Димче Николов


Димче Николов бил еден од позначајните македонски графичари[1].

Димче Николов
Роден 21 февруари 1953
(Битола, Македонија Македонија
Починал 30 април 1998
Скопје, Македонија Македонија
Занимање сликар и вајар

ЖивотописУреди

Димче Николов бил роден на 21 февруари 1953 година во Битола, тогашна СФР Југославија, починал на 30 април 1998 година во Скопје, Р. Македонија.

Завршил Ликовна академија во Љубљана, Словенија, во класата на истакнатиот словенечки уметник Богдан Борчич. По завршувањето на академијата, Николов, живеел и работел во Љубљана. Овде, благодарение на својот творечки сенс и познанвање на графичката техника и естетика, се стекнал со меѓународни признанија. Во овој период бил вброен помеѓу позначајните графичари кои создавале во Словенија. Неговата афирмација исто така била поткрепена и од еден од најголемите авторитети од графичкото творештво во светот - директорот на Графичкото триенале во Љубљана - Богдан Кржишник. Последните години од животот ги поминал во Скопје, работејќи како професор и декан на Ликовната академија при скопскиот универзитет „Св. Кирил и Методиј“[2].

ТворештвоУреди

Тој бил автор на многу самостојни изложби во Југославија и во странство и учествувал на многу групни изложби.

Добитник е на бројни награди дома и во странство: наградата на 15-то Меѓународно графичко триенале во Љубљана (1983), првата награда на 5-то триенале на современа југословенска графика во Битола (1984), учествувал на сите значајни меѓународни графички годишни, биенални и триенални манифестации (Љубљана, Краков, Фрехен, Канагава, Барселона, Варна, Фредрикштат, Намур, Шамалиер…) Неговите квалитети биле високо ценети од критичарите и кураторите на овие манифестации и истите биле вреднувани со доделување на значајни награди, со што станува еден од најнаградуваните македонски графичари и воопшто уметници.

Создавал апстрактни, лирски третирани знаковни композиции со употреба на црно-бели ефекти: (Предел 14, 1979; Предел 22, 1980). Тој ја поставил графичката уметност на исто рамниште со сликарството и со вајарството. Претставувајќи ја својата ликовна преокупација преку класичните графички техники (линорез, литографија, сува игла, бакропис, акватинта), Николов постигна висок квалитет, со што оставил важна трага во развојот на графичката уметност во Македонија[3].

НаводиУреди