Марчино

село во Општина Пробиштип


Марчино (или Маричино) — село во Општина Пробиштип, североисточна Македонија.

Скандалци
Скандалци is located in Македонија
Скандалци
Местоположба на Скандалци во Македонија
Координати 42°01′29″N 22°10′38″E / 42.02472° N; 22.17722° E / 42.02472; 22.17722Координати: 42°01′29″N 22°10′38″E / 42.02472° N; 22.17722° E / 42.02472; 22.17722
Регион Logo of Eastern Region, Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Štip Municipality.svg Штип
Област Осоговија
Население 26 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2210
Повик. бр. 032
Шифра на КО 21021
Надм. вис. 700 м
Скандалци на општинската карта
Марчино во Општина Пробиштип.svg

Атарот на Скандалци во рамките на општината
Commons-logo.svg Скандалци на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Селото се наоѓа во севенриот дел на општината. Лежи источно од Кундино, западно од Добрево и неколку километри северно од Пробиштип. Атарот му се граничи со Општина Кратово. Атарот има ридски карактер и зафаќа 5,9 км2, а самото село е на надморска височина од 700 м.[1]

ИсторијаУреди

Во XIX век Марчино било наполно македонско село во Кратовската каза на Отоманското Царство.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Маричино имало 200 жители, сите Македонци христијани.[2][3]

На почетокот на на XX век населението на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Маричино (Maritchino) имало 272 Македонци, сите под егзархијата.[2][4]

Во октомври 1910 г. селото настрадало за време на разоружувачката акција на младотурците. Неколку лица се убиени и ранети од властите.[5]

СтопанствоУреди

Марчино има полјоделско стопанство. Според податок од 1998 г. селото имало 252 ха обработливо земјиште, 159 ха пасишта и 147 ха шуми.[1]

ДемографијаУреди

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 200 272 324 341 365 253 228 50 38 26
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

Бројноста на населението доживеала голем пад во текот на 1980-тите кога бројот на жители се намалил четрикратно. Ова намалување продолжило и понатаму, иако умерено. Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 26 жители. Следува табела на националната структура на населението според тој попис.[9]

Националност Вкупно
Македонци 26
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
останати 0

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1555 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 34 гласачи.[12]

ЛичностиУреди

  • Димитар Стефанов (1899–1970) — револуционер, терорист на ВМРО[13]
  • Мане Тасев (1882–1922) — деец на ВМРО, загинал во борба со српски единици на 8 јули 1922 г.[14]

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (изд. I.). Скопје: Патрија. стр. 192. ISBN 9989-862-00-1.
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 222. ISBN 954430424X.
  4. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 130-131.
  5. Дебърски глас, година 2, брой 28, 7 ноември 1910, стр. 4.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  10. „Парохии при храм Света Богородица - Пробиштип“. Брегалничка епархија. Посетено на 15 јануари 2021.
  11. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  12. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  13. Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник“, София, 1993.
  14. Михайлов, Иван. Спомени II. Освободителна борба 1919 – 1924, Льовен, 1965, стр. 704.

Надворешни врскиУреди