Пано Николов Манев или известен како Пано Ветерски (с. Ветерско, Велешко15 јануари 1945, Велес) — македонски револуционер со пробугарска ориентација, деец на ВМРО, велешки војвода, а во Втората светска војна водач на бугароманска контрачета.[1] Стрелан со други 52 двајца велешани соработници на бугарскиот фашистички окупатор.[2]

Пано Манев
Роден Ветерско, Велешко, Македонија како дел од  Османлиско Царство
Починал 15 јануари 1945
Велес,  СР Македонија,  Југославија
Плоча во спомен на злосторот извршен врз Невена Георгиева-Дуња од страна на контрачетниците на Пано Манев (Ветерски).

ЖивотописУреди

Пано Манев е роден во велешкото село Ветерско. Во 1920 година влегува во ВМРО (на Тодор Александров) и станува терорист на организацијата. Во периодот помеѓу 1920 до 1927 година тој заедно со Трајко Чундев и Стефан Петков влегуваат во Македонија каде што основуваат местни комитети на ВМРО. Заедно извршуваат атентати против српската власт во Велешко. Во 1927 година тој заедно со Трајко Чундев поставуваа бомба на линијата Велес - Скопје, при што настрадал пазачот на железничката линија. Кога Македонија 1941 е окупирана од Царството Бугарија, тој активно помага на бугарската окупациона фашистичка власт.[2] Во ноември 1941 година тој станува намесник на селата Ветерско, Лугунци и Рудник. Кога се појавуваат првите партизански чети во Македонија, Манев ја формира првата про-бугарска Велешка контрачета со која се борат против македонските партизани и револуционери.[3][4] Според бугароманскиот историчар Коста Црнушанов, тој е убиен заедно со уште 52 затвореници во велешскиот масакр на 15 јануари 1945 година.[5] Убиен е поради неговата соработка со Бугарскиот фашистички режим и злосторствата кои тој и неговата контрачета ги вршела во реонот на Велешко, а во корист на Бугарија.[2] Токму неговите контрачетници, заедно со бугарската полиција се оние кои и ја отсекуваат главата на малолетната Невена Георгиева - Дуња, ја наденуват на кол и ја шетаат по Велешките улици.[1]

Признавање на неговите злоделаУреди

Признание на злоделата на Пано Манев (Ветерски):[6]

ПоврзаноУреди

БелешкиУреди

  1. 1,0 1,1 Иваноскки - Планински, Стоилко (1998). Невена Георгиева - Дуња. Скопје: Архив на Македонија заедно со Матица Македонска. стр. 147–157. ISBN 9989-662-11-6 Проверете ја вредноста |isbn=: checksum (help).
  2. 2,0 2,1 2,2 Група издавачи (1997). Во интерес на вистината. Велес: Семејствата на загинатите борци, осуденици, интернанти и жртви на фашизмот од НОВ во Македонија. стр. 90.
  3. Павловски, Јован. Судењата како последен пораз, Центар за информирање и издавачка дејност „Полог“, Тетово, 1977, стр. 198.
  4. Писма, в. Утрински весник, 29.07.2005 г.
  5. Църнушанов, Коста, „Македонизмът и съпротивата на Македония срещу него“, Унив. изд. "Св. Климент Охридски", София, 1992.
  6. Павловски, Јован (1979). Судењата како последен пораз. Тетово: Центар за информирање и издавачка дејност "Полог" - Тетово. стр. 225–226.