Заполжани

село во Општина Долнени

Заполжанисело во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Заполжани
Заполжани is located in Македонија
Заполжани
Местоположба на Заполжани во Македонија
Координати 41°22′46″N 21°24′45″E / 41.37944° N; 21.41250° E / 41.37944; 21.41250Координати: 41°22′46″N 21°24′45″E / 41.37944° N; 21.41250° E / 41.37944; 21.41250
Регион Прилепско Поле
Општина Долнени
Население 241 жит.
(поп. 2002)
Заполжани на општинската карта
Заполжани во Општина Долнени.svg

Атарот на Заполжани во рамките на општината
Commons-logo.svg Заполжани на Ризницата

Географиja и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во средишниот дел на Прилепското Поле, северозападно од градот Прилеп.

ИсториjaУреди

Кон крајот на XIX век, селото било дел од Прилепската каза во Отоманското Царство.

СтопанствоУреди

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Заполжани живееле 354 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Заполжани имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Во 2002 година, во селото живеел 241 жител, од кои 234 Македонци и 7 Роми.[3]

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 354[1] 160[2] 462 511 504 439 406 306 273 241

РодовиУреди

Заполжани е македонско православно село, во селото има малку староседелски родови, а повеќе доселенички.[5]

Родови во Заполжани се: Тркалевци (4 к.), Дуковци (3 к.), Ѓорговци (1 к.) и Бурџевци (1 к.), Дуковци се гранка од Тркалевци, овие четири рода се староседелски; Нешковци (20 к.), доселени се од некое село во Охридско; Сливовци (6 к.), доселени се од соседното село Големо Коњари, на самиот старт од XIX век, го знаат следното родословие: Никола (76 г. во 1951 година) Ристе-Диме-Спирко, порано се викале Гроздановци; Соколовци (5 к.), доселени се од селото Зрзе, во Зрзе припаѓале на родот Гебевци, кои се доселени од кичевското село Патец; Лајковци (2 к.), доселени се во турско време од претежно торбешкото село Лажани; Мартиновци (3 к.), доселени се во турско време, од селото Средорек; Црвениковци (4 к.), доселени се во 1919 година од селото Далбеговци, таму припаѓале на родот Шиндевци; Козаровци (3 к.), доселени се во 1921 година од селото Слепче, Прилепско, таму припаѓале на истоимениот голем род, кои во Слепче се доселени од Дебарско; од 1936 година во селото се доселиле 6 рода, 5 од Порече и 1 од Мариово, родови: Дуковци (3 к.), доселени се од селото Локвица; Душановци (3 к.), Маџовци (3 к.) и Златевци (1 к.), доселени се од селото Лупште; Огњановци (2 к.), доселени се од селото Ковач и Спасе (1 к.), доселен од некое село во Мариово.

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1467 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 195 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитостиУреди

Цркви[8]
Археолошки наоѓалишта

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

ИселеништвоУреди

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Шишковци иселени се во Мажучиште. Слабаковци иселени се во Бело Поле. Стевановци иселени се во Сенокос. Од родовите Тркалевци, Соколовци и Сливовци по две семејства се иселени во Прилеп. Од родот Златевци едно семејство е иселено во Скопје. Неколку семејства од Бурџевци изумреле.[5]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 246
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 150-151.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски, Јован (1998). Битолско-Прилепска Котлина. Белград. стр. 352–353.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  9. 9,0 9,1 9,2 Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофска проучавања, Београд 1998

Надворешни врскиУреди