970 била променета во лилава maglia ciclamino (од италијанска: лилава маичка), именувана по бојата на алпското цвеќе циклама. Црвената маичка била повторно воведена во 2010 година. Сега била наречена maglia rosso passione.[1] Меѓутоа, во април 2017 година, RCS Sport, организаторите на Џиро, објавиле дека maglia ciclamino се враќа на Џиро д’Италија 2017.[2]

Бодовен пласман на Џиро д’Италиjа
Jersey violet.svg
Детали за наградата
СпортДрумски велосипедизам
НатпреварувањеЏиро д’Италија
Доделена заНајпостојан победник
Локално имеMaglia ciclamino (италијански)
Историја
Прва награда1966
Изданија54 (до 2019)
Прв победник Џани Мота (ИТА)
Најмногу победи Франческо Мозер (ИТА)
 Џузепе Сарони (ИТА)
4 пати
Најнов победник Паскал Акерман (ГЕР)

ИсторијаУреди

Системот за рангирање на бодовите бил воведен во 1966, кога немало соодветна маичка, додека на наредните две изданија, црвената маичка била доделувана на лидерот во пласманот. Од 1969 до 2009, маичката била лилава, но често нарекувана циклама.

Бодовите им биле доделувани на возачи, кои завршувале први на етапата, независно од временските разлики. Исто така, бодови се освојувале и на средните спринтови на самите етапи. Постоел и пласман за бодовите од средните спринтови, со најразлични имиња низ годините, (Интерџиро, Експо Милано 2015, Трагвардо Воланте) и се практикувало на лидерот да му се доделува сината маичка.

Помеѓу победниците на бодовниот пласман се и Марио Чиполини (три пати), Алесандро Петаки и идниот светски првак во 2006, Паоло Бетини.

На другите големи трки, како Тур де Франс и Вуелта а Еспања, исто така постојат бодовни пласмани; бодовниот пласман на Тур де Франс се означува со зелена маичка на лидерот, додека бодовниот пласман на Вуелта а Еспања со сина маичка.

Моментални правилаУреди

До 2009, победникот на некоја етапа добивал 25 бода, независно од видот на етапата (за разлика од попознатиот бодовен пласман на Тур де Франс, каде за освојување на планинска етапа се добива помалку бода од рамна етапа). Следниот велосипедист добива 20 бода, следните 16,14, 12, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, сè до петнаесеттиот велосипедист, кој добива еден бод.

Секоја етапа (осве хронометрите) исто така има среден спринт. Првиот, кој ќе го помине добива 8 бода, следните 4, 3, 2, сè до шестиот велосипедист, кој добива еден бод.

Ако два или повеќе велосипедисти имаат ист број на бодови, рангирањето се одредува по бројот на етапни победи, па бројот на победи на средните спринтови, па најмалата временска разлика во генералниот пласман.[3]

