Тројна точка

термодинамичка точка каде постојат три агрегатни состојби

Во термодинамиката тројната точка на една супстанција е температурата и притисокот во кој трите фази (гас,течни и цврсти) на таа супстанција коегзикстираат во термодинамичка рамнотежа.

На пример тројна точка на жива има кога температурата е -38,83440 ° C и притисокот е 0,2 mPa . Во прилог на тројната точка за фази цврста, течна и гас, тројна точка може да вклучи повеќе од една цврста фаза , за супстанции со повеќе полиморфи. Хелиум -4 е посебен случај кој претставува тројна точка вклучува две различни фази на течности (ламбда-точка).

Тројната точка на водата се користи за дефинирање на Келвин , базата на термодинамичката температура во Меѓународниот систем на единици (SI ). Вредноста на тројната точка на водата е фиксна по дефиниција. Тројните точки на неколку супстанции се користат за дефинирање поени во меѓународни размери температурата на ИТС -90, кои се движат од тројната точка на водород ( 13,8033 К) на тројната точка на водата ( 273,16 К, 0,01 ° C, или 32,018 ° F) .

Терминот " тројна точка " бил создаден во 1873 година од страна на Џејмс Томсон.


Ќелии на тројната точкаУреди

Ќелиите на тројните точки се користат во калибрација на термометри.За точна работа ќелиите на тројните точки се полни со многу чиста хемиска супстанција како водород,аргон,жива или вода. Тројна точка клетки се толку ефективни при постигнување на високо прецизни , репродуктивна температури, меѓународна калибрација стандард за термометри нарече -90 се потпира на тројната точка клетки од водород , неон, кислород, аргон , жива, и вода за оцртувањето на шест од зацртаната температура поени .

 
Phase diagram of water including high-pressure forms ice II, ice III, etc. The pressure axis is logarithmic. For detailed descriptions of these phases, see Ice#Phases.


Табела со тројни точкиУреди

This table lists the gas–liquid–solid triple points of several substances. Unless otherwise noted, the data comes from the U.S. National Bureau of Standards (now NIST, National Institute of Standards and Technology).[1]


Супстанција T [K] (°C) p [kPa]* (atm)
Ацетилен 192.4 K (−80.7 °C) 120 kPa (1.2 атм)
Амонијак 195.40 K (−77.75 °C) 6.076 kPa (0.05997 атм)
Аргон 83.81 K (−189.34 °C) 68.9 kPa (0.680 атм)
Арсен 1,090 K (820 °C) 3,628 kPa (35.81 атм)
Бутан 134.6 K (−138.6 °C) 7× 10−4 kPa
Јаглерод (графит) 4,765 K (4,492 °C) 10,132 kPa (100.00 атм)
Јаглероден диоксид 216.55 K (−56.60 °C) 517 kPa (5.10 атм)
Јаглероден моноксид 68.10 K (−205.05 °C) 15.37 kPa (0.1517 атм)
Хлороформ[2] 175.43 K (−97.72 °C) 0.870 kPa (0.00859 атм)
Девтериум 18.63 K (−254.52 °C) 17.1 kPa (0.169 атм)
Етан 89.89 K (−183.26 °C) 8 × 10−4 kPa
Етанол 150 K (−123 °C) 4.3 × 10−7 kPa
Етилен 104.0 K (−169.2 °C) 0.12 kPa (0.0012 атм)
Мравја киселина 281.40 K (8.25 °C) 2.2 kPa (0.022 атм)
Хелиум-4 (ламбда-точка) 2.19 K (−270.96 °C) 5.1 kPa (0.050 атм)
Хексафлуороетан 173.08 K (−100.07 °C) 26.60 kPa (0.2625 атм)
Водород 13.84 K (−259.31 °C) 7.04 kPa (0.0695 атм)
Хлороводород 158.96 K (−114.19 °C) 13.9 kPa (0.137 атм)
Јод[3] 386.65 K (113.50 °C) 12.07 kPa (0.1191 атм)
Изобутан[4] 113.55 K (−159.60 °C) 1.9481 × 10−5 kPa
Криптон 115.76 K (−157.39 °C) 74.12 kPa (0.7315 атм)
Жива 234.2 K (−39.0 °C) 1.65 × 10−7 kPa
Метан 90.68 K (−182.47 °C) 11.7 kPa (0.115 атм)
Неон 24.57 K (−248.58 °C) 43.2 kPa (0.426 атм)
Азотен оксид 109.50 K (−163.65 °C) 21.92 kPa (0.2163 атм)
Азот 63.18 K (−209.97 °C) 12.6 kPa (0.124 атм)
Диазотен оксид 182.34 K (−90.81 °C) 87.85 kPa (0.8670 атм)
Кислород 54.36 K (−218.79 °C) 0.152 kPa (0.00150 атм)
Паладиум 1,825 K (1,552 °C) 3.5 × 10−3 kPa
Платина 2,045 K (1,772 °C) 2.0 × 10−4 kPa
Радон 202 K (−71 °C) 70 kPa (0.69 атм)
Sulfur dioxide 197.69 K (−75.46 °C) 1.67 kPa (0.0165 атм)
Титан 1,941 K (1,668 °C) 5.3 × 10−3 kPa
ураниумски хексафлуорид 337.17 K (64.02 °C) 151.7 kPa (1.497 атм)
Вода 273.16 K (0.01 °C) 0.6117 kPa (0.006037 атм)
Ксенон 161.3 K (−111.8 °C) 81.5 kPa (0.804 атм)
Цинк 692.65 K (419.50 °C) 0.065 kPa (0.00064 атм)

* Забелешка: за споредба, типичниот атмосферски притисок изнесува 101,325 kPa (1 атм).

  1. Cengel, Yunus A.; Turner, Robert H. (2004). Fundamentals of thermal-fluid sciences. Boston: McGraw-Hill. стр. 78. ISBN 0-07-297675-6. 
  2. See Chloroform (data page)
  3. Walas, S. M. (1990). Chemical Process Equipment – Selection and Design. Amsterdam: Elsevier. стр. 639. ISBN 0-7506-7510-1. 
  4. See Isobutane (data page)