Отвори го главното мени

Политичка партија или политичка странка е здружение на луѓе со исти политички цели и убедувања, кои се стремат да ја освојат државната власт за да ги остварат тие цели. Политиката на партијата често претставува агрегација на интересите во рамките на партијата, кои неизбежно варираат дури и помеѓу членовите на иста партија. При одредени изборни ситуации, потипични при пропорционални отколку при мнозински избори, владата може да биде формирана од повеќе партии, при што таквата влада се вика коалициона влада.

Серијал за Политика:
Подсерии од Политика

Содржина

Партиски системиУреди

Партиските системи можат да бидат еднопартиски, двопартиски и повеќепартиски.

  • Во еднопартиските системи само една партија може да биде на власт. Во одредена држава со еднопартиски систем може да биде дозволено постоењето и на други партии, но во тој случај тие не можат да дојдат на власт. Ваква беше ситуацијата со неколку источно-европски комунистички системи како Источна Германија, Полска, Чехословачка и Бугарија.
  • Двопартиски системи има во оние држави каде што се доминантни само две политички партии и каде победник на изборите може да биде само една од нив. Типичен пример за двопартиски системи се САД и Јамајка.
  • Повеќепартиски системи се системи каде што врз политичките процеси во земјата влијаат три и повеќе партии. Најголемиот број демократски системи имаат повеќепартиски системи.

Политичките партии во светотУреди

Бројот на политичките партии се разликува од земја до земја. така, во 2016 година, во Бугарија имало 137 партии, во Босна и Херцеговина имало 130 партии, а во Хрватска 122 партии. Во Србија биле регистрирани 90 партии, во Шведска имало 75 партии, во [[Македонија 58, во Црна Гора 45, а во Словенија имало 30 партии. Како земји со помал број партии се издвојуваче: Албанија (13), Косово (18) и Велика Британија, со 12 партии. [1]

Види исто такаУреди

Надворешни врскиУреди

НаводиУреди

  1. Искра Коровешоска, „Во Босна и Херцеговина има 130 политички партии, во Велика Британија само 12“, Дневник, година XX, број 6224, петок, 25 ноември 2016, стр. 4.