Отвори го главното мени

Давид Албахари (Пеќ, 15 март 1948) е српски писател од еврејско потекло, кој пишува романи и кратки раскази. Исто така, тој с ебави и со преведување од англиски јазик.[1]

БиографијаУреди

Давид Албахари е роден во Пеќ, во 1948 година. Студирал англиска литература и јазик во Загреб. Во 1991 година станал претседател на Федерацијата на еврејски заедници на Југославија, при што учествувал во евакуацијата на еврејското население од Сараево. Во 1994 година се преселил во Калгари, Канада.[2] Од 2 ноември 2006 година, Албахари е член, надвор од работниот састав, на Српската академија на науките и уметностите.[3]

ТворештвоУреди

Првата збирка кратки раскази „Семејно време“ (Породично време) ја објавил во 1973 година, а поголема популарност стекнал со четвртата книга „Опис на смртта“ (Опис смрти), за која ја добил наградата „Иво Андриќ“. Во 1996 година, неговата книга „Мамец“ ја добила НИН-овата награда за роман на годината, како и наградата на Народната библиотека на Србија за најчитана книга. Неговите книги се преведени на повеќе јазици, како: англиски, хебрејски, француски, шпански, италијански, унгарски, албански, словачки, грчки, германски, дански, полски и есперанто.[4]

Давид Албахари е писател на затворен, на момент и на херметички израз, автор кој бара не само голем читателски напор, туку и потполна соработка од страна на читателот во градењето на значењето на неговите дела. Но, наспроти таквиот пристап, тој не само што ја стекнал поддршката од книжевната критика, туку ужива голема популарност и кај публиката. Притоа, читателите имаат различни ставови кон неговото творештво: од една страна се обожавателите на неговата проза за кои тој претставува култен писател, а од друга страна се оние на кои им пречи изразената сложеност и нагласениот артизам на неговиот израз.[5]

БиблиографијаУреди

Албахари ги објавил следниве дела:[6]

  • Збирки раскази:
  • „Семејно време“ (Породично време), 1973
  • „Обични приказни“ (Обичне приче), 1978
  • Опис на смртта“ (Опис смрти), 1982
  • „Фрас во шупата“ (Фрас у шупи), 1984
  • „Едноставност“ (Једноставност), 1988
  • „Избрани раскази“ (Изабране приче), 1994
  • „Необични приказни“ (Необичне приче), 1999
  • „Вториот јазик“ (Други језик), 2003
  • Романи:
  • „Судијата Димитриевиќ“ (Судија Димитријевић), 1978
  • „Цинк“, 1988
  • „Кратка книга“ (Кратка књига), 1993
  • „Снешко“ (Снежни човек), 1995
  • Мамец“ (Мамац), 1996
  • „Мрак“, 1997
  • „Гец и Маер“ (Гец и Мајер), 1998
  • „Светскиот патник“ (Светски путник), 2001
  • Есеи:
  • „Препишување на светот“ (Преписивање света), 1997
  • „Товар“ (Терет), 2004

Во 1996 и 1997 година, издавачката куќа „Народна книга“ (Народна књига) ги објавила неговите избрани дела, во десет книги.

НаводиУреди

  1. Потекло на зборот - Антологија на српскиот расказ I, Слово љубве - Буквибукс, Скопје, 2016, стр. 13.
  2. „Белешка о писцу“, во: Давид Албахари, Опис смрти. Београд: Српска књижевна задруга, 2004, стр. 155.
  3. „Библиографија Давида Албахарија“. САНУ. конс. 24. 1. 2018. 
  4. „Белешка о писцу“, во: Давид Албахари, Опис смрти. Београд: Српска књижевна задруга, 2004, стр. 155.
  5. „„Бег у стварност: интервју са Давидом Албахаријем““. Време. конс. 24. 1. 2018. 
  6. „Белешка о писцу“, во: Давид Албахари, Опис смрти. Београд: Српска књижевна задруга, 2004, стр. 155.