Отвори го главното мени

Дороти Мери Хоџкин (англиски: Dorothy Mary Hodgkin, pодена на 12 мај 1910 во Каиро - починала на 29 јули 1994 во Шипстон на Стур, Англија), со моминско презиме Кроуфут (англиски: Crowfoot) — англиска хемичарка, добитничка на Нобеловата награда за хемија во 1964 година за работата врз истражувањето на атомската структура на важни хемиски соединенија, посебно на витаминот B12, кој е неопходен за спречување на пернициозна анемија.[2]

Дороти Мери Хоџкин
Роден12 мај 1910
Каиро, Египет
Починал29 јули 1994
Илмингтон, Велика Британија
ЖивеалиштеВелика Британија
ДржавјанствоВелика Британија
ПолињаХемија
УстановиУниверзитет во Оксфорд
ОбразованиеКолеџ Сомервил, Оксфорд
Докторски менторЏ. Д. Бернал
Други менториЏудит Хауард
Том Бландел[1]
Поважни наградиНобелова награда за хемија (1921)
Копли Медал (1976)
Mедал на Ломоносов (1982)

Детство и почетоци на кариератаУреди

Дороти Хоџкин е родена на 12 мај 1910 во Каиро. Нејзиниот татко, Џон Кроуфут бил познат англиски археолог, а нејзината мајка била љубителка на ботаниката и негова соработничка за време на работењето во Каиро и Картум. Во текот на Првата светска војна, Хоџкин живеела во Вординг (Велика Британија) кај својата баба, а по враќањето на нејзината мајка во 1918 година, во Линколн. До 1928 година учела во училиштето „Сер Џон Лемон“ крај Беклс, каде што започнала да ја изучува историјата на кристалографијата и хемија - предмети што во тоа време ги изучувале само мажите. По завршувањето на училиштето, неколку години живеела во Палестина, каде нејзиниот татко бил директор на Британското училиште за археологија во Ерусалим. По враќањето во Велика Британија продолжила да ја изучува хемијата во Сомервилскиот колеџ при Оксфордскиот универзитет (1928-1932), каде што ја изучувала кристалографијата, а специјализирала во Хајделберг. Своето образование Хоџкин го продолжила во Лабораторијата на Кевендиш при Кембриџскиот универзитет, каде што ги започнала истражувањата врз стеролите со рендгенска кристалографија. Во 1934 година се вратила во Сомервил колеџот и таму поминала најголем дел од својата професионална кариера. Докторската дисертација на тема изучувањето на холестеролот со рендгенска кристалографија ја одбранува во 1937 година во Кембриџ. Истата година се омажила за историчарот Томас Хоџкин, братучед на биофизичарот Ален Хоџкин.

Истражувачка работаУреди

За време на Втората светска војна, Хоџкин ја истражувала структурата на пеницилинот со рендгенска кристалографија и во 1946 година ја определува неговата молекуларна градба. Од истата година била доцент, а од 1960 година професор на Оксфордскиот универзитет.

Триумф во нејзината работа претставува определувањето на структурата на витаминот B12 со кристалографска анализа. Благодарение на нејзините напори, рендгенската кристалографија во својата работа ја користиле и англиските биохемичари Макс Перуц и Џон Кендрју, англискиот биофизичар Морис Вилкинс, американскиот молекуларен биолог Џејмс Вотсон и англискиот молекуларен биолог Франсис Крик.

Во своите натамошни истражувања, Хоџкин ја определил и структурата на хормонот инсулин (1972), чијшто молекул содржи околу 800 атоми (молекулот на витаминот B12 е изграден од 90 атоми).

Од 1960 до 1977 година Хоџкин билац професор-истражувач во лондонското Кралско друштво. Од 1970 година е почесен ректор на Бристолскиот универзитет. Таа е еден од основачите на Меѓународниот сојуз на кристалографите и е негов претседател од 1972 до 1975 година.

Била член на Американската национална академија на науките, на Советската, на Холандската, на Југословенската, на Австралиската академија на науките и на академиите на науките на Гана и Порторико.

НаводиУреди

  1. PMID 4932997 (PubMed (англиски))
    Citation will be completed automatically in a few minutes. Jump the queue or expand by hand
  2. С.Маринковиќ,П.Михајлов,З.Ќорвезироски. (1996). Нобеловци.. Детска радост:Скопје. 

Понатамошни извориУреди

  • Papers of Dorothy Hodgkin at the Bodleian Library. Catalogues at [1] and [2].
  • Ferry, Georgina (1998). Dorothy Hodgkin A Life. London: Granta Books.
  • Dodson, Guy; Glusker, Jenny P.; Sayre, David (eds.) (1981). Structural Studies on Molecules of Biological Interest: A Volume in Honour of Professor Dorothy Hodgkin. Oxford: Clarendon Press.
  • Glusker, Jenny P. in Out of the Shadows – Contributions of 20th Century Women to Physics.
  • Wolfers, Michael (2007). Thomas Hodgkin – Wandering Scholar: A Biography. Monmouth: Merlin Press.
  • Royal Society of Edinburgh obituary
  • Opfell, Olga S. (1978). Lady Laureates : Women Who Have Won the Nobel Prize. Metuchen, N.J & London: Scarecrow Press. стр. 209–223. ISBN 0810811618. 

Надворешни врскиУреди