Воѓани — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.

Воѓани
Воѓани is located in Македонија
Воѓани
Местоположба на Воѓани во Македонија
Координати 41°17′0″N 21°20′21″E / 41.28333° N; 21.33917° E / 41.28333; 21.33917Координати: 41°17′0″N 21°20′21″E / 41.28333° N; 21.33917° E / 41.28333; 21.33917
Регион Прилепско Поле
Општина Coat of arms of Krivogaštani Municipality.svg Кривогаштани
Население 454 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7525
Надм. вис. 572 м
Воѓани на општинската карта
Воѓани во Општина Кривогаштани.svg

Атарот на Воѓани во рамките на општината

Потекло на иметоУреди

Според народот се вели дека името на селото настанало од легендата дека околу ова место имало вода.

Географиja и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во Прилепското Поле, во северозападниот дел на Пелагонија. Атарот на селото граничи со атарите на селата: Обршани на исток, Бела Црква на југ, Бучин и Пресил на запад и Крушеани на север. Селото е 22 километри оддалечено од градот Прилеп, а 10 километри од општинскиот центар Кривогаштани.

ИсториjaУреди

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името В-д-н-а-н-и и имало 50 семејства, 5 неженети и 5 вдовици, сите христијани.[1]

На крајот на XIX век, селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.

Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 160 жители, христијани Македонци.[2]

Според податоците на бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото имало 96 христијани Македонци.[3]

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Воѓани живееле 160 жители, сите Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Воѓани имало 448 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 454 жители, од кои 452 Македонци, 1 Србин и 1 друг.[4]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 160[2] 96[3] 431 489 538 551 554 511 473 454

РодовиУреди

Воѓани е македонско село.

Според истражувањата од 1955 година, родови во селото.[6]

Староседелски родови се: Здравевци (2 к.), Шијаковци (2 к.) и Ермановци (1 к.).

Доселени се родовите: Пасковци (12 к.) доселени се од селото Растојца во Железник, таму се доселени од некое место во Албанија; Грашковци (9 к.) доселени се во XIX век од Бабино во Железник, таму имаат истоимени роднини; Чалевци (7 к.), Николовци (6 к.) и Кукевци (1 к.) доселени се во XIX век од Бела Црква, подалечно потекло имаат од Смилево во Железник; Ѓоревци (16 к.) исто така доселени од Бела Црква, таму се викале Танушевци, подалечно потекло имаат од Лесково во Железник; Благодушковци (2 к.) деленици се од родот Ѓоревци; Сидоровци (5 к.) и тие се доселени од селото Бела Црква; Шукуловци (3 к.) доселени се крајот на XIX век од Крушеани, таму биле старинци; Поповци (2 к.) доселени се од Бела Црква таму им биле род Милошевци, а во Бела Црква се доселени од Демирхисарско (Железник); Банковци (1 к.) од Воѓани се преселиле во Крушево, но по некое време се вратиле назад и Консуловци (2 к.) доселени се од градот Крушево (не се Власи).

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1513 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна канцеларија.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 313 гласачи.[8]

ЛичностиУреди

Ристо Тасев - Црниот (роден во Воѓани 1858/78) - македонски војвода.

ЗнаменитостиУреди

Цркви[9]
Археолошки наоѓалишта[10][11]

ИселеништвоУреди

Населението во Воѓани опаѓа. Една четвртина од жителите се иселени во Австралија, Америка, Германија, Италија, но и во градовите од Македонија: Прилеп, Битола, Скопје, Кичево, Крушево и др.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.68
  2. 2,0 2,1 2,2 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  3. 3,0 3,1 3,2 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  11. Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофски проучавања, Београд 1998

Надворешни врскиУреди