Отвори го главното мени

Ермис Лафазановски

Ермис Лафазановски (8 декември 1961, Клуж, Романија -) e современ македонски раскажувач, романописец, историчар и теоретичар на литературата.[1]

БиографијаУреди

Ермис Лафазановски е роден на 8 декември 1961 година во Клуж, Романија. Тој е доктор по филолошки науки и работи во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје. Член е на Друштвото на писталите на Македонија од 1994 година.[2] На 17 декември 2014 година, Лафазановски бил избран за претседател на македонскиот ПЕН-центар.[3]

Литературно творештвоУреди

Лафазановски има дадено значаен придонес во современата македонска проза. Поради иновативниот пристап во раскажувањето, тој е добитник на неколку книжевни признанија, како што се: наградата „Стале Попов“ на ДПМ и наградата „Прозни мајстори“ која ја доделува фондацијата „Македонија презент“.[4] Неговиот книжевен опус се состои од повеќе романи, збирки раскази и научни студии.

  • Половина божилак (раскази, 1992)
  • Традиција, нарација, литература (монографија, 1996)
  • Благородник (роман, 1997)
  • Кога во Скопје ги беа измислиле чадорите (раскази, 1999)
  • Македонските космогониски легенди (студија, 2000)
  • Текст и менталитет (зборник, 2000)
  • Опишувач (Магор, 2001)
  • Анрополошки дијалози (Магор, 2002)
  • Роман за Оружјето (2003)
  • Храпешко (2007)
  • Недела (2010)
  • Историја на луѓето кои умреа од страв (Магор, 2012)

НаводиУреди

  1. Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 138.
  2. "Промоција на нов роман од Лафазановски", Дневник, година XVI, број 5028, петок, 30 ноември 2012, стр. 21.
  3. „Ермис Лафазановски -претседател на македонскиот ПЕН“, Дневник, година XVIII, број 5646, петок, 19 декември 2014, стр. 23.
  4. "Промоција на нов роман од Лафазановски", Дневник, година XVI, број 5028, петок, 30 ноември 2012, стр. 21.