Гиновци

село во Општина Ранковце, Македонија

Гиновци — село во рамничарскиот дел на Општина Ранковце, во областа Славиште, во околината на градот Крива Паланка.

Гиновци
ЕкспедицијаРанковце87.jpg

Поглед на главниот дел на селото Гиновци

Гиновци is located in Македонија
Гиновци
Местоположба на Гиновци во Македонија
Координати 42°11′17″N 22°9′24″E / 42.18806° N; 22.15667° E / 42.18806; 22.15667Координати: 42°11′17″N 22°9′24″E / 42.18806° N; 22.15667° E / 42.18806; 22.15667
Регион Logo of Northeastern Region, North Macedonia.svg Североисточен
Општина Coat of arms of Rankovce Municipality.svg Ранковце
Население 315[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1316
Повик. бр. 031
Шифра на КО 15009
Надм. вис. 480 м
Гиновци на општинската карта
Гиновци во Општина Ранковце.svg

Атарот на Гиновци во рамките на општината
Commons-logo.svg Гиновци на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во јужниот дел на Славишко Поле, во непосредна близина на самиот коридор 8, по кој поминува магистралниот пат oд Скопје и Куманово кон Крива Паланка до граничниот премин Деве Баир на македонско-бугарската граница. Оддалечено е 17 километри западно од Крива Паланка.

Сместено е во средишниот дел на Општина Ранковце, а од општинското средиште Ранковце е оддалечено четири километри. Селото е едно од малкуте рамничарски села во општината и изобилува со плодна земјоделска површина. Покрај селото тече Крива Река.

СтопанствоУреди

Поради својата местоположба во Славишкото Поле и располагањето со површини на плодни земјоделски површини, најголемиот дел од населението се занимава со полјоделство.

Воедно, селото е и едно од малкуте во целата општина, кое располага со многубројни стопански објекти во повеќе стопански дејности. Претпријатија кои работат во атарот на селото Гиновци се: рудникот „Бентомак“, „Малина“, неколку живинарски фарми и ОП „Осогово“.

Во однос на угостителско-сместувачките капацитети во селото постои мотел-ресторан со бензинска пумпа „Кратер“, кој се наоѓа на самиот магистрален пат и еден рекреативен-риболовен центар „Парк Гиновци“.

НаселениеУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja. Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Гиновци живееле 420 жители, сите Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Гиновци имало 440 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според пописот од 2002 година, во селото Гиновци живеат 315 жители[1], од кои:

Националност Вкупно
Македонци 308
Роми 4
Срби 2
останати 1

Најголемиот дел од жителите се имаат изјаснето како православни христијани.

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[4] 1905[5] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 420 440 487 554 496 376 270 257 257 315
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[6]

РодовиУреди

Селото Гиновци отсекогаш било населено исклучиво со Македонци од православна христијанска вероисповед. Родови кои живеат во Гиновци се: Королејци, Баба-Стојанкинци, Гргурци, Шклинци.

Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:

  • Најстари доселеници: Тодосовци (3 к.), Шклинци (3 к.), Ќазинци (1 к.), Рајчиловци (3 к.), Китарци (1 к.), Лаповци (1 к.), Королејци (3 к.), Бараковци (4 к.), Милчинци (6 к.), Денчинци (2 к.), Бучкинци (1 к.), Петровци (2 к.), Дочкинци (1 к.), Маринковци (1 к.), Манавци (4 к.), Гурчинци (3 к.), Велковци (2 к.), Тирковци (1 к.) и Шука (1 к.) од некаде од Србија се доселиле тројца браќа. Тие основале три села. Гина го основал Гиновци, Милутин го основал Милутинце, а Љуба го основал Љубинци. Наведените родови потекнуваат од Гина.
  • Со непознато потекло: Јушмерци (1 к.), Шељавци (1 к.), Павуновци или Којкарци (2 к.), Солаци (3 к.) и Ѓелинци (1 к.)
  • Доселеници: Гргурци (5 к.) доселени се околу 1850 година од селото Буштрање кај Врање во Србија; Ѕиљковци (1 к.) доселени се околу 1860 година од селото Отошница; Шопци (3 к.) доселени се околу 1865 година од селото Метежево; Головотци (3 к.) доселени се околу 1875 година од селото Отошница; Сулимарци (1 к.) доселени се во 1924 година од селото Милутинце.[7]

Општествени установиУреди

  • Основно училиште (затворено)

Самоуправа и политикаУреди

 
Поглед на зајдисонце на црквата „Св. Павле“, која се наоѓа над рекреативниот центар „Парк Гиновци“

Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година се наоѓала во некогашната општина Ранковце. Во рамките на општина Крива Паланка се наоѓало во периодот 1955-1957.

Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Петралица, во која покрај Гиновци се наоѓале и селата Баратлија, Криви Камен, Милутинце и Петралица. Самата Општина Петралица била дел од Кривопаланечката околија. Општината Петралица постоела и во периодот 1950-1952 година.

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[8]

ГалеријаУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 30 март 2013.
  2. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900.
  3. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.142-143.
  4. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  5. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  6. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  7. Величковски, Драган (2009). Славишки Зборник Бр.1. Крива Паланка: Градски Музеј - Крива Паланка.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врскиУреди