Коларица или Коларци (грчки: Μανιάκι, Мањаки; до 1960 г. Μανιάκη; до 1927 г. Κολάρτζα, Коларѕа[2]) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 484 жители (2011). Сè до 1920-тите било населено со Турци.[3]

Коларица
Μανιάκι
Коларица is located in Грција
Коларица
Коларица
Местоположба во областа
Коларица is located in Суровичево (општина)
Коларица
Местоположба на Коларица во општината Суровичево и областа Западна Македонија
Координати: 40°38.43′N 21°42.11′E / 40.64050° N; 21.70183° E / 40.64050; 21.70183Координати: 40°38.43′N 21°42.11′E / 40.64050° N; 21.70183° E / 40.64050; 21.70183
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругЛерински
ОпштинаСуровичево
Општ. единицаЧалџиево
Надм. вис.&10000000000000550000000550 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно484
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)

ГеографијаУреди

Селото е сместено 12 км северно од Чалџиево, 20-тина километри источно од Суровичево и 25 км северно од Кајлари.[3] Лежи во котлината Сариѓол, на источниот брег на Островското Езеро, спроти селото Пателе.

ИсторијаУреди

Во Отоманското ЦарствоУреди

Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ напишал за Коларица:

Село Колацка со 70 муслимански куќи. Данокот им е 10.000 пијастри. Жителите се занимаваат со земјоделство и сточарство. Го носат името „сариѓолчани“. Земјиштето на селото е голо, без дрвја.[4]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Коларица имала 250 жители Турци.[5]

Во ГрцијаУреди

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 460 жители кои во 1920 г. нараснале на 541 лице.[3] Во 1920-тите, по сила на Лозанскиот договор, жителите се иселени во Турција, а на нивно место властите довеле грчки колонисти од Понд. Во 1927 г. селото е преименувано во Мањаки.[6] Во 1928 г. Коларица е заведена како наполно дојденско село со 219 жители од 58 семејства.[7]

Во 1960-тите дошло до големо опаѓање на населението поради масовно иселување во поголемите градови, иако состојбата се подобрила во текот на 1970-тите, кога бројноста се повратила на поранешно ниво.[3]

НаселениеУреди

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 454 451 255 379 507 491 526 484
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

СтопанствоУреди

Населението произведува тутун и грозје, а делумно е застапено и сточарството.[3]

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Κολάρτζα -- Μανιάκη
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 156.
  4. Верковичъ, С.И. „Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“. СПб, 1889, стр. 152.
  5. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 270. ISBN 954430424X.
  6. Δημήτρης Λιθοξόου. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  7. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928