Лезово

село во Општина Пробиштип


Лезово — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.

Лезово
Поглед на селото Лезово.jpg

Поглед на селото Лезово

Лезово is located in Македонија
Лезово
Местоположба на Лезово во Македонија
Лезово на интерактивна карта

Координати 41°55′0″N 22°10′58″E / 41.91667° СГШ; 22.18278° ИГД / 41.91667; 22.18278Координати: 41°55′0″N 22°10′58″E / 41.91667° СГШ; 22.18278° ИГД / 41.91667; 22.18278
Регион Logo of Eastern Region, Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Probištip Municipality.svg Пробиштип
Област Злетовско-пробиштипско
Население 44[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2210
Повик. бр. 032
Шифра на КО 21019
Надм. вис. 400 м
Лезово на општинската карта
Лезово во Општина Пробиштип.svg

Атарот на Лезово во рамките на општината
Commons-logo.svg Лезово на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во јужниот дел на Општина Пробиштип, на десната страна од Злетовска Река, недалеку од патот кој од градот Пробиштип води до регионалниот пат Штип-Кочани. Лезово е рамничарско село и се наоѓа на надморска височина од 400 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 7,4 км2. Од градот Пробиштип е оддалечено 13 км.[2]

ИсторијаУреди

Во септември 1910 година, селото настрадало за време на младотурската акција на разоружување, при што 9 лица од селото биле уапсени и измачувани.[3]

За време на Првата балканска војна, од селото имало 5 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.[4]

СтопанствоУреди

Во атарот на селото има земјоделско земјиште на површина од 689 ха, од кои обработливото земјиште е на површина од 357 ха, пасиштата се на 330 ха, а преостанатите 2 ха отпаѓаат на шуми.[5] Селото во основа има полјоделска функција.[2]

НаселениеУреди

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Лезово имало 180 жители, сите Македонци.[6] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лезово имало 240 жители, сите Македонци.[7]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 44 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 22, а бројот на живеалишта 33.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[8] 1905[9] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 180 240 319 353 375 248 160 104 89 44
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[10]

РодовиУреди

Лезово е македонско село.

Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:

  • Староседелци: Оџевци (5 к.), Мирасчијци (6 к.), Голубовци (4 к.) и Џамбасци (2 к.)
  • Доселеници: Караџовци (3 к.) доселени се во XIX век од селото Пишица; Домазетовци (10 к.) потекнуваат од домазет кој дошол од селото Судик во Овче Поле; Маловци (7 к.) доселени се од селото Гајранци; Субашинци (5 к.) доселени се од селото Гујновци; Наџаковци (2 к.) биле чифличии во селата Куково, Жиганци и некое друго, а овде се доселиле во почетокот од 20 век; Серафимовци (2 к.) доселени се од селото Врбица; Ранковци (2 к.), Крнчовци и Гугутка (1 к.) доселени се, но не знаат од каде.[11]

Самоуправа и политикаУреди

Избирачко местоУреди

Во селото постои избирачкото место бр. 1548 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[12]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.[13]

Културни знаменитостиУреди

Цркви

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 9 јануари 2017.
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја. Скопје: Патрија. стр. 175.
  3. „Дебърски глас“. Година 2, бр. 38. 3 април 1911. стр. 3.
  4. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 858.
  5. Населени места во Општина Пробиштип — Лезово, официјално мрежно место на Општина Пробиштип.
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 232.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 134-135.
  8. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  10. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  11. Апостолов Александар; Кондев Тодор; Апостол Керамидчиев (1974). Злетовска област-Географско-историски осврт. Скопје.
  12. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  13. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  14. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 28. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врскиУреди