Желино

село во Општина Желино

Желино — село и седиште на истоимената општина, во околината на градот Тетово.

Желино
Želino 02.JPG

Поглед на Желино со неговиот мост

Желино is located in Македонија
Желино
Местоположба на Желино во Македонија
Координати 41°58′49″N 21°3′51″E / 41.98028° N; 21.06417° E / 41.98028; 21.06417Координати: 41°58′49″N 21°3′51″E / 41.98028° N; 21.06417° E / 41.98028; 21.06417
Општина Coat of arms of Želino Municipality.svg Желино
Население 4110 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1226
Шифра на КО 28027, 28527
Надм. вис. 421 м
Желино на општинската карта
Желино во Општина Желино.svg

Атарот на Желино во рамките на општината
Commons-logo.svg Желино на Ризницата

ГеографијаУреди

Селото се наоѓа во северното подножје на Сува Гора, од десната страна на Вардар, на околу 500 метри надморска височина. Низ селото поминува магистралниот пат М-4 кој го поврзува на запад со Тетово, а на исток со Скопје. Оддалечено е 9 километри источно од Тетово.

ИсторијаУреди

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало население од 490 муслимани (Албанци).[1] Рускиот публицист Афанасиј Селишчев во 1929 година забележал дека селото било дел од Општина Желино и имало 144 куќи со 784 Албанци.[2]

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Желино живееле 400 жители, сите Албанци.[1]

Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Брвеница — село во Желинска општина (со центар во Сараќино) во Долнополошкиот срез и има 144 куќи со 784 жители, сите Албанци.[3]

Селото броело 1.766 жители во 1961 година, додека во 1994 година бројот се зголемил на 3.679 жители.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 4.110 жители и 550 домаќинства, но 4.100 од жителите се Албанци. Следува табела на националната структура на населението[4]

Националност Вкупно
Македонци 0
Албанци 4.100
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 1
останати 9

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 400[1] 784[3] 1.351 1.525 1.766 2.351 3.111 105[6] 3.679 4.110

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постојат изборните места бр. 2106, 2106/1, 2107, 2107/1, 2108 и 2108/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на овие изборни места биле запишани вкупно 3.922 гласачи.[8]

ЛичностиУреди

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 1,2 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 212.
  2. Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии, София, 1929, стр. 24.
  3. 3,0 3,1 Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии, София, 1929, стр. 23.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Во Пописот од 1991 година, во населените места: Страчинци, Љуботен, Арачиново, Грушино, Мојанци, Орланци, Боговиње, Жеровјане, Пирок, Милетино, Радиовце, Теново, Челопек, Горно Јаболчиште, Велешта, Горно Татеши, Долно Татеши, Врапчиште, Топлица, Вруток, Долно Јеловце, Здуње, Речане, Балин Дол, Беловиште, Гостивар, Дебреше, Мало Турчане, Чајле, Баниште, Дебар, Кривци, Селокуќи, Хаме, Делогожди, Корошишта, Ливада, Мислодежда, Ново Село (Делогожди), Горна Бањица, Долна Бањица, Симница, Долна Лешница, Желино, Озормиште, Требош, Бачишта, Букојчани, Горно Строгомиште, Зајас, Колари, Лешница, Палиград, Смесница, Копанце, Шемшево, Горно Палчиште, Долно Палчиште, Камењане, Кичево, Долно Свиларе, Кондово, Радуша, Рудник Радуша, Бедиње, Горно Коњаре, Д`лга, Куманово, Лопате, Романовце, Сопот, Табановце, Черкези, Белановце, Матејче, Никуштак, Опае, Ропалце, Жужње, Нистрово, Сенце, Тануше, Добри Дол, Калиште, Неготино-Полошко, Сенокос, Бериково, Гарани, Јагол, Ново Село (Осломеј), Поповјани, Премка, Србица, Стрелци, Туин, Шутово, Охрид, Ќојлија, Арнакија, Буковиќ, Грчец, Крушопек, Ласкарци, Љубин, Семениште, Барово, Јаболци, Биџево, Долна Белица, Заграчани, Калишта, Радолишта, Струга, Батинци, Вртекица, Морани, Студеничани, Глоѓи, Доброште, Непроштено, Пршовце, Слатино, Теарце, Голема Речица, Лавце, Мала Речица, Сараќино, Тетово, Баланци, Форино, Чегране, Џепиште, Гајре, Лисец, Скопје дел - Гази Баба, Скопје дел Карпош, Скопје дел - Центар и Скопје дел - Чаир, дел од жителите не прифатија да земат учество (го бојкотираа) во Пописот.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. РАМАДАНИ АГИМ - Собрание на Македонија
  10. Agim Ramadani - CV, Univerziteti shtёteror i Tetovёs


Надворешни врскиУреди