Војводина (село)

село во Кајларско, Егејска Македонија

Војводина (грчки: Σπηλιά, Спилија; до 1927 г. Βοεβοδίνα, Воеводина,[2] турски: Oyvodina, Ојводина) — село во Кајларско, Егејска Македонија, денес во општината Еордеја на областа Западна Македонија, Грција. Има 69 жители (2011), а атарот зафаќа површина од 25 км2.[3]

Војводина
Δισπηλιό
Војводина is located in Грција
Војводина
Војводина
Местоположба во областа
Војводина is located in Еордеја (општина)
Војводина
Местоположба на Војводина во Кожанскиот округ и областа Западна Македонија
Координати: 40°29′N 21°48′E / 40.483° N; 21.800° E / 40.483; 21.800Координати: 40°29′N 21°48′E / 40.483° N; 21.800° E / 40.483; 21.800
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругКожански
ОпштинаЕордеја
Општ. единицаСвета Петка
Надм. вис.&10000000000000820000000820 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно69
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.50200
Повик. бр.+30 24630

ГеографијаУреди

Селото е сместено во областа Сариѓол, 15 км источно од градот Кајлари, во подножјето на планината Каракамен.

ИсторијаУреди

Кај Војводина е откриена древномакедонска гробница (наречена Војводинска гробница), слична на кралските гробници во Кутлеш.[4] Низ ова подрачје минува познатиот римски пат Вија Егнација.

Во Отоманското ЦарствоУреди

Кон крајот на XIX век Војводина бил турски чифлик. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Војводино (Voïvodino) било село во Џумалиската каза со 15 домаќинства и 30 машки жители муслимани.[5]

Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за Војводина:

На југ одовде [Козлуќој] лежи муслиманското село Војводина со 28 куќи и 62 нуфузи, од кои се зема 3100 пијастри данок. Во селото има 1 џамија и неколку извори.[6]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Војводина имала 250 жители Турци.[7]

Според грчка статистика од 1904 г. во Војводина живееле 250 Турци.[8]

Потпаѓање под ГрцијаУреди

Во Првата балканска војна селото го зазела грчката војска, а по Втората балканска војна Војводина конечно била припоена кон Грција, кога се заведен 381 жител.[3] Во 1924 г. е иселено турското население, а на негово место се доведени грчки бегалци од Мала Азија согласно Лозанскиот договор. Во 1928 г. селото е заведено како наполно грчко, со 86 доселенички семејства од вкупно 332 лица.[9] Во 1927 г. му е дадено новото име Спилија.[10]

ДемографијаУреди

Во следниот период бројот населението останал устојчив, така што во 1940 г. имало 394 лица, а во 1951 и 1961 г. селото имало 347 односно 375 жители. Населението во овој период почнало да се намалува поради релативната неплодност на почвата и иселувањето во градот Кајлари, кој доживеал подем благодарение на термоцентралите и фабриката за вештачки ѓубрива.[3] Така, во 1971 г. селото се намалило на 188 жители, во 1981 г. на 133, а во 1991 г. на 114 лица.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 394 374 375 188 133 114 134 69
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

СтопанствоУреди

Во селото Војводина претежно се одгледуваат житото, компирите и грозјето, а делумно е развиено и сточарството поради широките тревни предели.[3]

ПоврзаноУреди

Надворешни врскиУреди

НаводиУреди

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Βοεβοδίνα - Σπηλιά
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I. Скопје: Институт за национална историја. стр. 294.
  4. History of the Macedonian tombs of Eordaia (Prefecture of Kozani): Spilia
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с.98-99.
  6. Верковичъ, С.И. Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи, СПб, 1889, стр.164.
  7. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 270.
  8. Κωνσταντίνος Σπανός. "Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων", in: "Ελιμειακά", 48-49, 2001.
  9. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  10. Δημήτρης Λιθοξόου. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971