Тополница (Пиринско)

село во Петричко, Пиринска Македонија

Тополницасело во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија. До 1966 година, името на селото било Нова Тополница[1].

Тополница
Самуилово
Тополница is located in Бугарија
Тополница
Тополница
Местоположба во областа
Тополница is located in Пиринска Македонија
Тополница
Местоположба на Тополница во Општина Петрич и Благоевградската област
Координати: 41°24′N 23°19′E / 41.400° N; 23.317° E / 41.400; 23.317Координати: 41°24′N 23°19′E / 41.400° N; 23.317° E / 41.400; 23.317
ЗемјаБугарија
ОбластБлагоевградска област
ОпштинаПетрич
Површина
 • Вкупна9.342 км2 (3,607 ми2)
Надм. вис.&1000000000000008400000084 м
Население (2015)
 • Вкупно696
 • Густина0,075/км2 (0,19/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.2858
Повик. бр.07422

Географиja и местоположбаУреди

Селото Тополница се наоѓа на 11 километри источно од Петрич, во Петричко-санданската котилина, на десниот брег од реката Струма и во североиаточните делови на планината Беласица. Селото се наоѓа на надморска висина од 84 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 9.342 км2. Климата е преодна медитеранска со максимален зимски и летен минимум врнежи од дожд. Просечните годишни врнежи од дожд се околу 500 милиметри.

ИсториjaУреди

Откриена е доцна неолитска населба на околу 2 километри јужно од селото во месноста Кременица во близина на бугарско-грчката граница[2][3].

Османлиско ЦарствоУреди

Селото се споменува во османлиски дефтер од 1570 година со името Тополница. Во истата година, во селото живееле 21 христијански семејства[4].

Во текот на 19 век, селото било чисто македонско и било во составот на Петричката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Тополница (Topolnitza) е наведено како село со 25 семејства и 80 Македонци[5][6].

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:

Тополница, на десниот брег на Струма спроти Кулата. Овде се наоѓа пределот помеѓу Петричко и Демирхисарско. Разположено е на източниот крај на Беласица на северозапад од Валовишта 6 часа. Одгледувањето добиток е во прв план. Од ова место доаѓаат познатиот тополнички волк. 30 турски куќи, 25 бугарски[5][7]


.

Георги Стрезов селото го споменал и по вторпат, и за него запишал:

Тополница, во подножјето на Беласица; се н аоѓа на И од Петрич, два часа пат; до Струма нема 1/2 час; растојанието до Струмица е исто. Нивните ниви се долж овие две реки. Има 25 куќи, бугарски[5][8]


.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 220 жители, сите Македонци[5][9]. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 224 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија, работело едно егзархиско училиште со 1 учител и 36 ученици[5][10].

Според митрополитот Емилијан Мелнички, на 7 февруари 1908 година, чета на ВМОРО составена од 7 луѓе, предводена од Кочо Хаџиманов, водела битка во Тополница со османлиските трупи, губејќи неколку војници и документи[11].

По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, едно лице од селото било доброволец во Македонско-одринските доброволни чети[12].

БугаријаУреди

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.

Население[5][13]Уреди

Население на Тополница по попис[13]
Година 1934 1946 1956 1965 1975 1985 1992 2001 2011 2015
Жители 457 822 855 887 881 854 878 836 760 696
Население по возраст
од 2011 година
[14]:

НаводиУреди

  1. Мичев, Николай, Петър Коледаров. „Речник на селищата и селищните имена в България 1878-1987“, София, 1989, стр. 268.
  2. Беласица (интернет портал за Беласица и региона), Тополница
  3. Предлошка:Цитат уеб
  4. Турски документи за историјата на македонскиот народ. Опширни пописни дефтери од XVI век за Кустендилскиот санųак, Т.V/3, Скопје, 1982, стр. 600-602.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  6. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 148-149.
  7. Стрезов, Г. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVI, 1891, стр. 857.
  8. Стрезов, Георги. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVII и XXXVIII, 1891, стр. 32.
  9. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 187.
  10. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 186 – 187.
  11. Предлошка:Цитат уеб
  12. „Македоно-одринското опълчение 1912 – 1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 883
  13. 13,0 13,1 „Справка за населението на с. Тополница, общ. Петрич, обл. Благоевград“ (бугарски). Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2018-02-04.
  14. „Национален статистически институт. Население по области, общини, населени места и възраст към 01.02.2011 г.“ (бугарски). Архивирано од изворникот 2013-08-14. Посетено на 2012-03-18.