Планински пласман на Џиро д’Италија


Планински пласман на Џиро д’Италија — второстепен пласман на трката. Во овој пласман, бодовите им се доделуваат на водечките возачи преку одредени искачувања. Повеќето искачувања се подредени во едно од трите нивоа на тежина и нивната позиција на етапата. Бонуси се добиваат на планинските завршници на етапите и на првите возачи преку Чима Копи, традиционално сметано за највисока точка на целиот Џиро. Чима Копи бил воспоставен во 1965 во чест на италијанскиот велосипедски првак Фаусто Копи.

Планински пласман на Џиро д’Италија
Jersey blue.svg
Детали за наградата
СпортДрумски велосипедизам
НатпреварувањеЏиро д’Италија
Доделена заНајдобар искачувач на планинските етапи
Локално имеMaglia azzurra
Историја
Прва награда1933
Изданија82 (до 2019)
Прв победник Алфредо Бинда (ИТА)
Најмногу победи Џино Бартали (ИТА) (7 пати)
Најнов победник Џулио Чиконе (ИТА)

Пласманот бил првпат сметан во 1933; од 1974 до 2011, лидерот на планинскиот пласман а Џиро д’Италија ја носи maglia verde (од италијански: „зелена маичка“). Во 2012, како дел од договорот за спонзорство, бојата на маичката била променета во сина (maglia azzurra).

ИсторијаУреди

Планинскиот пласман бил додаден на Џиро д’Италија во 1933 година.[1] Во воведната година на пласманот, организаторите избрале одбрани искачувања и доделиле бодови на првите тројца возачи кои поминале преку нив.[1] Алфредо Бинда бил прв преку секое искачување и го освоил планинскиот пласман.[1] Во 1974 година, организаторите ја додале зелената маичка за да го означат предводникот на пласманот.[2] Зелената маичка била користена до 2012 година, кога спонзорот на пласманот, Банка Медиоланум, го обновила своето спонзорство за уште четири години и побарала маичката да биде сина наместо зелена.[3]

ПобеднициУреди

  • задебелено - означува возачи, кој го освоил и генералниот пласман.
  • косо - означува возач, кој го освоил и бодовниот пласман.
  • косо и задебелено - означува возач, кој ги освоил генералниот, бодовниот и планинскиот пласман.
Година Победник Националност
1933 Алфредо Бинда   Италија
1934 Ремо Бертони   Италија
1935 Џино Бартали   Италија
1936 Џино Бартали (2)   Италија
1937 Џино Бартали (3)   Италија
1938 Џовани Валети   Италија
1939 Џино Бартали (4)   Италија
1940 Џино Бартали (5)   Италија
1946 Џино Бартали (6)   Италија
1947 Џино Бартали (7)   Италија
1948 Фаусто Копи   Италија
1949 Фаусто Копи (2)   Италија
1950 Иго Кобле   Швајцарија
1951 Лујон Бобе   Франција
1952 Рафаел Џеминијани   Франција
1953 Паскале Форнара   Италија
1954 Фаусто Копи (3)   Италија
1955 Гастоне Ненчини   Италија
1956 Шарли Гол
Федерико Бахамонтес
  Луксембург
  Шпанија
1957 Рафаел Џеминијани (2)   Франција
1958 Жан Бранкар   Белгија
1959 Шарли Гол (2)   Луксембург
1960 Рик ван Лој   Белгија
1961 Вито Таконе   Италија
1962 Анхелино Солер   Шпанија
1963 Вито Таконе (2)   Италија
1964 Франко Битоси   Италија
1965 Франко Битоси (2)   Италија
1966 Франко Битоси (3)   Италија
1967 Аурелио Гонзалес   Шпанија
1968 Еди Меркс   Белгија
1969 Клаудио Микелото   Италија
1970 Мартин Ванденбоске   Белгија
1971 Мануел Фуенте   Шпанија
1972 Мануел Фуенте (2)   Шпанија
1973 Мануел Фуенте (3)   Шпанија
1974 Мануел Фуенте (4)   Шпанија
1975 Франсиско Галдос
Андрес Олива
  Шпанија
  Шпанија
1976 Андрес Олива (2)   Шпанија
1977 Фаустино Фернандез Овиес   Шпанија
1978 Или Сутер   Швајцарија
1979 Клаудио Бортолото   Италија
1980 Клаудио Бортолото (2)   Италија
1981 Клаудио Бортолото (3)   Италија
1982 Лисиен ван Импе   Белгија
1983 Лисиен ван Импе (2)   Белгија
1984 Лорен Фињон   Франција
1985 Хосе Луис Наваро   Шпанија
1986 Педро Муњоз   Шпанија
1987 Роберт Милар   Обединето Кралство
1988 Енди Хемпстен   САД
1989 Луис Ерера   Колумбија
1990 Клаудио Кјапучи   Италија
1991 Инаки Гастон   Шпанија
1992 Клаудио Кјапучи (2)   Италија
1993 Клаудио Кјапучи (3)   Италија
1994 Паскал Ришар   Швајцарија
1995 Маријано Пиколи   Италија
1996 Маријано Пиколи (2)   Италија
1997 Чепе Гонзалез   Колумбија
1998 Марко Пантани   Италија
1999 Чепе Гонзалез (2)   Колумбија
2000 Франческо Казагранде   Италија
2001 Фреди Гонзалез   Колумбија
2002 Хулио Перез Квапио   Мексико
2003 Фреди Гонзалез (2)   Колумбија
2004 Фабијан Вегман   Германија
2005 Хосе Рухано   Венецуела
2006 Хуан Мануел Гарате   Шпанија
2007 Леонардо Пјеполи   Италија
2008 Емануеле Села   Италија
2009 Стефано Гарцели   Италија
2010 Метју Лојд   Австралија
2011 Стефано Гарцели (2)   Италија
2012 Матео Работини   Италија
2013 Стефано Пираци   Италија
2014 Хулијан Аредондо   Колумбија
2015 Џовани Висконти   Колумбија
2016 Микел Ниеве   Шпанија
2017 Микел Ланда   Шпанија
2018 Крис Фрум   Обединето Кралство
2019 Џулио Чиконе   Италија

