Черепјани

село во Населичко, Егејска Македонија
(Пренасочено од Черепјан)

Черепјани (Черепјан или Черепништа; грчки: Γλυκοκερασιά, Гликокерасиja; до 1927 г. Τσιαραπιανή, Цјарапјани[2]) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 35 жители (2011). Сè до 1923 г. било населено со Валахади (Грци-муслимани).[3]

Черепјани
Τριάδα
Черепјани is located in Грција
Черепјани
Черепјани
Местоположба во областа
Черепјани is located in Горуша (општина)
Черепјани
Местоположба на Черепјани во општината Горуша и областа Западна Македонија
Координати: 40°15.29′N 21°16.30′E / 40.25483° N; 21.27167° E / 40.25483; 21.27167Координати: 40°15.29′N 21°16.30′E / 40.25483° N; 21.27167° E / 40.25483; 21.27167
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругКожански
ОпштинаГоруша
Општ. единицаЦотил
Надм. вис.&10000000000000800000000800 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно35
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)

ГеографијаУреди

Селото е сместено во областа Населица, на 15-тина километри југозападно од гратчето Лапчишта, североисточно од Жупан и 5 км западно од Цотил.

ИсторијаУреди

Во Отоманското ЦарствоУреди

Од името на селото се гледа дека првично било македонско. На крајот од ХІХ век Черепјани се води како муслиманско гркојазично село во Населичката каза.

Според Васил К’нчов во 1900 г. во Черепјан (Черепништа) живееле 140 Валахади (Грци-муслимани).[4]

Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона во 1904 г. во селото имало 100 Валахади.[5]

Во ГрцијаУреди

По Балканските војни во 1913 г. Печани е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година селото имало 131 жител,[6] кои во 1920 г. се намалиле на 98 лица.[3]

Во средината на 1920-тите населението е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор и на негово место се доведени Грци од Понд. Во 1928 г. Черепјани е заведено како наполно дојденско село со 58 жители (16 семејства).[7] Во 1923 г. дојденците ја изградиле црквата „Св. Никола“, обновена во 1943 г.[8] Во 1927 г. името на селото е сменето во Гликокерасија, што во превод значи „слатка цреша“.

Почнувајќи од 1960-тите населението почнало да опаѓа поради иселување, и продолжило во тој правец до денес.[3]

Во 1987 г. источно од селото е изграден параклисот „Св. Троица“, на местото каде, според преданијата, се наоѓала старата селска црква пред потурчувањето на жителите.[9]

НаселениеУреди

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 125 114 129 100 76 66 68 35
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

СтопанствоУреди

Селото произведува од сè по малку, а особено е развиено сточарството.[3]

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Τσιαραπιανή -- Γλυκοκερασιά
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 350.
  4. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 273.
  5. Σπανός, Κώστας. "Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων", in: "Ελιμειακά", 48-49, 2001.
  6. Απαρίθμηση των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913. Μακεδονία
  7. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  8. „Ιεροί Ναοί του Αγίου Νικολάου στο Βόιο“. Το Βόιον. Посетено на 3 јануари 2015.
  9. „Ιεροί Ναοί και Μoνές της Αγίας Τριάδος (Αγίου Πνεύματος) στο Βόιο“. Το Βόιον. Посетено на 5 јануари 2015.