Припечене

село во Петричко, Пиринска Македонија

Припечене[1] (бугарски: Генерал Тодоров од 1984[2]) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.

Припечене
Генерал Тодоров
Поглед кон селото
Поглед кон селото
Припечене is located in Бугарија
Припечене
Припечене
Местоположба во областа
Припечене is located in Пиринска Македонија
Припечене
Местоположба на Припечене во Општина Петрич и Благоевградската област
Координати: 41°28′N 23°16′E / 41.467° N; 23.267° E / 41.467; 23.267Координати: 41°28′N 23°16′E / 41.467° N; 23.267° E / 41.467; 23.267
ЗемјаБугарија
ОбластБлагоевградска област
ОпштинаПетрич
Површина
 • Вкупна9.134 км2 (3,527 ми2)
Надм. вис.&1000000000000009600000096 м
Население (2015)
 • Вкупно639
 • Густина0.070/км2 (0.18/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.2873
Повик. бр.074207
Реката Струма во регионот на селото
Црквата „Св. Пантелејмон“

Географиja и местоположбаУреди

Селото Припечене се наоѓа на 18 километри североисточно од Петрич. Селото се наоѓа на надморска висина од 96 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 9.134 км2, во Петричко-санданската котлина. Реката Струма тече 500 метри западно од селото, а месноста Кожух е оддалечена околу еден километар во истиот правец. Селото е важна железничка станица по линијата Кулата - Софија.

ИсториjaУреди

Средновековен периодУреди

Во денешното село Припечеме се наоѓа средновековната карпеста црква „Свети Пантелејмон“, која во антиката била светилиште на Асклепиј. Веројатно во средниот век имало христијанско братство. Ова е потврдено од трагите на многу уништени и неколку преживеани карпести ќелии. Според народните приказни, најраниот период од делувањето на Свети Јован Рилски е поврзан со подрачјето на селото[3].

Османлиско ЦарствоУреди

Во 1519 година, Припечене е село во кое се произведувало ориз, и претставувало хас на султанот во Ќустендилскиот Санџак, со приход од 10.400 акчиња. Населено е со 6 муслимански и 39 христијански домаќинства[4].

Во текот на 19 век, селото било мешано и било во составот на Мелничката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Препечина (Prépétchina) е наведено како село со 29 семејства со 30 жители Турци и 60 Македонци[5][6].

Георги Стрезов кон 1891 за селото напишал:

Препечен, село крај левиот брег на Струма помеѓу Левуново и Марикостиново, последно село од Мелничката каза. 45 бугарски куќи и 10 турски.[7]


Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 198 жители, од кои 80 Турци и 114 Македонци[5][8]. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 48 македонски егзархисти[5][9].

По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, две лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети[10]. За време на Балканските војни, во 1913 година селото било окупирано и запалено од страна на грчката армија[11].

БугаријаУреди

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. На 28 октомври 1984 година, селото било преименувано во Генерал Тодоров, посвета на пешадискиот генерал Георги Тодоров. Следната година селото имало 837 жители[12].

СтопанствоУреди

Во почетокот на декември 2010 година бил откриен Соларен парк „Припечене“ со моќност од 0,8 мегавати и површина од 18,6 декари.[13]

Население[5][14]Уреди

Население на Припечене по попис[14]
Година 1934 1946 1956 1965 1975 1985 1992 2001 2011 2015
Жители 404 631 719 877 812 837 817 788 693 639
Етнички состав на населението
од 2011 година[15]:
Националност Жители Процент
Бугари 636 98,45%
Роми 6 0,93%
Останати 3 0,46%
Вкупно 646
Население по возраст
од 2011 година
[16]:

Културни и природни знаменитостиУреди

Во селото се наоѓа црквата „Св. Пантелејмон“ која датира од средниот век. Во близина на селото се наоѓа месноста Рупите, познато по минералните извори и храмот на Баба Ванѓа. Над месноста пак се наоѓа врвот Кожух, кој во минатото бил вулкан.

Редовни настаниУреди

Празникот на селото е на 18 јануари.

ЛичностиУреди

Родени
  • Атанас Танчев, основач и тренер на ФК Локомотив.
  • Георги Костов, мелнички војвода[17]
  • Иван Вангелов Попов, балкански шампион по табла.
  • Стојан Милев (р. 25 јули 1948), бугарски писател
Починати

НаводиУреди

  1. Ангел Джонев, Македония в железопътната политика на България (1878–1918 г.)
  2. Указ № 3147/обн. 28.10.1984 г.
  3. Цветков, Борис. "Селищната мрежа в долината на Средна Струма през Средновековието, IX – XVIII век", София, 2002, стр. 82-83.
  4. Матанов, Христо. Възникване и облик на Кюстендилския санджак през XV-XVI век, София 2000, таблица 9.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  6. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 140 – 141.
  7. Стрезов, Г. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVII и XXXVIII, 1891, стр. 24.
  8. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 190.
  9. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 192-193.
  10. „Македоно-одринското опълчение 1912 – 1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 872
  11. Карнегиева фондация за международен мир. „Доклад на международната комисия за разследване причините и провеждането на Балканските войни“, София 1995, с. 298.
  12. Мичев, Николай и Петър Коледаров, Речник на селищата и селищните имена в България 1878-1987, София 1989, с. 71.
  13. Соларният парк "Припечене" открит, Economy News.bg, 03.12.2010
  14. 14,0 14,1 "Справка за населението на с. Генерал Тодоров, общ. Петрич, обл. Благоевград" (бугарски). Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2018-02-04. Unknown parameter |deadlink= ignored (|url-status= suggested) (help)
  15. ""&"Национален статистически институт. Население по области, общини, населени места и самоопределение по етническа принадлежност към 01.02.2011 г." (бугарски). Архивирано од изворникот на 2013-04-05. Посетено на 2012-03-18. Unknown parameter |deadlink= ignored (|url-status= suggested) (help)
  16. "Национален статистически институт. Население по области, общини, населени места и възраст към 01.02.2011 г." (бугарски). Архивирано од изворникот на 2013-08-14. Посетено на 2012-03-18. Unknown parameter |deadlink= ignored (|url-status= suggested) (help)
  17. Николов, Борис. ВМОРО – псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.52