Отвори го главното мени

Драдња

село во Општина Кавадарци

Географиja и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во западниот дел од Општина Кавадарци, на северозападната страна на Тиквешкото Езеро, до коешто се протега и атарот на селото.[2] Селото е ридско, на надморска височина од 610 метри. Од градот Кавадарци е оддалечено 16 километри.[2]

Атарот зафаќа површина од 10,5 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 572,5 хектари, на пасиштата отпаѓаат 284,3 хектари, а на обработливото земјиште 81,2 хектари.[2]

Селото се наоѓа на пространа тераса. Селото било христијанско и од збиен тип. Било поделено на Присојно и Осојно Маало, а на средина се наоѓало сретселото.[3]

Во последниве десетина година, во атарот на раселеното село, е подигната викенд-населбата Голеш крај Тиквешкото Езеро.[4]

ИсториjaУреди

Во текот на отоманскиот период, селото било од получифлички тип со беговска кула во Осојното Маало.[3]

Во XIX век, Драдња било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.

СтопанствоУреди

Селото нема развиена стопанска функција.[2]

Селото се занимавале повеќе со сточарство, отколку со земјоделство. [3]

НаселениеУреди

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Драдња имало 260 Македонци христијани.[5] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Драдња имало 304 жители.[6]

Селото е мало и во фаза на целосно раселување. Во 1961 година, селото броело 159 жители, а во 1994 година само тројца жители, македонско население.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Драдња имало 3 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 260 304 190 179 159 39 8 6 3 3
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

РодовиУреди

Како родови во Драдња се споменуваат:[3]

  • Старинци: Стојчевци (Осојно М.) 3 к.; Соколовци (Присојно М.) 5 к.; Полендовци (Осојно М. 8 и Присојно М. 1) 9 к.; Писковци-Дуневци (Присојно М.) 5 к. и Овчовци (Присојно М.) 3 к..
  • Постари доселеници: Галабовци (Осојно М.) 5 к. и Дипиновци (Присојно М. 5 и Осојно 1) 6 к..

Самоуправа и политикаУреди

 
Панорама на селото

Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било дел од некогашната Општина Кавадарци.

Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Дреново, во која влегувале селата Галиште, Грбавец, Добриште, Дреново и Драдња.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Дреново, во која покрај селото Драдња се наоѓале селата Возарци, Брушани, Галиште, Грбовец, Дебреште, Добротино, Дреново, Кесендре, Мрзен Ораовец, Праведник, Раец, Фариш, Шешково и Шивец.

Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Кавадарци.

Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.

Изборно местоУреди

Селото е опфатено во склоп на изборното место бр. 0698 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Шешково, Драдња, Галиште, Праведник и Возарци, кое е сместено во основното училиште во село Возарци.[10]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 755 гласачи.[11] На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 754 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[13][14]

Редовни настаниУреди

ИселеништвоУреди

Од селото се иселиле Соколовци (1 к.) во САД во 1906 година.[3]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 27 јануари 2018. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 112. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 27 јануари 2018 г. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Радовановиќ, Воислав. Тиквеш и Рајец. стр. 441-442. 
  4. Дарудова, Светлана (6 јуни 2017). „Од колиби до палати со базени крај Тиквешко Езеро“. Македонска информативна агенција. конс. 27 јануари 2018. 
  5. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 154
  6. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 104-105.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  10. „Описи на ИМ“. конс. 27 јануари 2018. 
  11. „Локални избори 2017“. конс. 27 јануари 2018. 
  12. „Претседателски избори 2019“. конс. 5 мај 2019. 
  13. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  14. „Цркви во Ваташката парохија“ (македонски). Повардарска епархија. конс. 27 јануари 2018. 
  15. „Тиквешко Езеро – едно од најатрактивните вештачки езера во Македонија“. конс. 27 јануари 2018. 

Надворешни врскиУреди