Димитар Христов Чорбаџиски (бугарски: Димитър Христов Чорбаджийски); (Турија, 25 март 1890Софија, 26 декември 1967), познат по псевдонимот Чудомирбугарски писател, хуморист, сатирик, сликар и локален историчар.

Чудомир
Chudomir (cropped).JPG
Роден/а25 март 1890(1890-03-25)
Турија (кај Казанлак), Бугарија
Починат/а26 декември 1967(1967-12-26) (возр. 77)
Софија, Бугарија
ПочивалиштеКазанлак
Занимањеписател, сликар
НационалностБугарин
Значајни делаЈас не сум од нив, Нашенци, Аламинут
Години на активност1907–1967
Сопруг/аМара Нонова

Потпис

БиографијаУреди

Димитар Чорбаџиски е роден во 1890 година во семејството на Марија и Христо Чорбаџиски од селото Турија, Казанлашко. Неговиот татко сакал тој да стане офицер или трговец, но мајка му го поттикнала да студира сликарство. Како дете го добил прекарот Чудомир, кој подоцна го употребил како литературно име. Учел во гимназијата „Иван Вазов“ во Стара Загора. Во 1913 година дипломирал на Бугарската национална уметничка академија.

Учествувал во Балканската и Првата светска војна.

Во 1921 година се оженил со својата партнерка, сликарката Мара Нонова.[1]

Во периодот 19201933 година предавал во училиштето во Казанлак. Во 19291930 година специјализирал сликарство во Париз. До неговата смрт бил претседател на читалиштето „Искра“ и директор на етнографскиот музеј во Казанлак. Од 1938 година бил член на Врховниот читалиштен совет, а во 1966 година станал пратеник во Народното собрание.

На 26 декември 1967 година во Софија се самоубил скокајќи од балконот на третиот кат во болницата каде што се лекувал од неизлечива болест. Погребан е во Казанлак.

TворештвоУреди

Својата креативна дејност ја започнува како карикатурист, работејќи во сатирични весници и списанија. Во 1932 година пишува сатирични приказни. Делата на Чудомир се преведени на романски, руски, словачки, српски, чешки и други јазици.

Најпознати од нив се:

  • „Јас не сум од нив“ (1935)
  • „Нашенци“ (1936)
  • „Аламинут“ (1938)

Настапувал и како уметник. Автор е на 1000 цртежи и акварели.

Во чест на Чудомир во 1979 година во Казанлак бил отворен Музејот за литература и уметност, кој го носи неговото име.

НаводиУреди

  1. Минчева, Галина. Чудомир видян отблизо, Издателство „Захарий Стоянов“, 2009, стр. 172.

Надворешни врскиУреди