Маргерит Јурсенар

Маргерит Јурсенар[1] (Брисел, 8 јуни 1903 - Маун Дезерт, Мејн, 17 декември 1987), француска писателка, романописец, есеист, драматург, прва жена примена во француската академија (1980).

Маргерит Јурсенар
Marguerite Yourcenar0.jpg
Роден/аМаргерит Антоанет Жан Мари Жислен Кленверк де Крејенкур
8 јуни 1903(1903-06-08)
Брисел, Белгија
Починат/а17 декември 1987(1987-12-17) (возр. 84)
Хортист Харбор, Мејн, САД
Занимањеписател, есеист, поет
Националностфранцуско
ДржавјанствоСАД
Жанрроман, новела, мемоари, есеи, поезија
Значајни делаМемоарите на Адријан
Значајни наградиЕразмова награда (1983)
ПартнерГрејс Фрик (1937-1979)

ЖивотописУреди

Јурсенар е родена како Маргерит Антоанет Жан Мари Жислен Кленверк де Крајенкур во Брисел, Белгија. Нејзиниот татко, Мишел Кленверк де Крајенкур, бил припадник на француската буржоазија, а мајка ѝ, Фернанд де Картие де Маршиен, била белгиска аристократка која починала 10 дена после раѓањето на Маргерит. Така, Маргерит пораснала во домот на нејзината баба, мајката на татко ѝ.

Во 1939, десет години по смртта на татко ѝ, Јурсенар (која била лезбијка) останала без пари и заминала во Њујорк кај Грејс Фрик.[2] Тие за првпат се сретнале во 1937 година, во Париз и тогаш станале љубовнички, а Јурсенар живеела со Грејс до својата смрт од рак во 1979 година.

ТворештвоУреди

Во 1929 година, Јурсенар го објавила својот прв роман „Алексис или Залудната борба“, инспириран од Андре Жид.[3] Во 1937 година, за само 10 месеци, таа го превела делото „Бранови“ на Вирџинија Вулф. Својот најпознат роман „Мемоарите на Адријан“ којшто со паузи го пишувала десет години, го објавила во 1951 година, во Франција. Романот веднаш доживеал голем успех и бил прифатен од страна на критиката. Во него, Јурсенар го опишува животот и смртта на еден од најголемите владетели на античкиот свет, римскиот цар Адријан, кој му пишува долго писмо на младиот Марко Аврелиј. Во писмото, императорот медитира за своето минато, опишувајќи ги своите триумфи и порази, љубовта кон Антиној и својата филозофија.

Јурсенар се бавела и со преведувачка дејност при што на француски јазик преведувала американски класици, грчка поезија и јапонска литература.

НаводиУреди

  1. Јурсенар е несовршен анаграм на нејзиното презиме, Крајенкур
  2. Michèle Sarde, Vous, Marguerite Yourcenar, Robert Laffont, 1995, p. 227
  3. Dans la préface d'Alexis ou le Traité du vain combat, rédigée en 1963, Marguerite Yourcenar affirme que, si le titre fait bien écho au Traité du vain désir de Gide, l'influence de ce dernier fut en réalité faible et surtout formelle, l'empreinte essentielle étant plutôt celle de Rilke.