Отвори го главното мени

VІІ македонски конгрес

Делегати и работаУреди

На овој когрес присуствувале 91 делегат, а меѓу нив биле и Гоце Делчев и Ѓорче Петров. Седмиот конгрес констатирал дека причините за недоразбирање помеѓу ТМОРО и Врховниот Македонски Комитет (Врховен македонско-одрински комитет) лежат во:

различноста на програмите и во духот на дејците[1]

Од една страна бил ВМК, кои се залагал првенстевено за дипломатија, и неговата програма повеќе наликувала како да произлегува од:

некави државни задачи на Бугарија, и се става не само во унисон туку и во зависност од неа [2]

РешенијаУреди

На седмиот конгрес била покрената расправа со цел за да се дојде до согласие во програмите на двете организации и биле донесени следните начела:

1. Македонското движење по својата природа е масовно.

2. Тоа не е и не може да биде дело на политиканти дипломати.

3. Автономијата на Македонија не треба да се поврзува со таа на кнежеството поради некакви идни комбинации.[3]

Врз овие начела кои биле прифатени од конгресот дошло до промена на уставо - статутарните акти на ВМК. Со новиот устав организацијата го менува своето име во Врховен Македонско - Одрински Комитет.

Меѓутоа VІІ македонски конгрес само ги ублажил , но не ги остранил противречностите ... Напротив. Тие се продлабочиле и усложниле [4]

НаводиУреди

  1. К.Пандев, Националноослободително движење во Македонија и Тракија од 1879-1903,Софија,1979,220.
  2. К.Пандев, Националноослободително движење во Македонија и Тракија од 1879-1903,Софија,1979,220.
  3. К.Пандев, Националноослободително движење во Македонија и Тракија од 1879-1903,Софија,1979,221.
  4. Д. Димески, Гоце Делчев...,108.