Старо Коњарево

село во Општина Ново Село

Старо Коњарево — село во Општина Ново Село, во областа Подгорје, во околината на градот Струмица.

Старо Коњарево
Staro Konjarevo (5).jpg

Куќи во Старо Коњарево

Старо Коњарево is located in Македонија
Старо Коњарево
Местоположба на Старо Коњарево во Македонија
Координати 41°21′57″N 22°57′18″E / 41.36583° N; 22.95500° E / 41.36583; 22.95500Координати: 41°21′57″N 22°57′18″E / 41.36583° N; 22.95500° E / 41.36583; 22.95500
Регион Logo of Southeastern Region, Macedonia.svg Југоисточен
Општина Coat of arms of Novo Selo Municipality (2014).svg Ново Село
Население 611 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 27036, 27536
Мреж. место Старо Коњарево
Старо Коњарево на општинската карта
Старо Коњарево во Општина Ново Село.svg

Атарот на Старо Коњарево во рамките на општината
Commons-logo.svg Старо Коњарево на Ризницата
Старото училиште во селото.
Реката Стар Дол низ селото.
Месната заедница.
Друг поглед на Старо Коњарево

Географија и местоположбаУреди

Старо Коњарево се наоѓа во подножјето на планината Беласица, на надморска височина од 360 метри. Селскиот атар е сместен на тромеѓата помеѓу Вардарска, Егејска и Пиринска Македонија. Низ селото тече реката Стар Дол, која го дели на два дела. Од најблискиот град Струмица е одалечен 32 километри.

ИсторијаУреди

АнтикаУреди

Во близина на селото се наоѓа археолошкото наоѓалиште „Голема Трпеза“. Селото го добило името од зборовите „коњ“ и „рев“, што значи коњско ревање. Според друга легенда, Старо Коњарево го добило името по Беласичката битка од 1014 година и загинувањето на македонските војници, односно според плачот на нивните најблиски, кои обвиени во тага, силно ревале над нивните тела.

Среден векУреди

Селото за првпат се споменува во повелбата на српскиот крал Стефан Дечански од 1328 година, кога тој го подарува на манастирот Хиландар, а се споменува и во повелбите на неговиот наследник, најголемиот српски средновековен цар Стефан Душан (вл. 1331-55).

Отоманско ЦарствоУреди

Пред Балканските војни, селото се наоѓало во состав на Петричката околија.

ЈугославијаУреди

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион, додека по крајот на Втората светска војна, во рамките на СФРЈ.

МакедонијаУреди

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Ново Село.

ДемографијаУреди

Селото се споменува во османлиски дефтер од 1570 година под името Комарани. Во истата година, во селото живееле 5 муслимански и 55 христијански семејства[1].

Во текот на XIX век, селото било со мешано население. Според Васил К’нчов, во 1891 година во Конарине живееле 315 семејства, од кои 300 турски и 15 македонски[2].

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 611 жители. Следува табела на народносниот состав на населението[3]

Народ Вкупно
Македонци 611
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
други 0

НаселениеУреди

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[4] 1905[5] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 570 645 742 847 887 900 616 611
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[6]

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1784 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на културата.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 733 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитостиУреди

НаводиУреди

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ. Опширни пописни дефтери од XVI век за Кустендилскиот санųак, Т.V/3, Скопје, 1982, стр.615-618
  2. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 187.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  5. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  6. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 29 декември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 29 декември 2019.

Надворешни врскиУреди