Грљани е село во Општина Виница.

Грљани
Грљани is located in Македонија
Грљани
Местоположба на Грљани во Македонија
Координати 41°56′59″N 22°37′18″E / 41.94972° СГШ; 22.62167° ИГД / 41.94972; 22.62167Координати: 41°56′59″N 22°37′18″E / 41.94972° СГШ; 22.62167° ИГД / 41.94972; 22.62167
Регион Источен регион
Општина Општина Виница
Население 206 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2314
Повик. бр. +38933
Надм. вис. 857 м
Грљани на општинската карта
Грљани во Општина Виница.svg

Атарот на Грљани во рамките на општината

Географиja и местоположбаУреди

Грљани е планинско село на надморска височина од 850 метри. Од градот е оддалечено 20 километри во источната страна на општината и граничи со Општина Делчево. Селото е од разбиен тип со повеќе населби.

ИсториjaУреди

Во 1913, во Балканската војна селото било стратешка точка, се воделе повеќе битки помеѓу Буграија и Србија.[1]

ЕкономијаУреди

Селото од 2009 се промовира како етно село, за привлекување туристи и спречување на пропад на селото. Преостанатото население се занимава со стоќарство и земјоделије.

ДемографијаУреди

Според Бугарот К’нчов селото во 1900 година имало 444 жители христијани.[2] Во 1971 селото имало 592 житела, а во 1981, 501 жител. Во 1991, бројот на жители бил 335. Според последниот попис од 2002 селото имало 206 жители Македонци.[3]

РодовиУреди

Грљани е македонско село.

Родови во селото: Маринци (8 к.), Стојчевци (8 к.), Трајановци (7 к.), Петревци (7 к.), Ѕвездинци (6 к.), Спасевци (6 к.), Лесовци (6 к.), Шанѓевци (5 к.), Ковачевци (4 к.), Бељовци (4 к.), Тујукџии (4 к.), Чакалци (4 к.), Цветановци (3 к.), Мајсторовци (2 к.), Натинци (2 к.) и Балинци (4 к.) за наведените родови не се знае дали се староседелски, или пак доселени со непозната старина.[4]

Општествени институцииУреди

Во селото постои основно училиште.

Културни и природни знаменитостиУреди

Во средишниот дел на селото се наоѓа црквата Св. Димитриј. Во селото се наопѓа и археолошкиот локалитет [[Манастирот], старохристијанска базилика.[5]

ЛичностиУреди

  • Иванчо Ангелов, платен војник во Балканските војни, кој се борел на страна на Бугарија и добитник на бугарскиот орден за храброст.

ИселеништвоУреди

ГалеријаУреди

Надворешни врскиУреди

НаводиУреди

  1. Петър Дървингов. „История на Македоно-одринското опълчение“. Том II, Печатница „Нов живот“, София 1925, стр. 711-713
  2. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900.
  3. Државен завод за статистика
  4. Трифуноски, Јован (1970). Кочанска Котлина. Скопје: МАНУ. 
  5. Музеј Виница