Цариградска патријаршија

(Пренасочено од Црква на Цариград)

Цариградска патријаршија позната и како Вселенска патријаршија (грчки: Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως, Oikoumenikòn Patriarcheîon Kōnstantinoupóleōs; турски: Rum Ortodoks Patrikhanesiе [4][5]) — една од четиринаесетте автокефални православни цркви, со седиште во Истанбул, Турција. На нејзино чело стои Вселенски Патријарх, кој има статус на "прв меѓу еднаквите" од останатите православни епископи во светот.

Вселенска патријаршија
Coat of Arms of the Ecumenical Patriarchate Constantinople (St. George's Cathedral, Istanbul).svg
КласификацијаПравославие
ПоглаварАрхиепископ на Константинопол-Новиот Рим и Вселенски патријарх Вартоломеј I
Парохии525 (во САД)[1]
Монаси~1,800 (Света Гора)
Манастири20 (САД),[1] 20 (Света Гора), 8 (Австралија), 6 (Метеора), 2 (Кореја)
Јазикгрчки, англиски, украински, француски, корејски, турски
СедиштеЦрква „Свети Ѓорѓи“, Истанбул
41°01′45″N 28°57′06″E / 41.02917° СГШ; 28.95167° ИГД / 41.02917; 28.95167Координати: 41°01′45″N 28°57′06″E / 41.02917° СГШ; 28.95167° ИГД / 41.02917; 28.95167
ТериторијаИстанбул, поголемиот дел од Турција, Света Гора, Крит, дел од северна Грција, Додеканезите, Кореја, грчките и украинските православни цркви во дијаспората
ОсновачАпостол Андреј
Членови~5,000 во Турција,[2][3] ~3,800,000 во Грција, ~1,500,000 во дијаспората, =5,305,000 вкупно.
Мрежно местоec-patr.org

Моментален патријарх и духовен водач[6] на околу 300 милиони православни христијани во светот[7] е Вартоломеј I.

ИсторијаУреди

Создадена е откако е расцепена Римското Царство (395 г.) на чело со епископ, а од 451 г. од патријарх. Во 596 година патријархот се прогласува за Вселенски патријарх.

После паѓањето на Цариград под османска власт (1453 г.) на цариградскиот патријарх му е дадено правото да биде духовен водич на сите источни (словенски) христијани во пределите на империјата.

Во првите векови на османското владеење, Цариградската Патријаршија игра улога на потпомагач на црковното и училишното дело во Османлиското Царство и противдејствува на некои од обидите на исламот за потурчување на одделни региони на Балканот.

Од XVIII век и почетокот на XIX век таа започнува да се претставува како грчка, со што се стреми кон грцизирање на негрчкото христијанско население во империјата.

Цариградската Патриаршија ја претставува црковна и училишна дејност во Македонија и Одринско, кои после Берлинскиот договор од 1878 г. одново се под османската власт. Таа ги поткрепува и грчките и српските области, но не ја признава автокефалноста на бугарската црква.

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 Krindatch, Alexei (2011). Atlas of American Orthodox Christian Churches. Brookline, MA: Holy Cross Orthodox Press. стр. 143. ISBN 978-1-935317-23-4.
  2. 'Christians in Turkey are second-class citizens' | DW | 08.05.2014“. Deutsche Welle. Архивирано од изворникот на 2020-10-22.
  3. Erol, Su (2015). „The Syriacs of Turkey“. Archives de Sciences Sociales des Religions (171): 59–80. doi:10.4000/assr.27027. Архивирано од изворникот на 2019-06-26.
  4. Ortaylı, İlber (2003). "Osmanlı Barışı", p. 14. ISBN 975-6571-50-0.
  5. In Turkey it is also referred to unofficially as Fener Rum Patrikhanesi, "Greek Patriarchate of the Phanar"
  6. „In Moscow, Orthodox Christian churches draw closer“. Reuters. May 25, 2010. Посетено на 11 July 2010.
  7. „The Patriarch Bartholomew“. 60 Minutes. CBS. 20 December 2009. Архивирано од изворникот на 2013-11-04. Посетено на 11 January 2010.