ПобеднициУреди

  • задебелено означува возач, кој го освоил и генералниот пласман
  • косо означува возач, кој го освоил и планинскиот пласман
  • косо и задебелено означува возач, кој го освоил генералниот, бодовниот и планинскиот пласман.
Возач Тим
1966   Мота, ЏаниЏани Мота (ИТА) Молтени
1967   Зандегу, ДиноДино Зандегу (ИТА) Салварани
1968   Меркс, ЕдиЕди Меркс (БЕЛ) Фаема
1969   Битоси, ФранкоФранко Битоси (ИТА) Филотекс
1970   Битоси, ФранкоФранко Битоси (ИТА) Филотекс
1971   Басо, МариноМарино Басо (ИТА) Молтени
1972   де Влеминк, РожеРоже де Влеминк (БЕЛ) Дреер
1973   Меркс, ЕдиЕди Меркс (BEL) Молтени
1974   де Влеминк, РожеРоже де Влеминк (БЕЛ) Бруклин
1975   де Влеминк, РожеРоже де Влеминк (БЕЛ) Бруклин
1976   Мозер, ФранческоФранческо Мозер (ИТА) Сансон
1977   Мозер, ФранческоФранческо Мозер (ИТА) Сансон
1978   Мозер, ФранческоФранческо Мозер (ИТА) Сансон
1979   Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони (ИТА) Скик
1980   Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони (ИТА) Гис Гелати
1981   Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони (ИТА) Гис Гелати
1982   Мозер, ФранческоФранческо Мозер (ИТА) Фамкучине
1983   Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони (ИТА) Дел Тонго
1984   Фројлер, УрсУрс Фројлер (ШВА) Атала
1985   ван дер Велде, ЈоханЈохан ван дер Велде (ХОЛ) Вини Рикорди
1986   Бонтемпи, ГвидоГвидо Бонтемпи (ИТА) Карера-Инокспран
1987   ван дер Велде, ЈоханЈохан ван дер Велде (ХОЛ) Гис Гелати
1988   ван дер Велде, ЈоханЈохан ван дер Велде (ХОЛ) Гис Гелати
1989   Фиданца, ЏованиЏовани Фиданца (ИТА) Шато д’О
1990   Буњон, ЏаниЏани Буњон (ITA) Шато д’О-Салоти
1991   Кјапучи, КлаудиоКлаудио Кјапучи (ИТА) Карера Џинс-Тасони
1992   Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) GB-MG Maglificio
1993   Бафи, АдријаноАдријано Бафи (ИТА) Меркатоне Уно-Зукини-Медењини
1994   Абдужапаров, ДжамолидинДжамолидин Абдужапаров (УЗБ) Тим Полти-Вапорето
1995   Ромингер, ТониТони Ромингер (ШВА) Мапеи-ГБ-Латексо
1996   Гвиди, ФабрициоФабрицио Гвиди (ИТА) Скрињо-Блу Сторм
1997   Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) Саеко
1998   Пиколи, МаријаноМаријано Пиколи (ИТА) Brescialat-Liquigas
1999   Жалабер, ЛоренЛорен Жалабер (ФРА) ONCE
2000   Конишев, ДимитриДимитри Конишев (РУС) Фаса Бортоло
2001   Страцер, МасимоМасимо Страцер (ИТА) Мобилвета Дизајн
2002   Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) Аква е Сапони-Кантина Толо
2003   Симони, ЏилбертоЏилберто Симони (ИТА) Саеко Машине пер Кафе
2004   Петаки, АлесандроАлесандро Петаки (ИТА) Фаса Бортоло
2005   Бетини, ПаолоПаоло Бетини (ИТА) Квик Степ-Инерџетик
2006   Бетини, ПаолоПаоло Бетини (ИТА) Квик Степ-Инерџетик
2007 Никој1 ([[|{{{nat}}}]])
2008   Бенати, ДаниелеДаниеле Бенати (ИТА) Ликвигас
2009   Мењшов, ДенисДенис Мењшов2 (РУС) Рабобанк
2010   Еванс, КеделКедел Еванс (АВС) БМЦ Рејсинг Тим
2011   Скарпони, МикелеМикеле Скарпони3 (ИТА) Лампре-ИСД
2012   Родригез, ХоакимХоаким Родригез (ШПА) Катјуша
2013   Кевендиш, МаркМарк Кевендиш (ВБР) Омега Парма-Квик Степ
2014   Буани, НасерНасер Буани (ФРА) FDJ.fr
2015   Ницоло, ЏакомоЏакомо Ницоло (ИТА) Трек Фактори Рејсинг
2016   Ницоло, ЏакомоЏакомо Ницоло (ИТА) Трек-Сегафредо
2017   Гавирија, ФернандоФернандо Гавирија (КОЛ) Квик-Степ Флорс
2018   Вивијани, ЕлијаЕлија Вивијани (ИТА) Квик-Степ Флорс
2019   Акерман, ПаскалПаскал Акерман (ГЕР) Бора-Хансгрое

[4]

Повеќекратни победнициУреди

До 2019 година, девет велосипедисти го освоиле бодовниот пласман на Џиро д’Италија повеќе од еднаш.

Повеќекратни победници на бодовниот пласман на Џиро д’Италија
Велосипедист Вкупно Години
  Мозер, ФранческоФранческо Мозер (ИТА) 4 1976, 1977, 1978, 1982
  Сарони, ЏузепеЏузепе Сарони (ИТА) 4 1979, 1980, 1981, 1983
  Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) 3 1992, 1997, 2002
  де Влеминк, РожеРоже де Влеминк (БЕЛ) 3 1972, 1974, 1975
  ван дер Велде, ЈоханЈохан ван дер Велде (ХОЛ) 3 1985, 1987, 1988
  Бетини, ПаолоПаоло Бетини (ИТА) 2 2005, 2006
  Битоси, ФранкоФранко Битоси (ИТА) 2 1969, 1970
  Меркс, ЕдиЕди Меркс (БЕЛ) 2 1968, 1973
  Ницоло, ЏакомоЏакомо Ницоло (ITA) 2 2015, 2016

По националностУреди

Возачи од единаесет различни држави го имаат освоено бодовниот пласман на Џиро д’Италија.