[4]

Повеќекратни победнициУреди

До 2019 година, 15 велосипедисти повеќе пати го освоиле планинскиот пласман.[5]

Повеќекратни победници на планинскиот пласман на Џиро д’Италија
Велосипедист Вкупно Години
  Бартали, ЏиноЏино Бартали (ИТА) 7 1935, 1936, 1937, 1939, 1940, 1946, 1947
  Мануел Фуенте, ХосеХосе Мануел Фуенте (ШПА) 4 1971, 1972, 1973, 1974
  Копи, ФаустоФаусто Копи (ИТА) 3 1948, 1949, 1954
  Битоси, ФранкоФранко Битоси (ИТА) 3 1964, 1965, 1966
  Бортолото, КлаудиоКлаудио Бортолото (ИТА) 3 1979, 1980, 1981
  Кјапучи, КлаудиоКлаудио Кјапучи (ИТА) 3 1990, 1992, 1993
  Џеминијани, РафаелРафаел Џеминијани (ФРА) 2 1952, 1957
  Гол, ШарлиШарли Гол (ЛУК) 2 1956, 1959
  Таконе, ВитоВито Таконе (ИТА) 2 1961, 1963
  Олива, АндресАндрес Олива (ШПА) 2 1975, 1976
  ван Импе, ЛисјенЛисјен ван Импе (БЕЛ) 2 1982, 1983
  Пиколи, МаријаноМаријано Пиколи (ИТА) 2 1995, 1996
  Гонсалез, ХепеХепе Гонсалез (КОЛ) 2 1997, 1999
  Гонсалез, ФредиФреди Гонсалез (КОЛ) 2 2001, 2003
  Гарцели, СтефаноСтефано Гарцели (ИТА) 2 2009, 2011

По националностУреди

Возачи од тринаесет различни држави го имаат освоено планинскиот пласман на Џиро д’Италија.[5]

Победници по националност на планинскиот пласман на Џиро д’Италија
Држава Бр. на велосипедисти Бр. на победи
  Италија 21 39
  Шпанија 12 16
  Белгија 5 6
  Колумбија 4 6
  Франција 3 4
  Швајцарија 3 3
  Обединето Кралство 2 2
  Луксембург 1 2
  Австралија 1 1
  Венецуела 1 1
  Германија 1 1
  Мексико 1 1
  САД 1 1

Поделба на бодовитеУреди

Бодовите, кои ги добиваат првите возачи, кои доаѓаат на врвот на искачувањето се делат според следниот редослед:

Поделба на бодовите во 2012
GPM4 GPM3 GPM2 GPM1
1. возач 3 5 9 15
2. возач 2 3 5 9
3. возач 1 2 3 5
4. возач 1 2 3
5. возач 1 2
6. возач 1

Организаторите на трката одредуваат, кои искачувања и врвови ќе бидат вклучени за планинскиот пласман и во која категорија ќе бидат.

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 1,2 Бил и Карол Мекган. „Џиро д'Италија 1933“. Bike Race Info. Dog Ear Publishing. Архивирано од изворникот на 5 јули 2013. Посетено на 10 јули 2012.
  2. Бил и Карол Мекган. „Џиро д'Италија 1974“. Bike Race Info. Dog Ear Publishing. Архивирано од изворникот на 5 јули 2013. Посетено на 10 јули 2012.
  3. Cycling News (17 декември 2011). „Сина маичка за планините за Џиро д'Италија 2012“. Cycling News. Future Publishing Limited. Посетено на 20 јуни 2013.
  4. „91. издание на Џиро д'Италија“. Autobus.cyclingnews.com. 1 јуни 2008. Посетено на 19 јули 2012.
  5. 5,0 5,1 „Џиро д'Италија 2009“ (PDF). Infostrada sports. 2009. стр. 187. Архивирано од изворникот (PDF) на 10 декември 2010. Посетено на 29 јуни 2011.