Грбот на општината

Општина Бистрица е една од поранешните општини во Република Македонија. Се наоѓа во јужниот дел на државата. Седиште на општината беше селото Бистрица. Населението изнесуваше 5.779 жители.


Администрација и политикаУреди

Од 1996 година со новата територијална поделба на државата, Бистрица доби статус на седиште на општина. Во нејзин склоп вкупно беа 19 селски населби: Бистрица, Крстоар, Олевени, Барешани, Канино, Велушина, Граешница, Драгош, Кишава, Острец, Злокуќани, Кравари, Жабени, Породин, Лажец, Оптичари, Егри, Меџитлија и Кременица. Во дел од нив (во планинскиот и граничниот појас) живее албанско население. Општината Бистрица се простираше на крајниот југ од Македонија и непосредно се граничеше со Грција, со вкупна површина од 23.100 км², а бројот на жители изнесуваше (ДЗС:Попис на населението 2002): 5,779 жители. Ден на општината беше 25 декември, и истата опстојуваше осум години т.е. сè до 2005 кога со новата територијална поделба на општините, беше припоена кон општина Битола.

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[1]
Археолошки локалитети[2]

Споменик во чест на загинатите борци во НОБ поставен 1971 г. Чешма во спомен на Крстин Чулаковски и над селото постои и бункер кој служел за воени дејствија.

ДемографијаУреди

Според потписот од 2002 година општината имала 5.042 жители

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

ОбразованиеУреди

Во учебната 1960/61 година се отвора осумгодишно основно училиште, кое го носи името “Крсте Петков Мисирков”. Во училиштето учат околу 270 деца, од кои најголем дел доаѓаат од соседните села со организиран автобуски превоз. Во склоп на училиштето има и училишна библиотека со книжен фонд од преку 6000 книги. Исто така има терени за кошарка, одбојка и ракомет, но тие се во дворот на училиштето, недостига сала за физичка култура. Новата училишна зграда беше изградена 2000 година.

ИселеништвоУреди

Има доста иселеници во: Австралија, Америка, Шведска, Австрија, Италија и уште во многу други земји. Исто така многу луѓе емигрирале во Битола, како голем административен центар.

НаводиУреди

  1. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  2. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врскиУреди