Победници на бодовниот пласман на Џиро д’Италија по националност
Држава Бр. на велосипедисти Бр. на победи
  Италија 23 33
  Белгија 2 5
  Холандија 1 3
  Русија 2 2
  Франција 2 2
  Швајцарија 2 2
  Австралија 1 1
  Обединето Кралство 1 1
  Германија 1 1
  Колумбија 1 1
  Узбекистан 1 1
  Шпанија 1 1

ЗабелешкиУреди

  1. Првичниот победник бил Алесандро Петаки, кој бил казнет со бришење на неговите резултати на Џиро 2007, откако имал позитивен тест за нивото на салбутамол.
  2. Награден по дисквалификување (поради допинг) на првичниот победник Данило ди Лука.
  3. Награден по дисквалификување на првичниот победник Алберто Контадор.

Пласман Аѕури д’ИталијаУреди

Пласманот Аѕури д’Италија (италијански: Azzurri d'Italia) е награда на Џиро д’Италија, каде бодовите се доделуваат на првите три етапни победници (4, 2 и 1 бод). Слично е на стандардниот бодовен пласман, каде лидерот и крајниот победник се наградени со црвена маичка, но за овој пласман не се доделува ниедна маичка, туку само парична награда за севкупниот победник. На Џиро д’Италија 2007, победникот на Аѕури д’Италија освои 5.000 евра.[5]

ПобеднициУреди

Возач Тим
2001   Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) Саеко Машине пер Кафе
2002   Чиполини, МариоМарио Чиполини (ИТА) Аква е Сапони-Кантина Толо
2003   Симони, ЏилбертоЏилберто Симони (ИТА) Саеко Машине пер Кафе
2004   Петаки, АлесандроАлесандро Петаки (ИТА) Фаса Бортоло
2005   Петаки, АлесандроАлесандро Петаки (ИТА) Фаса Бортоло
2006   Басо, ИванИван Басо (ИТА) Тим ЦСЦ
2007 Никој1 ([[|{{{nat}}}]])
2008   Бенати, ДаниелеДаниеле Бенати (ИТА) Ликвигас
2009   Гарцели, СтефаноСтефано Гарцели (ИТА) Аква & Сапоне-Кафе Мокамбо
2010   Нибали, ВинченцоВинченцо Нибали (ИТА) Ликвигас-Доимо
2011   Рухано, ХосеХосе Рухано2 (ВЕН) Андрони Џокатоли
2012   Кевендиш, МаркМарк Кевендиш (ВБР) Тим Скај
2013   Кевендиш, МаркМарк Кевендиш (ВБР) Омега Парма-Квик Степ
2014   Бухани, НасерНасер Бухани (ФРА) FDJ.fr
2015   Ланда, МикелМикел Ланда (ШПА) Астана

ЗабелешкиУреди

  1. Првичниот победник бил Алесандро Петаки, кој бил казнет со бришење на неговите резултати на Џиро 2007, откако имал позитивен тест за нивото на салбутамол.
  2. Награден по дисквалификувањето на првичниот победник Алберто Контадор.

НаводиУреди

  1. „Маичките на Џиро 2010 прикажани во Фиренца“. Cyclingnews. конс. 19 јули 2012. 
  2. „Giro d'Italia revives Ciclamino jersey for points classification“. cyclingnews.com. 18 април 2017. конс. 18 април 2017. 
  3. Лаура Вајсло (13 мај 2008). „Giro d'Italia classifications demystified“. Cyclingnews. конс. 7 октомври 2009. 
  4. „91. издание на Џиро д’Италија“. Autobus.cyclingnews.com. 1 јуни 2008. конс. 19 јули 2012. 
  5. http://autobus.cyclingnews.com/road/2007/giro07/?id=/features/2007/giro_classifications07 Cyclingnews.com: Џиро пласмани 2007

Надворешни врскиУреди