Филип Давид (Крагуевац, 4 јули 1940 година) е еврејско-српски писател, есеист, драматург и сценарист. Тој е долгогодишен уредник на Драмската програма на Телевизија Белград и e редовен професор по драматургија на Факултетот за драмски уметности во Белград.[1]

Филип Давид
Filip-David-Udruzenje-Crnogoraca-Kosova-04.jpg
Давид в 2013
ИмеФилип Давид
Роден/ајули 4 1940 (1940-07-04) (79 г.)
Крагуевац, Кралство Југославија
Занимањеписател
Јазиксрпски
НационалностСрбин
УниверзитетУниверзитет во Белград

БиографијаУреди

Рооден е во Крагуевац во еврејско семејство. Дипломирал во група за Српска и светска книжевност на Филолошкиот факултет и драматургија на Академија за театар, филм, радио и телевизија во Белград. Тој е еден од основачи на Здружението на независни писатели на Србија, основано во 1989 година во Сараево во кое во девеесетите години на миинатиот век се собирале најзначајните писатели на Југославија. Бил основач на Белградскиот круг основан во1990 година, здружение на независни интелектуалци кое се спротиставувало на политиката на Слободан Милошевиќ. Поради основање на Независен синдикат во 1992 година, ја загубил работата во РТС. Член е на групата 99, основана на Саем на књигата во Франкфурта и еден од втемелувачи на независна книжевна асоцијација „Форим на писатели“ основана во 1999 година.

ДелаУреди

Напишал повеќе ТВ драми и филмски сценарија, автор е на книги на раскази, романи и есеи.

  • Книги на раскази:
    „Бунар во темна пума“ (1964)
    „Записи за стварно и нестварно“ (1969)
    „Принцот на огнот“ (1987
    „Приказни“ (собрани раскази, 2015)
  • Романи:
    „Аџии на небото и земјата“ (1995)
    „Сон за љубовта и смртта“ (2007)
    „Куќата на сеќавањето и заборавањето“ (2014)

За романот „Куќата на сеќавањата и заборавите“ ја има добиено престижната НИН-ова награда за во 2014година.

Добитник е на повеќе меѓународни награди ѕа драматургија. Како драматург, сценарист или косценарист работел на многу значајни филмови меѓу кои и Окупација во 26 слики, Падот на Италија, Кој тоа таму пее, Буре барут, Посебен третман, Павилјон 6, Сонот на зимската ноќ, Кога ќе осамне денот, кој бил српски кандидат за Оскар]] во 2012. година.

НаводиУреди