Ракле

село во Општина Прилеп


Ракле — село во областа Раец, во Општина Прилеп, на патот помеѓу градовите Кавадарци и Прилеп.

Ракле
Поглед на Ракле.jpg

Поглед на селото Ракле

Ракле is located in Македонија
Ракле
Местоположба на Ракле во Македонија
Координати 41°25′19″N 21°44′56″E / 41.42194° N; 21.74889° E / 41.42194; 21.74889Координати: 41°25′19″N 21°44′56″E / 41.42194° N; 21.74889° E / 41.42194; 21.74889
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Област Раец
Население 7[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7500
Повик. бр. 048
Шифра на КО 20088
Надм. вис. 700 м
Ракле на општинската карта
Ракле во Општина Прилеп.svg

Атарот на Ракле во рамките на општината
Commons-logo.svg Ракле на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

 
Селото со околината

Ракле се наоѓа во источниот дел на Општина Прилеп, во горното сливно подрачје на реката Раец, на југоисточните падини на планината Бабуна. Селото е планинско и се простира на надморска височина од 700 м. Неговиот атар зафаќа површина од 13,7 км2.[2]

ИсторијаУреди

 
Жители на Ракле за време на Првата светска војна

Во XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство. На 14 јули 1907 година. во близина на селото е водена познатата Битка на Ножот.

СтопанствоУреди

Селото има мешовита земјоделска функција. Во селскиот атар преовладуваат пасиштата на површина од 828 ха, на шуми отпаѓаат 407 ха, а обработливото земјиште зафаќа површина од 317 ха.[2]

НаселениеУреди

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ракле живееле 580 жители.[3] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ракле имало 616 жители.[4]

Ракле било средно по големина село според незначителните промени во бројот на население. Така, во 1961 година броело 269 жители, а во 1991 година бројот се намалил на 17 жители, македонско население.

Според последниот попис од 2002 година, селото има само 7 жители, сите Македонци.[1]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948294—    
1953317+7.8%
1961269−15.1%
1971145−46.1%
ГодинаНас.±%
198124−83.4%
199117−29.2%
19947−58.8%
20027+0.0%

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[5] 1905[6] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 580 616 294 317 269 145 24 17 7 7
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

РодовиУреди

Ракле е македонско село.

Според истражувањата од 1920-тите, Родови во селото се:

  • Староседелци: Бојовци-Велковци (11 к.), Мангировци (5 к.), Пушевци (5 к.), Ржаровци (9 к.), Паровци (9 к.), Курпашовци (5 к.), Кишковци (4 к.), Богевци (1 к.), Царевичковци (2 к.) и Србовци (2 к.)
  • Доселеници: Поповци (1 к.) доселени се од селото Никодин: Трипуновци (1 к.) доселени се од селото Попадија: Пемовци (1 к.) доселени се од селото Мрамор: Миновци-Карасановци (1 к.) доселени се од селото Никодин: Голевци (1 к.) доселени се од селото Попадија: Чеповци (1 к.) доселени се од селото Тројаци: Колевци (1 к.) доселени се од селото Топлица.[8]

Самоуправа и политикаУреди

Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; во периодот од 1952 до 1955 година било дел од Општина Тројаци; а во периодот од 1955 до 1962 година, селото влегувало во склоп на Општина Плетвар.

Изборно местоУреди

Селото е опфатено во изборното место бр. 1429 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа на селото Никодин.[9]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 5 гласачи.[10]

Културни и природни знаменитостиУреди

 
Црквата „Св. Атанасиј“
Археолошки наоѓалишта[11]
Цркви
Реки

ЛичностиУреди

ИселеништвоУреди

Во 1900 година околу 30 семејства се иселиле во Прилеп.[8]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 7 јуни 2019.
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (PDF). Скопје: Патрија. стр. 252–253.
  3. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 244.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 150-151.
  5. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  6. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  7. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  8. 8,0 8,1 Радовановиќ, Воислав. Тиквеш и Раец.
  9. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  10. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069.
  12. Црква „Св. Георгиј“, село Тројаци“. OldPrilep. 4 јуни 2015.
  13. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том II, дел II. Државен архив на Република Македонија.

Надворешни врскиУреди