Таринци

село во Општина Карбинци


Таринци — најголемо село во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.

Таринци
Поглед на Таринци 3.jpg

Поглед на селото

Таринци is located in Македонија
Таринци
Местоположба на Таринци во Македонија
Координати 41°47′56″N 22°13′49″E / 41.79889° СГШ; 22.23028° ИГД / 41.79889; 22.23028Координати: 41°47′56″N 22°13′49″E / 41.79889° СГШ; 22.23028° ИГД / 41.79889; 22.23028
Регион Logo of Eastern Region, Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Karbinci Municipality.svg Карбинци
Население 905[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2207
Повик. бр. 032
Шифра на КО 30059
Надм. вис. 310 м
Таринци на општинската карта
Таринци во Општина Карбинци.svg

Атарот на Таринци во рамките на општината
Commons-logo.svg Таринци на Ризницата

Потекло на иметоУреди

Името на селото доаѓа од Тараинци што доаѓа од личното име Тарах или Тараха преку грчкиот збор „тарахас“ со значење оној што се кара, што предизвикува караница или од грчкиот збор „тарахос“ со значење оној што се плаши, плашливец. Втора можност е да доаѓа од топонимот Тара(х)ин што исто се поврзува со грчко потекло со значење шум, бркотија. Трета можност е да доаѓа од личното име Тараха при што коренот Тар- и суфиксот -аха се сретнуваат низ словенските јазици. На крај, се споменува можност името да доаѓа од личното име Таридин, кој бил кмет на Брегалничката област во IX век.[2]

Географија и местоположбаУреди

Ова село се наоѓа во југозападниот дел на територијата на Општина Карбинци, од левата страна на реката Брегалница.[3] Селото е рамничарско, на надморска височина од 310 метри. Од градот Штип е оддалечено 11 километри.[3]

ИсторијаУреди

Археолошките истражувања потврдуваат дека селото Таринци се одликува со долга историја. Така, во наоѓалиштето Вршник, во атарот на селото Таринци е откриена населба од неолитот, додека во наоѓалиштето Кнежевска Могила се пронајдени археолошки експонати од античкиот период (од 2 век до 4 век п.н.е.).[4]

Во XIX век, Таринци било село во Штипската каза на Отоманското Царство.

СтопанствоУреди

Атарот зафаќа простор од 11,6 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 739 хектари, на пасиштата отпаѓаат 291 хектар, а на шумите само 31 хектар.[3]

Селото, во основа, има полјоделска функција. Во селото има услужни објекти и фабрички погон.[3]

Во селото работи свињарската фарма Макмесо.[5]

НаселениеУреди

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 85 жители, сите Македонци.[6]

Таринци во 1961 година имало 605 жители, од кои 595 биле Македонци, а 10 жители Турци. Во 1994 година бројот се зголемил дури на 909 жители, само македонско население.[3]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Таринци живееле 905 жители, од кои 902 Македонци и 3 Срби.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 85 408 492 605 755 882 908 909 905
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Селото претставува дел од Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот од 1955 до 1957 година селото се наоѓало во рамките на тогашната општина Радање.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Карбинци, во која покрај селото Таринци, се наоѓале и селата Аргулица, Бурилчево, Караорман, Карбинци, Козјак, Кучичино, Припечани, Руљак и Црвулево. Селото било дел од некогашната Општина Радање во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Голем Габер, Јунузлија, Калаузлија, Кепекчелија, Кучилат, Курфалија, Мал Габер, Оџалија, Радање и Таринци.

Избирачко местоУреди

Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 2320 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 705 гласачи.[12]

На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 712 гласачи.[13]

Културни и природни знаменитостиУреди

Археолошки наоѓалишта[14]
Цркви[15]

Култура и спортУреди

Во селото работат фудбалскиот клуб „Таринци-Макмесо“.[16]

ГалеријаУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 17 февруари 2021.
  2. Иванова, Олга (2014). Речник на имињата на населените места во Р. Македонија. Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“. стр. 127.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 294. Посетено на 17 февруари 2021.
  4. ШТИП - ТУРИСТИЧКИ ИНФОРМАТОР, Со мапа на градот. Штип: Општина Штип, 2011, стр. 36-37.
  5. „МАК МЕСО АД - с. Таринци - Карбинци - ABV.mk“. www.abv.mk. Посетено на 2021-02-17.
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 230.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  10. Komspi, Komspi. „ЈОУДГ „Кокичиња"-с.Таринци, Карбинци“. Komspi. Архивирано од изворникот на 2020-08-03. Посетено на 2021-02-17.
  11. „Описи на ИМ“. Посетено на 17 февруари 2021.
  12. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  13. „Предвремени избори за пратеници 2020“. Посетено на 17 февруари 2021.
  14. Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 442. ISBN 9989-649-28-6.
  15. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  16. „Најди клуб“. ФФМ. Посетено на 17 февруари 2021.

ПоврзаноУреди

Надворешни врскиУреди