Тројна точка

термодинамичка точка каде постојат три агрегатни состојби

Во термодинамиката тројната точка на една супстанција е температурата и притисокот во кој трите фази (гас,течни и цврсти) на таа супстанција коегзикстираат во термодинамичка рамнотежа.

На пример тројна точка на жива има кога температурата е -38,83440 ° C и притисокот е 0,2 mPa . Во прилог на тројната точка за фази цврста, течна и гас, тројна точка може да вклучи повеќе од една цврста фаза , за супстанции со повеќе полиморфи. Хелиум -4 е посебен случај кој претставува тројна точка вклучува две различни фази на течности (ламбда-точка).

Тројната точка на водата се користи за дефинирање на Келвин , базата на термодинамичката температура во Меѓународниот систем на единици (SI ). Вредноста на тројната точка на водата е фиксна по дефиниција. Тројните точки на неколку супстанции се користат за дефинирање поени во меѓународни размери температурата на ИТС -90, кои се движат од тројната точка на водород ( 13,8033 К) на тројната точка на водата ( 273,16 К, 0,01 ° C, или 32,018 ° F) .

Терминот " тројна точка " бил создаден во 1873 година од страна на Џејмс Томсон.


Ќелии на тројната точкаУреди

Ќелиите на тројните точки се користат во калибрација на термометри.За точна работа ќелиите на тројните точки се полни со многу чиста хемиска супстанција како водород,аргон,жива или вода. Тројна точка клетки се толку ефективни при постигнување на високо прецизни , репродуктивна температури, меѓународна калибрација стандард за термометри нарече -90 се потпира на тројната точка клетки од водород , неон, кислород, аргон , жива, и вода за оцртувањето на шест од зацртаната температура поени .

 
Phase diagram of water including high-pressure forms ice II, ice III, etc. The pressure axis is logarithmic. For detailed descriptions of these phases, see Ice#Phases.


Табела со тројни точкиУреди

This table lists the gas–liquid–solid triple points of several substances. Unless otherwise noted, the data comes from the U.S. National Bureau of Standards (now NIST, National Institute of Standards and Technology).[1]


Супстанција T [K] (°C) p [kPa]* (atm)
Ацетилен 192.4 K (−80.7 °C) &0000000000000120.000000 120 kPa (1.2 atm)
Амонијак 195.40 K (−77.75 °C) &0000000000000006.076000 6.076 kPa (0.05997 atm)
Аргон 83.81 K (−189.34 °C) &0000000000000068.900000 68.9 kPa (0.680 atm)
Арсен 1,090 K (820 °C) &0000000000003628.000000 3,628 kPa (35.81 atm)
Бутан 134.6 K (−138.6 °C) &-1-1-10000000000000.000700 7× 10−4 kPa
Јаглерод (графит) 4,765 K (4,492 °C) &0000000000010132.000000 10,132 kPa (100.00 atm)
Јаглероден диоксид 216.55 K (−56.60 °C) &0000000000000517.000000 517 kPa (5.10 atm)
Јаглероден моноксид 68.10 K (−205.05 °C) &0000000000000015.370000 15.37 kPa (0.1517 atm)
Хлороформ[2] 175.43 K (−97.72 °C) &0000000000000000.870000 0.870 kPa (0.00859 atm)
Деутериум 18.63 K (−254.52 °C) &0000000000000017.100000 17.1 kPa (0.169 atm)
Етан 89.89 K (−183.26 °C) &-1-1-10000000000000.000800 8 × 10−4 kPa
Етанол 150 K (−123 °C) &-1-1-1-1-1-10000000000.000000 4.3 × 10−7 kPa
Етилен 104.0 K (−169.2 °C) &0000000000000000.120000 0.12 kPa (0.0012 atm)
Мравја киселина 281.40 K (8.25 °C) &0000000000000002.200000 2.2 kPa (0.022 atm)
Хелиум-4 (ламбда-точка) 2.19 K (−270.96 °C) &0000000000000005.100000 5.1 kPa (0.050 atm)
Хексафлуороетан 173.08 K (−100.07 °C) &0000000000000026.600000 26.60 kPa (0.2625 atm)
Водород 13.84 K (−259.31 °C) &0000000000000007.040000 7.04 kPa (0.0695 atm)
Хлороводород 158.96 K (−114.19 °C) &0000000000000013.900000 13.9 kPa (0.137 atm)
Јод[3] 386.65 K (113.50 °C) &0000000000000012.070000 12.07 kPa (0.1191 atm)
Изобутан[4] 113.55 K (−159.60 °C) &-1-1-1-1000000000000.000019 1.9481 × 10−5 kPa
Криптон 115.76 K (−157.39 °C) &0000000000000074.120000 74.12 kPa (0.7315 atm)
Жива 234.2 K (−39.0 °C) &-1-1-1-1-1-10000000000.000000 1.65 × 10−7 kPa
Метан 90.68 K (−182.47 °C) &0000000000000011.700000 11.7 kPa (0.115 atm)
Неон 24.57 K (−248.58 °C) &0000000000000043.200000 43.2 kPa (0.426 atm)
Азотен оксид 109.50 K (−163.65 °C) &0000000000000021.920000 21.92 kPa (0.2163 atm)
Азот 63.18 K (−209.97 °C) &0000000000000012.600000 12.6 kPa (0.124 atm)
Диазотен оксид 182.34 K (−90.81 °C) &0000000000000087.850000 87.85 kPa (0.8670 atm)
Кислород 54.36 K (−218.79 °C) &0000000000000000.152000 0.152 kPa (0.00150 atm)
Паладиум 1,825 K (1,552 °C) &-1-100000000000000.003500 3.5 × 10−3 kPa
Платина 2,045 K (1,772 °C) &-1-1-10000000000000.000200 2.0 × 10−4 kPa
Радон 202 K (−71 °C) &0000000000000070.000000 70 kPa (0.69 atm)
Sulfur dioxide 197.69 K (−75.46 °C) &0000000000000001.670000 1.67 kPa (0.0165 atm)
Титан 1,941 K (1,668 °C) &-1-100000000000000.005300 5.3 × 10−3 kPa
ураниумски хексафлуорид 337.17 K (64.02 °C) &0000000000000151.700000 151.7 kPa (1.497 atm)
Вода 273.16 K (0.01 °C) &0000000000000000.611700 0.6117 kPa (0.006037 atm)
Ксенон 161.3 K (−111.8 °C) &0000000000000081.500000 81.5 kPa (0.804 atm)
Цинк 692.65 K (419.50 °C) &-1000000000000000.065000 0.065 kPa (0.00064 atm)

* Забелешка: за споредба, типичниот атмосферски притисок изнесува 101,325 kPa (1 атм).

  1. Cengel, Yunus A.; Turner, Robert H. (2004). Fundamentals of thermal-fluid sciences. Boston: McGraw-Hill. стр. 78. ISBN 0-07-297675-6. 
  2. See Chloroform (data page)
  3. Walas, S. M. (1990). Chemical Process Equipment – Selection and Design. Amsterdam: Elsevier. стр. 639. ISBN 0-7506-7510-1. 
  4. See Isobutane (data page)